III KO 221/25
Podsumowanie
Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku sądu rejonowego o przekazanie sprawy innemu sądowi, uznając, że konflikty organizacyjne sędziego z kierownictwem sądu nie stanowią podstawy do zmiany właściwości miejscowej.
Sąd Rejonowy w Rzeszowie wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy karnej innemu sądowi, powołując się na spór sędziego z kierownictwem sądu dotyczący podziału czynności i niewykonania uchwały KRS. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, stwierdzając, że względy techniczno-organizacyjne, w tym konflikty personalne, nie mogą stanowić podstawy do zmiany właściwości miejscowej sądu, a dobro wymiaru sprawiedliwości nie jest związane z dobrostanem sędziego.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w Rzeszowie o przekazanie sprawy karnej (II K 620/25) innemu sądowi równorzędnemu, zgodnie z art. 37 k.p.k. Sąd Rejonowy uzasadniał wniosek konfliktem sędziego z kierownictwem sądu dotyczącym podziału czynności, złożeniem odwołania do KRS, jego uwzględnieniem, niewykonaniem uchwały przez kierownictwo obu instancji, a także żądaniem wszczęcia postępowań dyscyplinarnego i karnego. Sędzia prowadzący sprawę miał również sformułować pytanie do TSUE w związku z tą sytuacją. Sąd Rejonowy argumentował, że te okoliczności stwarzają pozory braku obiektywizmu w rozpoznaniu sprawy. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku. Wskazał, że art. 37 k.p.k. stanowi wyjątek od zasady właściwości miejscowej i może być stosowany jedynie w sytuacjach, gdy istnieją rzeczywiste okoliczności wpływające na swobodę orzekania lub stwarzające przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy. Podkreślono, że względy techniczno-organizacyjne, takie jak spory sędziego z kierownictwem sądu na tle podziału czynności, nie mogą być podstawą do przekazania sprawy. Sąd Najwyższy powołał się na własne wcześniejsze orzecznictwo, zgodnie z którym przesłanką przekazania jest dobro wymiaru sprawiedliwości, a nie dobrostan sędziego kwestionującego formalną poprawność przydziału spraw.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, względy natury techniczno-organizacyjnej, w tym konflikty sędziego z kierownictwem sądu, nie mogą stanowić podstawy do przekazania sprawy innemu sądowi.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że art. 37 k.p.k. dotyczy sytuacji realnie wpływających na swobodę orzekania lub obiektywizm, a nie sporów organizacyjnych. Dobro wymiaru sprawiedliwości nie jest tożsame z dobrostanem sędziego w kontekście przydziału spraw.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględnić wniosku
Strona wygrywająca
Sąd Rejonowy w Rzeszowie (wniosek odrzucony)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. I. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (1)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Przepis ten stanowi wyjątek od orzekania przez sąd miejscowo właściwy i ma zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy występują rzeczywiste okoliczności, które mogą zasadnie stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy. Wbrew argumentacji wnioskodawcy, względy natury techniczno-organizacyjnej nie mogą stanowić podstawy do przekazania sprawy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Konflikty organizacyjne sędziego z kierownictwem sądu nie wpływają na obiektywizm w rozpoznaniu konkretnej sprawy. Przekazanie sprawy na podstawie art. 37 k.p.k. może nastąpić tylko z powodu rzeczywistych okoliczności stwarzających wątpliwości co do obiektywizmu, a nie sporów techniczno-organizacyjnych. Dobro wymiaru sprawiedliwości nie jest związane z dobrostanem sędziego kwestionującego formalną poprawność przydziału spraw.
Odrzucone argumenty
Spór sędziego z kierownictwem sądu, złożenie odwołania do KRS, jego uwzględnienie i niewykonanie uchwały, a także żądanie postępowań dyscyplinarnych i karnych, stwarzają przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy.
Godne uwagi sformułowania
względy natury techniczno – organizacyjnej dobro wymiaru sprawiedliwości, scharakteryzowane powyżej, a nie dobrostan sędziego
Skład orzekający
Marek Pietruszyński
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przekazania sprawy w sytuacji konfliktów organizacyjnych w sądzie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji konfliktu organizacyjnego, nie ma zastosowania do innych przyczyn uzasadniających przekazanie sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje, jak Sąd Najwyższy interpretuje przesłanki przekazania sprawy, odróżniając konflikty personalne od realnych zagrożeń dla obiektywizmu.
“Konflikt w sądzie nie wystarczy: SN odmawia przekazania sprawy karnej.”
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN III KO 221/25 POSTANOWIENIE Dnia 2 lutego 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie K. I. oskarżonego z art. 200 § 1 k.k. i inn. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 2 lutego 2026 r. wniosku Sądu Rejonowego w Rzeszowie o przekazanie sprawy II K 620/25 do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2025 r. Sąd Rejonowy w Rzeszowie wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie – w trybie art. 37 k.p.k. – rozpoznania sprawy II K 620/25 innemu sądowi równorzędnemu. W uzasadnieniu wystąpienia sędzia wskazał, że w sytuacji pozostawania w sporze z kierownictwem Sądu Rejonowego w Rzeszowie co do podziału czynności (związanego z przydziałem spraw do orzekania), złożenia odwołania od podziału czynności do KRS, uwzględnienia tego odwołania przez ten organ, niewykonania tejże uchwały przez kierownictwo Sądu Rejonowego w Rzeszowie i kierownictwo Sądu Okręgowego w Rzeszowie, skierowania do KRS żądania wszczęcia postępowania dyscyplinarnego i karnego co do kierownictwa sądu za niewykonanie uchwały, sformułowania w jednej ze spraw na kanwie tej sytuacji organizacyjnej pytania do TSUE, rozpoznanie tej sprawy przez wyznaczonego sędziego, powodujące naruszenie szeregu przepisów rangi konstytucyjnej i ustawowej, stwarza w odbiorze zewnętrznym przekonanie o braku warunków do rozpoznania tej sprawy przez sędziego w sposób obiektywny, co uzasadnia skorzystanie z instytucji przewidzianej w art. 37 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek nie jest zasadny. Przepis art. 37 k.p.k. jako wyjątek od orzekania przez sąd miejscowo właściwy, ma względzie takie sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny. Przekazanie może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują rzeczywiste okoliczności, które mogą zasadnie stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznanie sprawy w danym sądzie. W żadnym zaś wypadku powodem przekazania, wbrew argumentacji podniesionej we wniosku, nie mogą stać się względy natury techniczno – organizacyjnej. Pozostawiania przez sędziego w sporze z kierownictwem sądu na tle podziału czynności sędziowskich, analizowane w zgodzie z zasadami logicznego myślenia, w żadnym wypadku nie może zrodzić u zewnętrznego obserwatora tej sytuacji, uzasadnionych wątpliwości co do możliwości bezstronnego rozpoznania przez tego sędziego, tej konkretnej przydzielonej mu sprawy. Pozostawania w konflikcie o podłożu organizacyjno – technicznym z kierownictwem sądu właściwego miejscowo w żadnej mierze nie przekłada się na tok procesu. Jak słusznie wskazano w postanowieniu SN z 26 stycznia 2026 r., III KO 220/25 przesłanką przekazania sprawy w trybie art. 37 k.p.k. jest dobro wymiaru sprawiedliwości, scharakteryzowane powyżej, a nie dobrostan sędziego, któremu przedzielono konkretną sprawę i który kwestionuje formalną poprawność przydziału określonego rodzaju spraw. Z tego powodu orzeczono jak na wstępie. [J.J.] [a.ł]
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę