III KO 14/21

SN
Sygn. akt III KO 14/21
POSTANOWIENIE
Dnia 25 lutego 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Piotr Mirek
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w sprawie dotyczącej zażalenia S. K. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. w przedmiocie odmowy wszczęcia śledztwa, sygn. akt PR 2 Ds.
(…)
,
wniosku Sądu Rejonowego w G. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ż.
UZASADNIENIE
S. K. wniósł do Sądu Rejonowego w G. zażalenie na postanowienie Prokuratury Rejonowej w G. z dnia 30 czerwca 2020 r., sygn. akt PR 2 Ds.
(…)
o odmowie wszczęcia śledztwa mającego dotyczyć przekroczenia uprawnień przez funkcjonariusza publicznego - prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.
Postanowieniem z dnia 23 października 2020 r., sygn. akt II Kp
(…)
Sąd Rejonowy w G. wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu - z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Z uzasadniania postanowienia wynika, że zaistnienia tej przesłanki wnioskujący Sąd upatrywał w tym, iż toczą się przed nim różnorakie postępowania z udziałem tych samych stron – skonfliktowanych braci, występujących zamiennie w różnych rolach. Sąd Rejonowy podniósł, że „ostatnio dwie kolejne sprawy z udziałem skarżącego S. K. zakończyły się dla niego niekorzystnie. Sytuacja wieloletniego nierozstrzygniętego sporu, w który zaangażowane są zarówno tutejsza prokuratura, jak i sąd wzbudza w skarżącym przekonanie o stronniczości obydwu podmiotów”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Inicjatywa Sądu Rejonowego jest zasadna, choć nie z przyczyn, które zostały wprost wskazane w uzasadnieniu postanowienia. Wskazać należy, że instytucja określona w art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, zaś odstąpienie od zasady rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy może nastąpić tylko wtedy, gdy w sposób realny występują okoliczności, które mogą stwarzać uzasadnione przekonanie o braku warunków do obiektywnego i bezstronnego rozpoznania sprawy w danym sądzie.
To, że sprawa, której dotyczy wystąpienie, jest jedną z wielu spraw toczących się z udziałem tych samych stron nie jest to równoznaczne z wystąpieniem takiej okoliczności, która osłabiałaby zaufanie do bezstronności sądu właściwego do rozpoznania sprawy, uzasadniając przekazanie jej innemu sądowi równorzędnemu.
Nie ulega jednak wątpliwości, że sytuacja, w której wydano postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, które miałoby dotyczyć prokuratora pełniącego służbę w jednostce mającej siedzibę na terenie właściwości miejscowej sądu właściwego do rozpoznania zażalenia, powoduje, że w odbiorze społecznym może powstać usprawiedliwione przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy przez Sąd Rejonowy w G., co oczywiście nie służy budowaniu autorytetu wymiaru sprawiedliwości. Stąd też, choć nie ma żadnych przesłanek by podawać w wątpliwość niezależność i niezawisłość sędziów sądu właściwego, dla uniknięcia sytuacji mogącej wywoływać negatywną ocenę pracy wymiaru sprawiedliwości, celowym jest przekazanie sprawy do innego sądu równorzędnego.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w części dyspozytywnej.