III KO 24/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, stwierdzając, że powoływanie się na naruszenie prawa UE nie jest wystarczającą przesłanką do wznowienia bez wskazania konkretnego rozstrzygnięcia międzynarodowego.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie skazanego na postanowienie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania. Skazany argumentował, że umorzenie postępowania w sprawie wyroku łącznego jest niezgodne z prawem Unii Europejskiej. Sąd Najwyższy podkreślił, że samo powołanie się na naruszenie przepisów UE lub orzecznictwo TSUE nie jest wystarczające do wznowienia postępowania, jeśli nie zostanie wskazane konkretne rozstrzygnięcie organu międzynarodowego spełniające wymogi art. 540 § 3 k.p.k. Sąd zauważył, że kwestia naruszenia prawa europejskiego była już przedmiotem rozpoznania w poprzednich wnioskach skazanego.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał zażalenie skazanego na postanowienie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania. Wniosek dotyczył postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w L. Skazany argumentował, że umorzenie postępowania w sprawie o wydanie wyroku łącznego jest niezgodne z prawem Unii Europejskiej, Kartą Praw Podstawowych UE oraz orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości UE. Sąd Najwyższy, utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie, wyjaśnił, że samo powoływanie się na naruszenie przepisów prawa unijnego lub orzecznictwo TSUE nie stanowi podstawy do wzruszenia prawomocnego orzeczenia w trybie art. 540 § 3 k.p.k. Kluczowe jest faktyczne istnienie rozstrzygnięcia organu międzynarodowego wydanego w sprawie skazanego lub stwierdzającego tożsame naruszenia prawa międzynarodowego. Sąd wskazał, że skazany nie spełnił tego wymogu, a podnoszona kwestia naruszenia prawa europejskiego była już przedmiotem rozpoznania w poprzednich wnioskach o wznowienie postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, samo powoływanie się na naruszenie prawa UE lub orzecznictwo TSUE nie jest wystarczające do wznowienia postępowania. Konieczne jest wskazanie konkretnego rozstrzygnięcia organu międzynarodowego, które spełnia wymogi art. 540 § 3 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że warunkiem zastosowania art. 540 § 3 k.p.k. jest faktyczne istnienie rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na mocy umowy ratyfikowanej przez RP, wydanego w sprawie skazanego lub stwierdzającego tożsame naruszenia prawa międzynarodowego. Samo wskazanie naruszonych przepisów UE lub powołanie się na orzeczenia TSUE bez spełnienia tego warunku nie jest wystarczające.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A.K. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 540 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Warunkiem zastosowania jest faktyczne istnienie rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na mocy umowy ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską, wydanego w sprawie skazanego, albo rozstrzygnięcia odnoszącego się do innej osoby, lecz stwierdzającego tożsame w układzie okoliczności faktyczno – prawnych naruszenia przepisów prawa międzynarodowego.
Pomocnicze
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie prawa UE nie stanowi samoistnej podstawy do wznowienia postępowania bez spełnienia wymogów art. 540 § 3 k.p.k.
Odrzucone argumenty
Umorzenie postępowania w sprawie o wydanie wyroku łącznego jest niezgodne z prawem Unii Europejskiej. Przebywanie w zakładzie karnym 'ponad niezbędną potrzebę' stanowi przesłankę do wznowienia postępowania.
Godne uwagi sformułowania
sam fakt powoływania się przez wnioskodawcę na naruszenie przepisów Traktatu o Unii Europejskiej, Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, czy też na orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości nie daje podstaw do wzruszenia w trybie art. 540 § 3 k.p.k. orzeczenia prawomocnie kończącego postępowanie. warunkiem zastosowania przepisu art. 540 § 3 k.p.k. jest faktyczne istnienie rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na mocy umowy ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską, wydanego w sprawie skazanego, albo rozstrzygnięcia odnoszącego się do innej osoby, lecz stwierdzającego tożsame w układzie okoliczności faktyczno – prawnych naruszenia przepisów prawa międzynarodowego.
Skład orzekający
Tomasz Artymiuk
przewodniczący
Dariusz Kala
członek
Piotr Mirek
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek wznowienia postępowania na podstawie naruszenia prawa Unii Europejskiej zgodnie z art. 540 § 3 k.p.k."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy skazany powołuje się na naruszenie prawa UE, ale nie wskazuje konkretnego rozstrzygnięcia międzynarodowego spełniającego wymogi formalne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych ze względu na precyzyjne określenie warunków wznowienia postępowania w kontekście prawa UE, choć dla szerszej publiczności może być zbyt techniczna.
“Kiedy naruszenie prawa UE nie wystarczy do wznowienia postępowania? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III KO 24/18 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący) SSN Dariusz Kala SSN Piotr Mirek (sprawozdawca) w sprawie A.K. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 czerwca 2018 r., zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2018 r., sygn. akt III KO 24/18 o odmowie przyjęcia jako oczywiście bezzasadnego, wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w L. z dnia 24 stycznia 2018 r., sygn. akt II Akz …/18, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Odmawiając zaskarżonym postanowieniem przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania, Sąd Najwyższy stwierdził, że sam fakt powoływania się przez wnioskodawcę na naruszenie przepisów Traktatu o Unii Europejskiej, Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, czy też na orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości nie daje podstaw do wzruszenia w trybie art. 540 § 3 k.p.k. orzeczenia prawomocnie kończącego postępowanie. Kwestionując trafność tego postanowienia, skazany nie zgodził się z dokonaną przez Sąd Najwyższy oceną przesłanek do wznowienia postępowania. Odwołując się do tych samych argumentów, które zostały wcześniej przedstawione w uzasadnieniu wniosku, skazany wyraził pogląd, że umorzenie postępowania w sprawie o wydanie wyroku łącznego jest niezgodne z prawem Unii Europejskiej i innymi przepisami traktatowymi. Analiza treści zażalenia wskazuje, że przyczyn naruszenia przepisów obowiązujących w państwach Unii Europejskiej skarżący upatruje w uznaniu przez siebie, iż przebywa w zakładzie karnym „ponad niezbędną potrzebę”. Wbrew oczekiwaniom skarżącego, powyższe nie stanowi przesłanki do wznowienia postępowania. W tej sytuacji nie pozostaje nic innego, jak tylko przypomnieć to, co zostało już wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że warunkiem zastosowania przepisu art. 540 § 3 k.p.k. jest faktyczne istnienie rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na mocy umowy ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską, wydanego w sprawie skazanego, albo rozstrzygnięcia odnoszącego się do innej osoby, lecz stwierdzającego tożsame w układzie okoliczności faktyczno – prawnych naruszenia przepisów prawa międzynarodowego. Nie jest zatem wystarczające, jak czyni się to w treści wniosku i następnie powtarza w zażaleniu, wskazanie jako naruszonych przepisów Konwencji o prawie traktatów, Traktatu o Unii Europejskiej i Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, ani też powołanie się na określone orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, ale bez wskazania, że choć jedno z nich spełnia, wymieniony przez Sąd pierwszej instancji, warunek wznowienia postępowania na podstawie art. 540 § 3 k.p.k. Zauważyć na koniec trzeba, że podnoszona przez skarżącego kwestia naruszenia prawa europejskiego była przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego, który w sprawach o sygn. akt III KO 33/17 i III KO 75/17 rozpoznawał poprzednie wnioski skazanego o wznowienie postępowania. Mając powyższe na uwadze postanowiono jak na wstępie. kc
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI