III KO 15/21
Podsumowanie
Sąd Najwyższy przekazał sprawę karną o zniesławienie i znieważenie innemu sądowi rejonowemu ze względu na osobę oskarżonego (adwokata) i pokrzywdzonego (sędziego), aby zapewnić obiektywizm orzekania.
Sąd Rejonowy w T. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy karnej przeciwko adwokatowi S.M. oskarżonemu o zniesławienie i znieważenie, ze względu na osobę oskarżonego oraz pokrzywdzonego, który jest sędzią tego sądu. Sąd Najwyższy uznał, że istnieją uzasadnione wątpliwości co do obiektywizmu orzekania w tej sytuacji i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w A., aby zapewnić dobro wymiaru sprawiedliwości.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w T. o przekazanie sprawy karnej dotyczącej oskarżonego S.M., któremu zarzucono popełnienie czynów z art. 216 § 1 k.k. (znieważenie) i art. 212 § 1 k.k. (zniesławienie). Powodem wniosku były bliskie relacje zawodowe i znajomość oskarżonego (wieloletniego adwokata) oraz pokrzywdzonego (sędziego Sądu Okręgowego w T., wcześniej Sądu Rejonowego w T.) wśród sędziów Sądu Rejonowego w T. Sąd Rejonowy wskazał, że może istnieć przekonanie o braku swobody orzekania i warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy, co mogłoby podważyć zaufanie do wymiaru sprawiedliwości. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 37 k.p.k. i swoje orzecznictwo, uznał, że w sytuacji, gdy pokrzywdzonym jest sędzia orzekający w sądzie, a oskarżony jest osobą znaną w lokalnym środowisku prawniczym, zachodzi wysokie prawdopodobieństwo pojawienia się usprawiedliwionych wątpliwości co do bezstronności sądu. W związku z tym, dla dobra wymiaru sprawiedliwości, Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w A., który leży poza okręgiem Sądu Okręgowego w T.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, istnieją podstawy do przekazania sprawy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że bliskie relacje zawodowe i znajomość oskarżonego (adwokata) oraz pokrzywdzonego (sędziego) wśród sędziów sądu miejscowo właściwego mogą budzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności orzekania, co przemawia za przekazaniem sprawy innemu sądowi dla dobra wymiaru sprawiedliwości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| A. W. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (4)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Przepis art. 37 k.p.k. dopuszcza możliwość odstąpienia od zasady rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo w wyjątkowych sytuacjach, gdy może to wywołać wątpliwości co do bezstronności sądu.
Pomocnicze
k.k. art. 216 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 212 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Osoba oskarżonego (adwokat) i pokrzywdzonego (sędzia) mogą budzić wątpliwości co do bezstronności sądu miejscowo właściwego. Dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy. Istnieje wysokie prawdopodobieństwo pojawienia się usprawiedliwionych wątpliwości co do obiektywnego rozpoznania sprawy.
Godne uwagi sformułowania
dobro wymiaru sprawiedliwości wyjątkowy charakter przepisu art. 37 k.p.k. wywołać w opinii publicznej, także u stron postępowania, choćby mylne, ale oparte na racjonalnych przesłankach wątpliwości co do tego, czy sąd właściwy miejscowo całkowicie bezstronnie i obiektywnie rozpozna zawisłą przed nim sprawę zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, wręcz pewność, pojawienia się usprawiedliwionych wątpliwości w tym względzie u oskarżonego, ale też u innych osób
Skład orzekający
Zbigniew Puszkarski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy karnej innemu sądowi ze względu na osobę oskarżonego i pokrzywdzonego, gdy istnieje ryzyko braku obiektywizmu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji konfliktu interesów między adwokatem a sędzią w tej samej lokalnej społeczności prawniczej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa ilustruje, jak nawet potencjalne wątpliwości co do bezstronności mogą prowadzić do przekazania sprawy, co jest istotne dla zaufania do wymiaru sprawiedliwości.
“Czy adwokat i sędzia mogą być stronami w tej samej sprawie? Sąd Najwyższy decyduje o przekazaniu.”
Sektor
praca
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN Sygn. akt III KO 15/21 POSTANOWIENIE Dnia 17 marca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie S. M. oskarżonego o czyny z art. 216 § 1 k.k. i art. 212 § 1 k.k. w zb. z art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 marca 2021 r. wniosku Sądu Rejonowego w T. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w A.. UZASADNIENIE Prokurator Rejonowy w T. wniósł do Sądu Rejonowego w T. akt oskarżenia przeciwko S. M., któremu zarzucono popełnienie na szkodę A. W. czynów z art. 216 § 1 k.k. oraz z art. 212 § 1 k.k. w zb. z art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Wymieniony Sąd postanowieniem z dnia 29 stycznia 2021 r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 37 k.p.k. zwrócił się do Sądu Najwyższego o „rozważenie kwestii przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości”. W uzasadnieniu wskazano, że „oskarżony S. M. jest długoletnim adwokatem i na obszarze właściwości tutejszego sądu występował regularnie w charakterze obrońcy lub pełnomocnika. Pomimo statusu adwokata nie wykonującego zawodu nadal jest on znany w środowisku tutejszych sędziów. Pokrzywdzonym i potencjalnym oskarżycielem posiłkowym w tej sprawie jest Sędzia Sądu Okręgowego w T., wcześniej Sędzia Sądu Rejonowego w T. A. W., który jest również znany przez wszystkich sędziów Sądu Rejonowego w T.”. Podkreślono, że „z uwagi na osobę oskarżonego i osobę pokrzywdzonego (…) może istnieć przekonanie o braku swobody orzekania i braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy”, a „zaangażowanie najwyższych władz Sądu Okręgowego w T. sprawujących również nadzór nad Sądem Rejonowym w T. na etapie postępowania przygotowawczego tylko wzmacnia te okoliczności”. Nadto powołano szereg orzeczeń Sądu Najwyższego mających wskazywać na zasadność przedmiotowego wystąpienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w T. zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie Sądu Najwyższego niejednokrotnie wskazywano na wyjątkowy charakter przepisu art. 37 k.p.k., jako dopuszczającego możliwość odstąpienia od fundamentalnej zasady rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo. Najczęściej powodem przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi jest dążenie do wyeliminowania sytuacji, kiedy to określone okoliczności mogą wywołać w opinii publicznej, także u stron postępowania, choćby mylne, ale oparte na racjonalnych przesłankach wątpliwości co do tego, czy sąd właściwy miejscowo całkowicie bezstronnie i obiektywnie rozpozna zawisłą przed nim sprawę. Z pewnością do takich okoliczności należy zaliczyć przypadek, kiedy do sądu wpłynie sprawa, w której pokrzywdzonym i potencjalną stroną procesu jest sędzia wcześniej orzekający w tym sądzie, a obecnie pełniący służbę w sądzie nadrzędnym. Istotne znaczenie ma także fakt zaangażowania w przedmiotową sprawę wiceprezes owego sądu nadrzędnego (Sądu Okręgowego w T.), która złożyła do właściwego prokuratora zawiadomienie o przestępstwach, a następnie skuteczne zażalenie na postanowienie o umorzeniu dochodzenia, co doprowadziło do wniesienia aktu oskarżenia przeciwko S. M.. W realiach tej sprawy mniejsze znaczenie w aspekcie zastosowania unormowania z art. 37 k.p.k. ma fakt, że wymieniony jest znanym w środowisku lokalnym adwokatem, zwłaszcza że zawodu nie wykonuje od ponad 9 lat (informacja dziekana ORA w […]. - k. 94a akt sprawy). Nie podważając zdolności Sądu Rejonowego w T. do prawidłowego, w szczególności bezstronnego rozpoznania przedmiotowej sprawy, trzeba zatem przyjąć, że zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, wręcz pewność, pojawienia się usprawiedliwionych wątpliwości w tym względzie u oskarżonego, ale też u innych osób, które mogą powziąć wiedzę o tej sprawie. Z tych względów uznając, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, Sąd Najwyższy przekazał ją nieodległemu od sądu miejscowo właściwego Sądowi Rejonowemu w A. , mając też na uwadze, że Sąd ten leży poza okręgiem Sądu Okręgowego w T..
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę