III KO 120/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wznowienie postępowania w sprawie przedłużenia tymczasowego aresztowania, uznając, że tryb wznowienia postępowania nie dotyczy postanowień o charakterze incydentalnym.
O. R. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie, które utrzymało w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Koszalinie o przedłużeniu tymczasowego aresztowania. Sąd Najwyższy uznał, że wniosek ten nie podlega rozpoznaniu w trybie przewidzianym dla wznowienia postępowania karnego, ponieważ dotyczy on postanowienia o charakterze incydentalnym, a nie rozstrzygającego o odpowiedzialności karnej.
Wniosek o wznowienie postępowania został złożony przez O. R. w sprawie, która zakończyła się prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 19 października 2022 r. (sygn. akt II AKz 628/22). Postanowienie to utrzymało w mocy wcześniejsze postanowienie Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 15 września 2022 r., które przedłużyło O. R. tymczasowe aresztowanie. Sąd Najwyższy, rozpoznając wniosek o wznowienie postępowania, stwierdził, że tryb przewidziany w art. 540 k.p.k., art. 504a i b k.p.k. oraz art. 542 § 3 k.p.k. dotyczy wyłącznie postępowania rozstrzygającego o odpowiedzialności karnej. Sąd Najwyższy podkreślił, że postanowienie o przedłużeniu tymczasowego aresztowania, mimo negatywnych konsekwencji dla wolności osobistej, nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w zakresie odpowiedzialności karnej. W związku z tym, Sąd Najwyższy na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. pozostawił wniosek o wznowienie postępowania bez rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o wznowienie postępowania nie może dotyczyć postanowienia o przedłużeniu tymczasowego aresztowania, ponieważ tryb wznowienia postępowania przewidziany w kodeksie postępowania karnego dotyczy wyłącznie spraw rozstrzygających o odpowiedzialności karnej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołując się na ugruntowane orzecznictwo wskazał, że przepisy dotyczące wznowienia postępowania karnego (art. 540 k.p.k. i inne) odnoszą się ściśle do postępowania rozstrzygającego w kwestii odpowiedzialności karnej. Choć postanowienie o przedłużeniu aresztu ma negatywne konsekwencje dla wolności osobistej, nie jest to orzeczenie kończące postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności karnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawienie bez rozpoznania
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| O. R. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
Przepisy (6)
Główne
k.p.k. art. 540
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy wyłącznie postępowania rozstrzygającego w kwestii odpowiedzialności karnej.
k.p.k. art. 504a
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy wyłącznie postępowania rozstrzygającego w kwestii odpowiedzialności karnej.
k.p.k. art. 504b
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy wyłącznie postępowania rozstrzygającego w kwestii odpowiedzialności karnej.
k.p.k. art. 542 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy wyłącznie postępowania rozstrzygającego w kwestii odpowiedzialności karnej.
Pomocnicze
k.p.k. art. 430 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 545 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o wznowienie postępowania nie dotyczy postanowienia o charakterze incydentalnym, lecz rozstrzygającego o odpowiedzialności karnej.
Godne uwagi sformułowania
odpowiadają one ściśle jedynie postępowaniu rozstrzygającemu w kwestii odpowiedzialności karnej rozstrzygnięcie to nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne w zakresie odnoszącym się do odpowiedzialności karnej
Skład orzekający
Tomasz Artymiuk
przewodniczący
Barbara Skoczkowska
członek
Jacek Błaszczyk
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie niedopuszczalności wniosku o wznowienie postępowania w sprawach dotyczących incydentalnych postanowień procesowych, takich jak przedłużenie tymczasowego aresztowania."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie specyficznego trybu wznowienia postępowania karnego i postanowień o charakterze incydentalnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa jest istotna dla praktyków prawa karnego procesowego, ale jej charakter proceduralny i brak nietypowych faktów czynią ją mniej interesującą dla szerszej publiczności.
“Kiedy nie można wznowić postępowania karnego? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt III KO 120/22 POSTANOWIENIE Dnia 22 lutego 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący) SSN Barbara Skoczkowska SSN Jacek Błaszczyk (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 lutego 2023 r., wniosku O. R. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 19 października 2022 r., sygn. akt II AKz 628/22, utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 15 września 2022 r. w przedmiocie przedłużenia okresu tymczasowego aresztowania, p o s t a n o w i ł : pozostawić bez rozpoznania wniosek o wznowienie postępowania. UZASADNIENIE Postanowieniem Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 15 września 2022 r., przedłużono wobec O. R. tymczasowe aresztowanie na czas oznaczony. Po rozpoznaniu zażalenia od powyższego postanowienia, Sąd Apelacyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 19 października 2022 r., sygn. akt II AKz 628/22 utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. O. R. złożył do Sądu Najwyższego wniosek o wznowienie postępowania zakończonego powołanym wyżej prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek o wznowienie postępowania, w przedmiocie przedłużenia okresu tymczasowego aresztowania, nie podlega rozpoznaniu w trybie przewidzianym w art. 540 k.p.k., art. 504a i b k.p.k., ani art. 542 § 3 k.p.k. Treść wymienionych przepisów wskazuje, że odpowiadają one ściśle jedynie postępowaniu rozstrzygającemu w kwestii odpowiedzialności karnej (podkreślenie – SN). Stanowisko to jest ugruntowane w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. np. postanowienia: z dnia 29 stycznia 2008 r., IV KO 118/07, Lex nr 346765, z dnia 17 września 2008 r., IV KO 108/08, OSNKW 2008, z. 12, poz. 99, z dnia 12 czerwca 2003 r., IV KZ 16/03, OSNwSK 2003, poz. 1290, z dnia 29 października 1997 r., II KZ 130/97, OSNKW 1998, z. 1 - 2, poz. 10). Wprawdzie, co oczywiste, postanowienie sądu o przedłużeniu okresu stosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania ma negatywne konsekwencje dla sfery wolności osobistej oskarżonego (podejrzanego), nie zmienia to jednak faktu, iż rozstrzygnięcie to nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne w zakresie odnoszącym się do odpowiedzialności karnej. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. postanowił jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI