III KO 61/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy przekazał sprawę karną dotyczącą wypadku komunikacyjnego do rozpoznania innemu sądowi rejonowemu ze względu na zatrudnienie podejrzanego jako dyrektora sądu, aby zapewnić dobro wymiaru sprawiedliwości i uniknąć wątpliwości co do bezstronności.
Sąd Rejonowy w Końskich zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy karnej dotyczącej wypadku komunikacyjnego innemu sądowi równorzędnemu. Powodem była sytuacja, w której podejrzany, Z.K., od lat był zatrudniony jako dyrektor tego sądu, co mogło budzić wątpliwości społeczne co do bezstronności postępowania. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 37 k.p.k. i potrzebę dbania o autorytet wymiaru sprawiedliwości, przychylił się do wniosku i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Kielcach.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w Końskich o przekazanie sprawy karnej o sygn. akt II K 178/25 innemu sądowi równorzędnemu. Wniosek uzasadniono dobrem wymiaru sprawiedliwości, wskazując, że podejrzany w sprawie, Z. K., od kilku lat pełnił funkcję dyrektora Sądu Rejonowego w Końskich. Taka sytuacja mogła w odbiorze społecznym budzić wątpliwości co do bezstronności miejscowego sądu w rozpoznaniu sprawy dotyczącej spowodowania wypadku komunikacyjnego. Sąd Najwyższy, odwołując się do utrwalonego orzecznictwa, podkreślił, że instytucja przekazania sprawy ma charakter wyjątkowy i powinna być stosowana, gdy przemawiają za tym istotne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości. Wskazano, że unikanie sytuacji mogących stwarzać pozory braku bezstronności lub wpływu czynników pozamerytorycznych jest kluczowe dla kształtowania autorytetu sądów. Sąd Najwyższy uznał, że status zawodowy podejrzanego uzasadnia przekazanie sprawy, aby wyeliminować wszelkie wątpliwości co do bezstronności sądu orzekającego. W związku z tym, postanowiono przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Kielcach.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, zatrudnienie podejrzanego jako dyrektora sądu miejscowo właściwego uzasadnia przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, jeśli może to budzić wątpliwości co do bezstronności postępowania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga unikania sytuacji, które mogą prowadzić do przekonania o braku bezstronności sądu. Status zawodowy podejrzanego jako dyrektora sądu miejscowo właściwego może budzić takie wątpliwości, dlatego celowe jest skorzystanie z instytucji przekazania sprawy w celu wyeliminowania tych wątpliwości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Kielcach
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Z. K. | osoba_fizyczna | podejrzany |
Przepisy (1)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Instytucja przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. Stosowana w wyjątkowych sytuacjach, gdy przemawiają za tym istotne względy, w tym potrzeba uniknięcia wątpliwości co do bezstronności sądu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Status zawodowy podejrzanego jako dyrektora sądu miejscowo właściwego może budzić wątpliwości co do bezstronności. Konieczność dbania o autorytet wymiaru sprawiedliwości i unikanie sytuacji stwarzających pozory braku obiektywizmu.
Godne uwagi sformułowania
dobro wymiaru sprawiedliwości zewnętrzny wizerunek funkcjonowania sądów unikać wszelkich sytuacji mogących stwarzać zagrożenie formułowania racjonalnych opinii, że nie tylko względy merytoryczne decydują o sposobie rozstrzygnięcia sprawy postronny, ale i obiektywny obserwator określonego postępowania sądowego mógłby powziąć wątpliwości co do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny i bezstronny
Skład orzekający
Kazimierz Klugiewicz
SSN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy karnej innemu sądowi ze względu na status zawodowy podejrzanego (dyrektora sądu) i potrzebę zapewnienia bezstronności oraz dobrego wizerunku wymiaru sprawiedliwości."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy podejrzany jest związany z sądem miejscowo właściwym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak sądy dbają o swój wizerunek i bezstronność, nawet w sytuacjach, gdy nie ma formalnych podstaw do wyłączenia sędziego, ale mogą pojawić się wątpliwości społeczne. Jest to ciekawy przykład dbałości o transparentność.
“Czy dyrektor sądu może być sądzony przez własny sąd? Sąd Najwyższy odpowiada.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN III KO 61/25 POSTANOWIENIE Dnia 20 maja 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie Z. K. , po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 20 maja 2025 r., wniosku Sądu Rejonowego w Końskich z dnia 7 kwietnia 2025 r., sygn. akt II K 178/25, o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, na podstawie art. 37 k.p.k., p o s t a n o w i ł : przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Kielcach. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Końskich postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2025 r., zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy o sygn. akt II K 178/25 innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Uzasadniając swoje wystąpienie wskazał, że sprawa dotyczy przestępstwa spowodowania wypadku komunikacyjnego, którego popełnienie zarzucono Z. K. od kilku lat zatrudnionemu na stanowisku dyrektora tutejszego Sądu, co może budzić w odbiorze społecznym wątpliwości w zakresie bezstronnego rozpoznania sprawy przez Sąd miejscowo właściwy. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Inicjatywa Sądu Rejonowego zasługuje na uwzględnienie. Instytucja unormowana w art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątku od zasady rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy i z tego względu jej zastosowanie powinno mieć miejsce jedynie wówczas, jeżeli przemawiają za tym istotne względy, związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości. Jednym z nich jest autorytet wymiaru sprawiedliwości, dla kształtowania którego należy unikać sytuacji, w których rozpoznanie danej sprawy przez sąd wiązałoby się z ograniczeniem swobody orzekania lub mogłoby – w odczuciu społecznym – prowadzić do przekonania o braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, że „zewnętrzny wizerunek funkcjonowania sądów wymaga, aby unikać wszelkich sytuacji mogących stwarzać zagrożenie formułowania racjonalnych opinii, że nie tylko względy merytoryczne decydują o sposobie rozstrzygnięcia sprawy. Toteż należy uwzględnić wniosek złożony w trybie art. 37 k.p.k., jeżeli zachodzą uzasadnione podejrzenia, że postronny, ale i obiektywny obserwator określonego postępowania sądowego mógłby powziąć wątpliwości co do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny i bezstronny w sądzie właściwym do rozpoznania sprawy” ( postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2021 r., II KO 34/21, LEX nr 3181529; zob. też: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 lipca 2019 r., V KO 71/19; LEX nr 2744156 ). „Jeżeli stroną procesu jest sędzia, pracownik sądu lub inna osoba, która ma ciągły bliski zawodowy, a także osobisty kontakt z sędziami - ten sąd nie powinien orzekać w sprawie. Stanowi to przejaw dbałości o owo dobro wymiaru sprawiedliwości, jakim jest z jednej strony efektywność postępowania (…) oraz wizerunek sądu jako organu niezależnego, z którym orzekają niezawiśli sędziowie, co do których nie można czynić zarzutu, iż w swojej służbie kierują się pozamerytorycznymi kryteriami” ( postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 2021 r., III KO 28/21, LEX nr 3316994 ). Trafnie też Sąd Najwyższy wskazał w jednym z wcześniejszych orzeczeń, że „dobro wymiaru sprawiedliwości postrzegać należy zarówno jako potrzebę zagwarantowania warunków bezstronności orzekania, jak również utwierdzenia opinii społecznej w przekonaniu, że jedynymi względami mającymi wpływ na treść orzeczenia pozostają kryteria merytoryczne” ( postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 lipca 2024 r., I KO 73/24, LEX nr 3735529 ). Aprobując powyższe, ugruntowane w judykaturze zapatrywania prawne, nie podważając kompetencji Sądu Rejonowego w Końskich do obiektywnego rozpoznania niniejszej sprawy, należy uznać, że z uwagi na status zawodowy podejrzanego dla wyeliminowania jakichkolwiek wątpliwości co do bezstronności sądu orzekającego celowe stało się skorzystanie przez Sąd Najwyższy z instytucji określonej w art. 37 k.p.k. W konsekwencji sprawę przekazano do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Kielcach, którego siedziba mieści się stosunkowo niedaleko siedziby Sądu Rejonowego w Końskich. Z tych względu orzeczono jak w postanowieniu. [J.J.] [a.ł]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI