III KO 532/08

Sąd Okręgowy we WrocławiuWrocław2011-02-07
SAOSKarneinneŚredniaokręgowy
odszkodowaniezadośćuczynienieniesłuszne pozbawienie wolnościpowaga rzeczy osądzonejwłaściwość miejscowapostępowanie karnerepresjePRL

Sąd Okręgowy we Wrocławiu umorzył postępowanie w części dotyczącej odszkodowania za okres 1946-1947 z powodu powagi rzeczy osądzonej i stwierdził swoją niewłaściwość miejscową do rozpoznania sprawy za okres 1981 r., przekazując ją do Sądu Okręgowego w Świdnicy.

Wnioskodawca A. P. domagał się odszkodowania i zadośćuczynienia za niesłuszne pozbawienie wolności w dwóch okresach: od września 1946 r. do marca 1947 r. oraz od 13 do 23 grudnia 1981 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu umorzył postępowanie w pierwszej części z uwagi na powagę rzeczy osądzonej, gdyż sprawa ta była już prawomocnie rozstrzygnięta. W drugiej części, dotyczącej okresu z 1981 r., sąd stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Świdnicy, zgodnie z przepisami kpk.

Wnioskodawca A. P. złożył wniosek o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niesłuszne pozbawienie wolności, wskazując dwa okresy: od września 1946 r. do końca marca 1947 r. we Wrocławiu oraz od 13 do 23 grudnia 1981 r. w Warszawie. Sąd Okręgowy we Wrocławiu, rozpoznając wniosek, postanowił umorzyć postępowanie w części dotyczącej pierwszego okresu (1946-1947) na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 kpk, powołując się na negatywną przesłankę procesową w postaci powagi rzeczy osądzonej. Wskazał, że żądanie wnioskodawcy w tym zakresie zostało już prawomocnie oddalone wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 11 października 2001 r. w sprawie o sygn. akt III Ko 88/00/o. Odnosząc się do drugiego okresu (1981 r.), sąd stwierdził swoją niewłaściwość miejscową na podstawie art. 35 § 1 kpk w zw. z art. 554 § 1 kpk. Uzasadnił, że właściwym do rozpoznania sprawy jest Sąd Okręgowy w Świdnicy, ponieważ niesłuszne pozbawienie wolności miało miejsce w Warszawie, a zgodnie z art. 554 § 1 kpk właściwość sądu wynika z miejsca, gdzie miało nastąpić pozbawienie wolności. Sąd zaznaczył, że nawet gdyby okazało się, że było to internowanie, a nie tymczasowe aresztowanie, właściwość Sądu Okręgowego w Świdnicy nadal byłaby utrzymana na podstawie przepisów ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych. W konsekwencji, sąd umorzył postępowanie w pierwszej części i przekazał sprawę w drugiej części do rozpoznania sądowi właściwemu miejscowo.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, sąd nie jest właściwy miejscowo, a sprawę należy przekazać do sądu właściwego.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 554 § 1 kpk, właściwość sądu do rozpoznania sprawy o odszkodowanie za niesłuszne pozbawienie wolności wynika z miejsca, gdzie miało nastąpić pozbawienie wolności. W przypadku, gdy zdarzenie miało miejsce w innym okręgu sądowym, sprawę należy przekazać do sądu właściwego miejscowo.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

postanowienie

Strony

NazwaTypRola
A. P.osoba_fizycznawnioskodawca
Prokurator Leszek Karpinaorgan_państwowyprokurator

Przepisy (4)

Główne

k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 7

Kodeks postępowania karnego

Umorzenie postępowania z powodu powagi rzeczy osądzonej.

k.p.k. art. 35 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Przekazanie sprawy sądowi właściwemu miejscowo.

k.p.k. art. 554 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Określenie właściwości miejscowej sądu do rozpoznania sprawy o odszkodowanie za niesłuszne pozbawienie wolności.

Pomocnicze

Dz. U. Nr 34, poz. 149 ze zm. art. 8 § ust. 3

Ustawa o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego

Stosowana w przypadku internowania, gdy zwolnienie nastąpiło w innym miejscu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Powaga rzeczy osądzonej w odniesieniu do okresu 1946-1947. Niewłaściwość miejscowa Sądu Okręgowego we Wrocławiu do rozpoznania sprawy za okres 1981 r.

Godne uwagi sformułowania

negatywna przesłanka procesowa w postaci powagi rzeczy osądzonej stwierdzić niewłaściwość miejscową Sądu Okręgowego we Wrocławiu do rozpoznania sprawy

Skład orzekający

Zbigniew Moska

przewodniczący

Tomasz Kaszyca

sędzia

Zbigniew Muszyński

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości miejscowej sądu w sprawach o odszkodowanie za niesłuszne pozbawienie wolności oraz zastosowanie instytucji powagi rzeczy osądzonej w postępowaniu karnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów kpk i ustawy represyjnej, a także konkretnych okoliczności faktycznych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy odszkodowania za niesłuszne pozbawienie wolności, co zawsze ma wymiar ludzki. Dodatkowo porusza ważne kwestie proceduralne, takie jak powaga rzeczy osądzonej i właściwość miejscowa, które są kluczowe dla praktyków prawa.

Czy można dochodzić odszkodowania za to samo przestępstwo dwa razy? Sąd odpowiada.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III Ko 532/08/o POSTANOWIENIE Dnia 7 lutego 2011r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Zbigniew Moska Sędziowie SO Tomasz Kaszyca SWSG del do SO Zbigniew Muszyński Protokolant: Agnieszka Kuriata w obecności Prokuratora Leszka Karpiny po rozpoznaniu sprawy z wniosku A. P. o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niesłuszne pozbawienie wolności w okresie od września 1946 r. do końca marca 1947r. we W. oraz od 13 grudnia 1981 r. do 23 grudnia 1981 r. w W. postanawia I. na podst. art. 17 § 1 pkt 7 kpk umorzyć postępowanie w sprawie żądania odszkodowania i zadośćuczynienia za niesłuszne pozbawienie wolności w okresie od września 1946 r. do końca marca 1947r. we W. , II. na podst. art. 35 § 1 kpk w zw. z art. 554 § 1 kpk stwierdzić niewłaściwość miejscową Sądu Okręgowego we Wrocławiu do rozpoznania sprawy odnośnie żądania odszkodowania i zadośćuczynienia za niesłuszne pozbawienie wolności w okresie od 13 grudnia 1981 r. do 23 grudnia 1981 r. w W. i przekazac ją w tym zakresie sądowi właściwemu tj. Sądowi Okręgowemu w Świdnicy UZASADNIENIE A. P. wystąpił do tut. Sądu o odkszodowanie i zadoścuczynienie z tytułu niesłusznego pozbawienia wolności w okresie od 13 grudnia 1981 r. do 23 grudnia 1981 r. w W. . W dalszej części swojejgo pisma wnioskodawca pisze też, że był niesłusznie pozbawiony wolności od września 1946 r. do końca marca 1947 r. we W. . Jeśli chodzi o drugi okres wskazywany przez wnioskodawcę to w tej części istnieje negatywna przesłanka procesowa w postaci powagi rzeczy osądzonej, albowiem prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego weWrocławiu z dnia 11 października 2001 r. w sprawie o sygn. akt III Ko 88/00/o żądanie wnioskodawcy zostało oddalone. Badając kwestię właściowości miejscowej do rozpoznania sprawy za okres od 13 grudnia 1981 r. do 23 grudnia 1981 r. Sąd uznał, że właściwym do rozpoznania sprawy jest Sąd Okręgowy w Świdnicy albowiem – jak wynika z wniosku A. P. – niesłuszne pozbawienie wolności miało mieć miejsce w W. , a zatem właściwość Sądu będzie wynikać z art. 554 § 1 kpk . Wnioskodawca nie precyzuje wprawdzie czy niesłuszne pozbawienie wolności było tymczasowym aresztowaniem czy internowaniem (pisze, że było to aresztowanie przez (...) ), ale nawet gdyby się okazało, że było to internowanie to także właściwym do rozpoznania sprawy byłby Sąd Okręgowy w Świdnicy, albowiem przepis art. 554 § 1 kpk stosowany byłby wówczas w zw. z art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. Nr 34, poz. 149 ze zm.) z uwagi na fakt, iż zwolnienie wnioskodawcy miało także nastąpić w W. (podobnie post. SA w Białmstoku z 19.11.2008 r., II Akz 306/08, OSAB 2008/4/43 i post. SA w katowicach z 15.10.2008 r., II Ako 216/08, LEX nr 477920). Z tych względów orzeczono jak we wstępie.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI