III KO 5/25

Sędzia Sądu Najwyższego A. Tomczyk złożył wniosek o wyłączenie go od orzekania w sprawie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania kasacyjnego. Jako podstawę wniosku wskazał fakt, że nie uwzględniono wcześniejszego wniosku o wyłączenie sędziego Zbigniewa Kapińskiego od udziału w tej samej sprawie. Sędzia Tomczyk argumentował, że nominacja sędziego Kapińskiego nastąpiła z rekomendacji tzw. Krajowej Rady Sądownictwa, która została ukształtowana w sposób niekonstytucyjny. W ocenie wnioskodawcy, w świetle orzeczeń trybunałów europejskich i Sądu Najwyższego, skład sądu z udziałem sędziego Kapińskiego nie może być uznany za należycie obsadzony, co narusza standard rzetelnego procesu i prawo do niezawisłego sądu. Sąd Najwyższy, rozpoznając wniosek, uznał go za zasadny. Stwierdził, że każdy skład z udziałem sędziego Kapińskiego byłby dotknięty bezwzględną przesłanką odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. (nienależyta obsada sądu). Ponieważ wniosek o wyłączenie sędziego Kapińskiego został oddalony, co zdaniem Sądu Najwyższego nastąpiło z naruszeniem zasady nemo iudex in causa sua (sędzia rozpoznający wniosek o wyłączenie sam był nominowany przez tę samą wadliwą KRS), jedynym dopuszczalnym rozwiązaniem było autowyłączenie się innego sędziego. Sąd powołał się na uchwałę połączonych izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r. (sygn. akt BSA I-4110-1/20), która stanowi, że nienależyta obsada sądu zachodzi również wtedy, gdy w składzie bierze udział osoba powołana na urząd sędziego SN na wniosek KRS ukształtowanej w trybie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. Uchwała ta jest wiążąca dla wszystkich składów Sądu Najwyższego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający