V KO 93/17

Sąd Najwyższy2017-12-14
SNKarneinneŚrednianajwyższy
przekazanie sprawySąd Najwyższyobiektywizmkpkradca prawnyprokuratorsąd rejonowy

Sąd Najwyższy oddalił wniosek o przekazanie sprawy innemu sądowi, uznając brak podstaw do obaw o obiektywizm rozpoznania sprawy przez Sąd Rejonowy w K.

Sąd Rejonowy w K. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, powołując się na fakt, że osoba składająca zawiadomienie o przestępstwie jest radcą prawnym działającym w tym sądzie oraz synem prokuratorów. Sąd Najwyższy oddalił ten wniosek, podkreślając wyjątkowy charakter art. 37 k.p.k. i brak realnych podstaw do obaw o obiektywizm sądu.

Sąd Najwyższy rozpatrzył wniosek Sądu Rejonowego w K. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, złożony na podstawie art. 37 k.p.k. Uzasadnieniem wniosku były okoliczności dotyczące osoby składającej zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa, która jest radcą prawnym reprezentującym klientów w sprawach karnych przed tym sądem, a także jest dzieckiem małżeństwa prokuratorów Prokuratury Okręgowej w K. Sąd Najwyższy oddalił wniosek, wskazując, że przepis art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy i nie podlega interpretacji rozszerzającej. Przekazanie sprawy powinno nastąpić jedynie w sytuacji realnych okoliczności stwarzających przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy. Sąd Najwyższy uznał, że sam fakt wykonywania przez osobę zawiadamiającą zawodu radcy prawnego w obszarze właściwości sądu, czy fakt bycia dzieckiem prokuratorów, nie wpływa na postrzeganie obiektywizmu sądu. Podkreślono, że skorzystanie z instytucji przekazania sprawy w tym kontekście mogłoby wręcz osłabić zaufanie do niezależności sądów.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, nie istnieją podstawy do przekazania sprawy.

Uzasadnienie

Przepis art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy i nie podlega interpretacji rozszerzającej. Sam fakt wykonywania zawodu radcy prawnego czy bycia dzieckiem prokuratorów nie stwarza realnych okoliczności wskazujących na brak obiektywizmu sądu. Przeciwnie, skorzystanie z tej instytucji w takich okolicznościach mogłoby osłabić zaufanie do niezależności sądów.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

nie uwzględnić wniosku

Strony

NazwaTypRola
M. K.innepełnomocnik
E. S.innepełnomocnik

Przepisy (2)

Główne

k.p.k. art. 37

Kodeks postępowania karnego

Przepis ma charakter wyjątkowy i nie podlega interpretacji rozszerzającej. Przekazanie sprawy powinno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zasadnie stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie oraz o tym, że tylko przekazanie sprawy stworzy lepsze możliwości do trafnego rozstrzygnięcia.

Pomocnicze

k.k. art. 190a § 1

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak realnych podstaw do obaw o obiektywizm sądu. Przepis art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy. Skorzystanie z instytucji przekazania sprawy mogłoby osłabić zaufanie do niezależności sądów.

Odrzucone argumenty

Osoba składająca zawiadomienie jest radcą prawnym działającym w obszarze właściwości sądu. Rodzice osoby składającej zawiadomienie są prokuratorami.

Godne uwagi sformułowania

Przepis art. 37 k.p.k., jako wyjątkowy, nie podlega interpretacji rozszerzającej. Przekazanie sprawy powinno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zasadnie stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy. Związek takiej osoby z sądem i poszczególnymi sędziami jest czysto zawodowy i jako taki nie wzbudza kontrowersji. Samo w sobie nie powoduje to żadnego konfliktu interesów czy obaw o brak postrzegania decyzji sądu jako nieobiektywnej. Skorzystanie, w tej sytuacji, z instytucji wskazanej w art. 37 k.p.k. przyniosłoby skutek odwrotny od zamierzonego, a mianowicie prowadziłoby do osłabienia poczucia zaufania do niezależności sądów i ich zdolności do obiektywnego orzekania.

Skład orzekający

Dorota Rysińska

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 37 k.p.k. i przesłanek do przekazania sprawy innemu sądowi ze względu na potencjalny brak obiektywizmu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych okoliczności związanych z zawodem stron i ich powiązaniami rodzinnymi z organami ścigania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak sąd najwyższej instancji podchodzi do kwestii potencjalnego konfliktu interesów i obiektywizmu, nawet w sytuacjach, gdy powiązania stron mogą budzić wątpliwości.

Czy zawód radcy prawnego i rodzice-prokuratorzy mogą wpłynąć na obiektywizm sądu? Sąd Najwyższy odpowiada.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt V KO 93/17
POSTANOWIENIE
Dnia 14 grudnia 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dorota Rysińska
w sprawie z zażalenia pełnomocnika
M. K. i E. S.
na umorzenie przez prokuratora Prokuratury Rejonowej w Ś.
z dnia 30 czerwca 2017 r.
dochodzenia w sprawie o przestępstwo z art. 190a § 1 k.k.,
inicjatywy Sądu Rejonowego w K.,
sygn. akt II Kp
[…]
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
p o s t a n a w i a:
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 13 października 2017 r. Sąd Rejonowy w K. w trybie art. 37 k.p.k. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu. Uzasadnieniem powyższego wniosku jest odniesienie do osoby składającej zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa, co do którego rozstrzygnięcie jest przedmiotem zażalenia przed tym sądem. M. K. jest bowiem radcą prawnym reprezentującym klientów w sprawach karnych przez Sądem Rejonowym w K., a także synem małżeństwa prokuratorów Prokuratury Okręgowej w K..
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Przepis art. 37 k.p.k., jako wyjątkowy, nie podlega interpretacji rozszerzającej. Przekazanie sprawy powinno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zasadnie stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie oraz o tym, że tylko przekazanie sprawy stworzy lepsze możliwości do trafnego rozstrzygnięcia w przedmiocie tego procesu.
Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego odstąpienie od rozpoznania sprawy w sądzie miejscowo właściwym ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko w razie zaistnienia sytuacji jednoznacznie świadczącej o tym, że pozostawienie sprawy w gestii tego sądu sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości (tak m.in. w postanowieniu z dnia 4 lipca 2006 r. V KO 55/06,
Biul.
).
W niniejszej sprawie taki przypadek nie zachodzi. Z samego faktu, że osoba zawiadamiająca o popełnionym na jej szkodę przestępstwie wykonuje zawód radcy prawnego w obszarze właściwości konkretnego sądu w żadnej mierze nie może wpływać na opinię obserwatorów funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości. Związek takiej osoby z sądem i poszczególnymi sędziami jest czysto zawodowy i jako taki nie wzbudza kontrowersji. Na identycznej zasadzie nie ma znaczenia, że rodzice pokrzywdzonego są czynnymi prokuratorami w obszarze właściwości Sądu, jako że samo w sobie nie powoduje to żadnego konfliktu interesów czy obaw o brak postrzegania decyzji sądu jako nieobiektywnej. Zresztą, i specyfika niniejszej sprawy dodatkowo utwierdza w przekonaniu, że wniosek i obawy Sądu są niezasadne. Wszak M. K. kwestionuje decyzje organów ścigania i poddaje je pod osąd niezależnego sądu. Skorzystanie, w tej sytuacji, z instytucji wskazanej w art. 37 k.p.k. przyniosłoby skutek odwrotny od zamierzonego, a mianowicie prowadziłoby do osłabienia poczucia zaufania do niezależności sądów i ich zdolności do obiektywnego orzekania, co właśnie sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości.
Z tych zatem względów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[aw]

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI