III KO 33/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił wniosek o wznowienie postępowania karnego, uznając, że nowe okoliczności dotyczące stanu psychicznego świadka nie podważają prawidłowości prawomocnego wyroku skazującego.
Obrońca skazanego K. P. złożył wniosek o wznowienie postępowania karnego, powołując się na nowe okoliczności dotyczące stanu psychicznego świadka A. P., które miałyby świadczyć o błędności wyroku. Sąd Najwyższy oddalił wniosek, stwierdzając, że stan psychiczny świadka nie miał wpływu na ustalenia faktyczne dotyczące popełnienia przestępstwa i jego kwalifikacji prawnej, które opierały się głównie na wyjaśnieniach skazanego i opinii biegłych.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek obrońcy skazanego K. P. o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku skazujący K. P. za zabójstwo w warunkach przekroczenia obrony koniecznej. Obrońca powołał się na podstawę z art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k., wskazując na nowe okoliczności dotyczące stanu psychicznego żony skazanego, A. P., które miałyby podważać kondycję psychiczną świadka i wskazywać na oczywistą błędność wyroku. Sąd Najwyższy uznał wniosek za bezzasadny. Zaznaczył, że nawet jeśli funkcje intelektualne A. P. były zaburzone, nie miało to wpływu na ustalenia faktyczne, gdyż świadek nie była obserwatorem zdarzenia, a jej relacje dotyczyły jedynie nadużywania alkoholu i awantur domowych. Kluczowe ustalenia dotyczące przebiegu zdarzenia opierały się na wyjaśnieniach skazanego i opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej, które jednoznacznie wskazywały na przekroczenie granic obrony koniecznej. Sąd Najwyższy oddalił wniosek o wznowienie postępowania, a także zwolnił skazanego od kosztów postępowania ze względu na jego pobyt w zakładzie penitencjarnym i brak dochodów.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli te okoliczności nie podważają w sposób istotny ustaleń faktycznych i kwalifikacji prawnej czynu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że stan psychiczny świadka, nawet jeśli zaburzony, nie miał wpływu na kluczowe ustalenia faktyczne dotyczące popełnienia przestępstwa i jego kwalifikacji prawnej, które opierały się na innych, wiarygodnych dowodach.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie wniosku o wznowienie postępowania
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. P. | osoba_fizyczna | skazany |
| J. M. | osoba_fizyczna | ofiara |
| A. P. | osoba_fizyczna | świadek |
| Prokuratura Generalna | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (7)
Główne
k.k. art. 148 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 25 § § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 540 § § 1 pkt 2 lit. a
Kodeks postępowania karnego
Podstawa wniosku o wznowienie postępowania, wskazująca na pojawienie się nowych dowodów świadczących o niepopełnieniu czynu lub braku jego karalności.
k.p.k. art. 547 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Przepis regulujący oddalenie wniosku o wznowienie postępowania.
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do zwolnienia strony od kosztów postępowania.
Pomocnicze
k.p.k. art. 192 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy możliwości przesłuchania świadka z udziałem biegłego.
k.p.k. art. 535 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy oddalenia kasacji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nowe okoliczności dotyczące stanu psychicznego świadka A. P. podważają kondycję psychiczną świadka i wskazują na oczywistą błędność wyroku.
Odrzucone argumenty
Stan psychiczny świadka A. P. nie wpływa na ustalenia faktyczne dotyczące popełnienia czynu i jego kwalifikacji prawnej. Ustalenia faktyczne oparte na wyjaśnieniach skazanego i opinii biegłego są wiarygodne i niepodważalne przez zeznania świadka A. P.
Godne uwagi sformułowania
oczywista błędność zaskarżonego wyroku nie sposób przyjąć, iż okoliczność ta wskazywała na wysokie prawdopodobieństwo wadliwości prawomocnego wyroku skazującego przebieg zdarzenia zrekonstruowany został przede wszystkim w oparciu o wyjaśnienia samego skazanego, które w zdecydowanej części oceniono jako wiarygodne, oraz o opinię biegłego z zakresu medycyny sądowej zastosował sposób obrony niewspółmierny do niebezpieczeństwa zamachu
Skład orzekający
Michał Laskowski
przewodniczący
Rafał Malarski
sprawozdawca
Andrzej Stępka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek wznowienia postępowania karnego na podstawie art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k., zwłaszcza w kontekście oceny dowodów i wpływu stanu psychicznego świadka na ustalenia faktyczne."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i stanu faktycznego; wymaga uwzględnienia kontekstu sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia procesowego, jakim jest wznowienie postępowania karnego, i pokazuje, jak sąd ocenia nowe dowody w kontekście prawomocnego wyroku.
“Czy nowe dowody zawsze prowadzą do wznowienia procesu? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III KO 33/15 POSTANOWIENIE Dnia 27 sierpnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski (przewodniczący) SSN Rafał Malarski (sprawozdawca) SSN Andrzej Stępka w sprawie K. P. skazanego z art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 25 § 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 sierpnia 2015 r., wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II AKa 200/12, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 21 lutego 2012 r., sygn. akt XIV K 204/11, p o s t a n o w i ł: 1) oddalić wniosek o wznowienie postępowania; 2) zwolnić skazanego od uiszczenia kosztów postępowania wznowieniowego. UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Okręgowego w Gdańsku z 21 lutego 2012 r. K. P. został uznany za winnego dokonania w dniu 20 marca 2011 r. zabójstwa J. M. w warunkach przekroczenia granicy obrony koniecznej, to jest zbrodni z art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 25 § 2 k.k., za którą wymierzono mu karę 11 lat pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny w Gdańsku, wyrokiem z dnia 26 czerwca 2012 r., utrzymał w mocy pierwszoinstancyjne orzeczenie, uznając apelację obrońcy za oczywiście bezzasadną. Sąd Najwyższy, postanowieniem z dnia 10 czerwca 2013 r., oddalił wniesioną przez obrońcę kasację w trybie określonym w art. 535 § 3 k.p.k. Wniosek o wznowienie postępowania karnego złożył obrońca. Powołując się na podstawę przewidzianą w art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k., podał, że pojawiły się „nowe okoliczności, które podważają kondycję psychiczną (…) A. P.”, co wskazuje na „oczywistą błędność” zaskarżonego wyroku. W odpowiedzi na powyższy wniosek prokurator Prokuratury Generalnej wniósł o jego oddalenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek obrońcy okazał się bezzasadny. W pierwszym rzędzie warto odnotować, że skarżący, powołując się na art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k., zdawał się utrzymywać, że nowe, nieznane dotychczas Sądom obu instancji dowody świadczą albo o niepopełnieniu przez skazanego czynu, albo o tym, że czyn jego nie stanowił przestępstwa lub nie podlegał karze. Nawet zakładając, że funkcje intelektualne żony skazanego A. P. są w jakimś stopniu zaburzone, nie sposób przyjąć, iż okoliczność ta wskazywała na wysokie prawdopodobieństwo wadliwości prawomocnego wyroku skazującego, a więc na realną możliwość uniewinnienia K. P. w ponownym postępowaniu. Świadek A. P. nie była obserwatorem przestępnego zdarzenia, jakie rozegrało się w mieszkaniu ofiary, a jej relacje posłużyły jedynie do dokonania ustaleń o nadużywaniu przez skazanego alkoholu i wszczynaniu przez niego awantur domowych. Zresztą trzeba dodać, że ustalenia w tym zakresie poczyniono nie tylko w oparciu o zeznania żony skazanego, ale również na podstawie kilku opinii biegłych: psychologicznej, seksuologicznej i psychiatrycznej. Dobitnie należy stwierdzić, że przebieg zdarzenia zrekonstruowany został przede wszystkim w oparciu o wyjaśnienia samego skazanego, które w zdecydowanej części oceniono jako wiarygodne, oraz o opinię biegłego z zakresu medycyny sądowej. Z dowodów tych, prawidłowo ocenionych, wynikało jasno, że K.P., działając w warunkach obrony koniecznej, zastosował sposób obrony niewspółmierny do niebezpieczeństwa zamachu ze strony J. M., zadał mu kilkanaście uderzeń w głowę narzędziem tępokrawędzistym oraz, działając z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia, zacisnął pętlę na szyi ofiary, czym spowodował jej śmierć. Tego rodzaju ustalenia faktyczne i przyjęta kwalifikacja prawna nie mogłyby zostać w najmniejszym stopniu podważone przez nowy przekaz A. P. – i to nawet gdyby przesłuchano ją z udziałem biegłego lekarza lub psychologa (art. 192 § 2 k.p.k.). Dlatego Sąd Najwyższy oddalił wniosek o wznowienie procesu (art. 547 § 1 k.p.k.). Decyzja o zwolnieniu K.P. od uiszczenia kosztów postępowania o wznowienie poprzedzona została uznaniem, że zapłata tych należności ze względu na pobyt skazanego w zakładzie penitencjarnym i nieosiąganie przez niego jakichkolwiek dochodów byłaby praktycznie niemożliwa (art. 624 § 1 k.p.k.). l.n
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI