III KO 175/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania z powodu jego oczywistej bezzasadności, wskazując, że niezadowolenie z oceny dowodów nie jest podstawą do wznowienia.
Skazany K.J. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie, argumentując błędy w ocenie dowodów i możliwość zmiany kwalifikacji prawnej czynu. Sąd Najwyższy uznał wniosek za oczywiście bezzasadny w rozumieniu art. 545 § 3 k.p.k., podkreślając, że postępowanie wznowieniowe nie jest trzecią instancją do ponownej weryfikacji orzeczeń.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek skazanego K.J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 3 marca 2011 roku (sygn. II AKa 20/11), utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 14 grudnia 2010 roku (sygn. II K 88/10). Skazany zarzucał błędy w ocenie dowodów oraz niedostrzeżenie kontratypu lub możliwości zmiany kwalifikacji prawnej na nieumyślne spowodowanie śmierci. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., postanowił odmówić przyjęcia wniosku z powodu jego oczywistej bezzasadności. Podkreślono, że kontrola wniosku o wznowienie postępowania pochodzącego od podmiotu nieprofesjonalnego ma charakter quasi-formalny i służy jedynie wstępnemu ustaleniu możliwości skutecznego złożenia pisma. Oczywista bezzasadność oznacza, że wniosek nie wymaga szczególnego badania i jest widoczny na pierwszy rzut oka, obiektywnie nie mogąc doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia. Sąd wskazał, że niezadowolenie z ustaleń faktycznych czy oceny materiału dowodowego nie stanowi podstawy do wznowienia, gdyż postępowanie to nie jest powtórzeniem postępowania apelacyjnego ani trzecią instancją weryfikującą poprawność orzeczeń. Wniosek nie zawierał argumentacji wpisującej się w ustawowe podstawy wznowienia, a Sąd Najwyższy nie stwierdził również przesłanek do wznowienia z urzędu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, niezadowolenie z ustaleń faktycznych czy oceny materiału dowodowego nie może stanowić podstawy do wznowienia postępowania, gdyż postępowanie wznowieniowe nie jest powtórzeniem postępowania apelacyjnego ani trzecią instancją.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że postępowanie wznowieniowe ma charakter nadzwyczajny i może nastąpić tylko z ściśle określonych przez ustawodawcę podstaw. Wniosek skazanego nie zawierał takich podstaw, a jedynie wyrażał niezadowolenie z dotychczasowego przebiegu postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmówiono przyjęcia wniosku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. J. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (3)
Główne
k.p.k. art. 545 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Nakłada na sąd obowiązek przeprowadzenia kontroli wniosku o wznowienie postępowania pochodzącego od podmiotu nieprofesjonalnego pod kątem tego, czy nie jest on oczywiście bezzasadny. Wniosek bezzasadny w stopniu oczywistym musi spotkać się z odmową przyjęcia bez wzywania do usunięcia braków formalnych.
Pomocnicze
k.p.k. art. 542 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy przesłanek wznowienia postępowania z urzędu.
k.k. art. 148 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy przestępstwa zabójstwa.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o wznowienie postępowania jest oczywiście bezzasadny w rozumieniu art. 545 § 3 k.p.k. Niezadowolenie z ustaleń faktycznych czy oceny materiału dowodowego nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania. Postępowanie wznowieniowe nie jest powtórzeniem postępowania apelacyjnego ani trzecią instancją.
Odrzucone argumenty
Błędy w ocenie dowodów. Niedostrzeżenie kontratypu. Możliwość zmiany kwalifikacji prawnej na nieumyślne spowodowanie śmierci.
Godne uwagi sformułowania
kontrola ta ma charakter quasi formalny wniosek bezzasadny w stopniu oczywistym musi spotkać się z odmową przyjęcia bez wzywania do usunięcia braków formalnych oczywista bezzasadność wniosku o wznowienie postępowania to taka, która nie wymaga szczególnego badania, jest widoczna „na pierwszy rzut oka”, jest niewątpliwa i wniosek obiektywnie nie może doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia postępowanie wznowieniowe nie stanowi powtórzenia postępowania apelacyjnego i nie jest swego rodzaju „trzecią instancją”
Skład orzekający
Adam Roch
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania z powodu oczywistej bezzasadności, w szczególności gdy wnioskodawca kwestionuje ocenę dowodów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury wniosku o wznowienie postępowania karnego składanego przez skazanego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa jest rutynowa proceduralnie, ale pokazuje istotne ograniczenia w możliwości wznowienia postępowania karnego, co jest ważne dla zrozumienia systemu prawnego.
“Czy można wznowić postępowanie karne, bo sąd źle ocenił dowody? Sąd Najwyższy odpowiada.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN III KO 175/24 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Roch w sprawie K. J. skazanego art. 148 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 grudnia 2024 r. wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 3 marca 2011 roku w sprawie o sygn. II AKa 20/11, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 14 grudnia 2010 roku w sprawie o sygn. II K 88/10 na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. postanowił: odmówić przyjęcia wniosku skazanego K. J. o wznowienie postępowania z powodu jego oczywistej bezzasadności. UZASADNIENIE Pismem z dnia 14 października 2024 r. K.J. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 3 marca 2011 roku w sprawie o sygn. II AKa 20/11, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 14 grudnia 2010 roku w sprawie o sygn. II K 88/10 . W treści pisma wnioskujący przedstawił własny przebieg postępowania, wskazując na błędy w ocenie dowodów i niedostrzeżenie okoliczności skutkujących możliwością przyjęcia kontratypu lub też zmianą kwalifikacji prawnej na nieumyślne spowodowanie śmierci. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Wniosek jest oczywiście bezzasadny w rozumieniu art. 545 § 3 k.p.k. Powyższy przepis nakłada na sąd obowiązek przeprowadzenia kontroli wniosku o wznowienie postępowania pochodzącego od podmiotu nieprofesjonalnego pod kątem tego czy nie jest on oczywiście bezzasadny. Kontrola ta ma charakter quasi formalny, co oznacza, że w jej toku nie dochodzi do merytorycznego rozpoznania wniosku, ani też do badania jego zasadności pod kątem ewentualnych podstaw wznowienia, ale do wstępnego przeanalizowania jego treści w celu ustalenia możliwości skutecznego złożenia tego pisma. Wniosek bezzasadny w stopniu oczywistym musi spotkać się z odmową przyjęcia bez wzywania do usunięcia braków formalnych. Oczywista bezzasadność wniosku o wznowienie postępowania to taka, która nie wymaga szczególnego badania, jest widoczna „na pierwszy rzut oka”, jest niewątpliwa i wniosek obiektywnie nie może doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dni: 25 września 2015 r., II KO 49/15, OSNKW 2016/1/5; 6 października 2015 r., V KO 56/15, LEX nr 3530681). W złożonym przez K. J. wniosku brak jest argumentacji choćby potencjalnie wpisującej się w podstawy wznowienia. Na tle prezentowanej przez skazanego argumentacji wypada zaznaczyć, że jego niezadowolenie z ustaleń faktycznych czy oceny materiału dowodowego nie mogą stanowić podstawy do wznowienia postępowania sądowego. Podkreślić bowiem trzeba, że p ostępowanie wznowieniowe nie stanowi powtórzenia postępowania apelacyjnego i nie jest swego rodzaju „trzecią instancją”, mającą służyć kolejnemu weryfikowaniu poprawności orzeczeń zapadłych w sądach pierwszej i drugiej instancji. Tym bardziej niezasadne na tym etapie jest przedstawianie własnej wersji zdarzenia będącego przedmiotem prawomocnego osądu i twierdzenie o niewłaściwym jego materialnym zakwalifikowaniu czy możliwości przyjęcia kontratypu ustawowego. Wszystkie te okoliczności mogły bowiem zostać poddane ocenie w toku właściwego postępowania jurysdykcyjnego. Wznowienie postępowania może nastąpić wyłącznie w ściśle określonych przez ustawodawcę podstawach. Takich jednak we wniosku nie wskazano. Sąd Najwyższy nie stwierdził także zaistnienia przesłanek wznowienia z urzędu, o których mowa w art. 542 § 3 k.p.k. W oparciu o powyższe stwierdzić zatem trzeba, że zmaterializowały się przewidziane w art. 545 § 3 k.p.k. podstawy do odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie jako oczywiście bezzasadnego, bez wzywania wnioskodawcy do uzupełnienia jego braków formalnych, takich jak niesporządzenie go przez adwokata i brak opłaty. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [J.J.] [a.ł.]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI