III KO 62/21

SN
Sygn. akt III KO 62/21
POSTANOWIENIE
Dnia 29 września 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Kala
w sprawie
D.M.  (M.)
‎
oskarżonego o przestępstwo z art. 212 § 1 k.k. i in.
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 września 2021 r.
‎
wniosku Sądu Rejonowego w E.
‎
z dnia 30 lipca 2021 r., sygn. akt VIII K (…)
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,
na podstawie art. 37 k.p.k.
postanowił:
przekazać powyższą sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O..
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w E.,
właściwy
do rozpoznania sprawy zainicjowanej aktem oskarżenia wniesionym przeciwko D.M., któremu zarzucono popełnienie przestępstw z art. 212 § 1 k.k. oraz art. 233 § 1a k.k., postanowieniem
z dnia 30 lipca 2021 r., sygn. akt VIII K 952/21
, zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że pokrzywdzonym w sprawie jest czynny zawodowo kurator Sądu Rejonowego w E. (zarzut pierwszy), a drugi z zarzuconych oskarżonemu czynów dotyczy udzielania pomocy żonie oskarżonego w uzupełnianiu dokumentacji kuratorskiej. Spośród 6 świadków zawnioskowanych w akcie oskarżenia do przesłuchania na rozprawie aż 5 jest kuratorami zawodowymi Sądu Rejonowego i Sądu Okręgowego w E.. W zeznaniach świadków pojawiają się wątki dotyczące m.in.  pracy i funkcjonowania kuratorów w miejscowym sądzie, a nadto kwestie związane z wcześniejszymi zdarzeniami z udziałem oskarżonego, które miały być „wyciszane” przez prezesa sądu. Poruszany jest również wątek przymusowego przeniesienia pokrzywdzonego do innego sądu oraz kwestie awansowe.
Powyższe okoliczności, w ocenie organu wnioskującego, uzasadniają przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu i to położonemu poza okręgiem (…). Rozpoznawanie tej sprawy przez Sąd Rejonowy w E. mogłoby w odbiorze społecznym wywołać wrażenie, że sąd ten sam wewnętrznie „załatwia” swoje sprawy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek Sądu Rejonowego w E.  zasługiwał na uwzględnienie.
Nie ulega wątpliwości, że konfiguracja osobisto - zawodowych powiązań osób będących uczestnikami postępowania w niniejszej sprawie z sądem miejscowo właściwym wymaga, by - ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości - sprawę rozpoznał inny równorzędny sąd i to położony nie tylko poza obszarem właściwości Sądu Okręgowego w E., ale i położony w obszarze właściwości innego sądu apelacyjnego. Tylko takie posunięcie jest w stanie zagwarantować przeprowadzenie postępowania w sposób wolny od podejrzeń co do braku bezstronności sędziów orzekających w sprawie, które to podejrzenia mogłaby wywołać już sama tylko świadomość istnienia wskazanych wyżej powiązań.  Jest ono również niezbędne do wykreowania u zewnętrznych obserwatorów procesu przekonania, że wymiar sprawiedliwości realizuje   swoje   konstytucyjne   funkcje   w sposób prawidłowy i w pełni niezawisły (por.  postanowienie SN z dnia 14 lipca 2010 r., sygn.  akt V KO 66/10).
Uwzględniając powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.
as