III KO 150/25

Sąd Najwyższy2025-10-22
SNKarnepostępowanie karneŚrednianajwyższy
przekazanie sprawysąd najwyższysąd rejonowybezstronnośćobiektywizmdobro wymiaru sprawiedliwościkonflikt interesówprywatny akt oskarżenia

Sąd Najwyższy przekazał sprawę karną innemu sądowi rejonowemu ze względu na potencjalny konflikt interesów między sędziami a oskarżonym.

Sąd Najwyższy rozpoznał inicjatywę Sądu Rejonowego w Choszcznie dotyczącą przekazania sprawy karnej innemu sądowi równorzędnemu. Powodem były obawy o obiektywizm i bezstronność rozpoznania sprawy, gdyż oskarżycielka prywatna miała koleżeńskie relacje z sędziami, a oskarżony był kontrahentem sądu. Sąd Najwyższy uznał, że wynajmowanie przez oskarżonego pomieszczeń od sądu mogło stwarzać pozory braku obiektywizmu i zdecydował o przekazaniu sprawy do Sądu Rejonowego w Stargardzie.

Sąd Najwyższy rozpoznał inicjatywę Sądu Rejonowego w Choszcznie, który wystąpił z wnioskiem o przekazanie sprawy karnej (sygn. akt II K 271/25) innemu sądowi równorzędnemu. Wniosek uzasadniono koniecznością zapewnienia dobra wymiaru sprawiedliwości, wskazując na brak warunków do obiektywnego i bezstronnego rozpoznania sprawy. Powodem były relacje koleżeńskie oskarżycielki prywatnej z sędziami Sądu Rejonowego w Choszcznie oraz fakt, że jeden z oskarżonych (X.1 Y.1) był kontrahentem tego sądu, wynajmując mu pomieszczenia gospodarcze. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 37 k.p.k., przychylił się do wniosku. Uzasadnienie podkreśla, że sytuacja, w której sąd miałby orzekać o odpowiedzialności karnej osoby związanej z nim umową o świadczenie usług, mogła budzić wątpliwości co do swobody orzekania lub stwarzać pozory braku obiektywizmu. W celu zapobieżenia zakłóceniu prawidłowego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości, sprawę przekazano do Sądu Rejonowego w Stargardzie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, istnieją podstawy do przekazania sprawy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że sytuacja, w której oskarżony wynajmuje pomieszczenia od sądu, może stwarzać pozory braku obiektywizmu lub ograniczać swobodę orzekania, co uzasadnia przekazanie sprawy innemu sądowi dla dobra wymiaru sprawiedliwości.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

przekazanie sprawy

Strony

NazwaTypRola
X. Y.osoba_fizycznaoskarżony
X.1 Y.1osoba_fizycznaoskarżony
oskarżycielka prywatnainneoskarżyciel

Przepisy (2)

Główne

k.p.k. art. 37

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, gdy wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości.

Pomocnicze

k.k. art. 216 § § 1

Kodeks karny

Przepis, z którego oskarżono strony (zniewaga).

Argumenty

Skuteczne argumenty

Dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy ze względu na brak warunków do obiektywnego i bezstronnego rozpoznania. Oskarżycielka prywatna ma relacje koleżeńskie z sędziami sądu właściwego miejscowo. Oskarżony jest kontrahentem sądu właściwego miejscowo (wynajem pomieszczeń).

Godne uwagi sformułowania

dobro wymiaru sprawiedliwości brak jest warunków do obiektywnego i bezstronnego rozpoznania sprawy mogłyby prowadzić do ograniczenia swobody orzekania lub stwarzać, wprawdzie mylne, przeświadczenie stron czy opinii publicznej o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy

Skład orzekający

Michał Laskowski

przewodniczący-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy karnej ze względu na potencjalny konflikt interesów i wątpliwości co do bezstronności sądu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji konfliktu interesów między sądem a stroną postępowania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak sądy dbają o pozory bezstronności i obiektywizmu, nawet w przypadku rutynowych spraw karnych, co jest ważne dla zaufania publicznego do wymiaru sprawiedliwości.

Czy sędzia może orzekać w sprawie, gdy oskarżony wynajmuje mu lokal?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
III KO 150/25
POSTANOWIENIE
Dnia 22 października 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Michał Laskowski
w sprawie
X. Y. i X.1 Y.1
oskarżonych z art. 216 § 1 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron
w dniu 22 października 2025 r.,
inicjatywy przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu,
wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w Choszcznie
z dnia 2 września 2025 r., sygn. akt II K 271/25,
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu w Stargardzie.
UZASADNIENIE
Do Sądu Najwyższego wpłynął postulat Sądu Rejonowego w Choszcznie przekazania innemu sądowi równorzędnemu sprawy wywołanej prywatnym aktem oskarżenia
W uzasadnieniu wystąpienia Sąd właściwy miejscowo do rozpoznania zażalenia wskazał, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, gdyż brak jest warunków do obiektywnego i bezstronnego rozpoznania sprawy, w której oskarżycielkę prywatną łączą relacje koleżeńskie z sędziami Sądy występującego a oskarżony jest kontrahentem Sądu miejscowo właściwego do rozpoznania jego sprawy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Żądanie Sądu właściwego terytorialnie zostało uwzględnione, albowiem dobru wymiaru sprawiedliwości sprzeciwia się taka sytuacja, w której Sąd właściwy  miejscowo miałby decydować o odpowiedzialności karnej osoby związanej z tym Sądem umową o świadczenie usług i pobieranie od tegoż Sądu wynagrodzenia za to. W tym wypadku, według informacji zawartej w omawianym wystąpieniu, X.1 Y.1 wynajmuje pomieszczenia gospodarcze Sądowi Rejonowemu w Choszcznie, co implikowało wniosek, że w przedmiotowym układzie procesowym w sprawie o sygn.
II K 271/25, pojawiły się takie okoliczności, które teoretycznie mogłyby prowadzić do ograniczenia swobody orzekania lub stwarzać, wprawdzie mylne, przeświadczenie stron czy opinii publicznej o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy. Ustalenie tych przesłanek pozwalało sięgnąć po rozwiązanie z art. 37 k.p.k., aby zapobiec zakłóceniu prawidłowego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości.
Z powyższych powodów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.
[WB]
[r.g.]
‎

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI