III KO 12/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku Sądu Rejonowego w Olkuszu o przekazanie sprawy dotyczącej sędziów i pracowników tego sądu innemu sądowi, uznając brak wystarczających podstaw do odstąpienia od zasady właściwości sądu.
Sąd Rejonowy w Olkuszu wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy dotyczącej sędziów i pracowników tego sądu innemu sądowi równorzędnemu, powołując się na dobro wymiaru sprawiedliwości. Wniosek wynikał z pisma K.C. skierowanego do dwóch sędziów, które zostało potraktowane jako zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, stwierdzając, że pismo K.C. nie zawierało konkretnych zarzutów, a tym samym nie wykazano realnego zagrożenia dla wymiaru sprawiedliwości, które uzasadniałoby odstąpienie od zasady właściwości sądu.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w Olkuszu o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, zgodnie z art. 37 k.p.k. Wniosek uzasadniono dobrem wymiaru sprawiedliwości, wskazując, że sprawa dotyczy sędziów i pracowników Sądu Rejonowego w Olkuszu. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku. W uzasadnieniu podkreślono wyjątkowy charakter instytucji przekazania sprawy i konieczność istnienia przekonujących argumentów świadczących o zagrożeniu dla wymiaru sprawiedliwości. W analizowanej sprawie pismo K.C., potraktowane jako zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa, nie zawierało konkretnych zarzutów wobec sędziów ani ich czynów. Prokuratura Rejonowa odmówiła wszczęcia śledztwa z powodu braku konkretów. W związku z tym Sąd Najwyższy uznał, że nie istnieją przeszkody do rozpoznania kolejnych pism K.C. przez sąd właściwy, a wniosek Sądu Rejonowego nie wykazał, że odstąpienie od zasady właściwości stworzyłoby zagrożenie dla dobra wymiaru sprawiedliwości.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o przekazanie sprawy nie zasługiwał na uwzględnienie.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że pismo K.C. nie zawierało konkretnych zarzutów popełnienia przestępstwa przez sędziów lub pracowników sądu, a tym samym nie wykazano realnego zagrożenia dla dobra wymiaru sprawiedliwości, które uzasadniałoby odstąpienie od zasady właściwości sądu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględnić wniosku
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K.C. | inne | wnioskodawca |
Przepisy (1)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Instytucja przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu ma charakter wyjątkowy i wymaga wykazania realnego zagrożenia dla dobra wymiaru sprawiedliwości.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak konkretnych zarzutów popełnienia przestępstwa w piśmie K.C. Nie wykazano realnego zagrożenia dla dobra wymiaru sprawiedliwości. Instytucja przekazania sprawy ma charakter wyjątkowy.
Godne uwagi sformułowania
dobro wymiaru sprawiedliwości wyjątkowy charakter instytucji zbyt szerokie jej stosowanie może spowodować skutki wręcz sprzeczne z ratio legis nie zawiera żadnych konkretnych wskazań, że zostało popełnione przestępstwo nie sposób przyjąć, że istnieją jakiekolwiek przeszkody do rozpoznania kolejnych pism K.C.
Skład orzekający
Jerzy Grubba
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wniosków o przekazanie sprawy na podstawie art. 37 k.p.k. i interpretacja pojęcia 'dobra wymiaru sprawiedliwości'."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy sprawa dotyczy sędziów i pracowników sądu, w którym toczy się postępowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy procedury przekazania sprawy innemu sądowi, co jest istotne dla prawników procesowych, a także porusza kwestię zaufania do wymiaru sprawiedliwości w kontekście zarzutów wobec sędziów.
“Czy sprawa dotycząca sędziów musi trafić do innego sądu? Sąd Najwyższy odpowiada.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN III KO 12/25 POSTANOWIENIE Dnia 4 lutego 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie z zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa sporządzonego przez K.C. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 4 lutego 2025r. wniosku Sądu Rejonowego w Olkuszu z dnia 10 stycznia 2025r., sygn. akt II Kp 407/24 o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Olkuszu, wskazanym wyżej postanowieniem, na podstawie art. 37 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy prowadzonej z zawiadomienia K.C. do rozpoznania sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Wniosek Sądu został uzasadniony faktem, że sprawa dotyczy „ sędziów i pracowników Sądu Rejonowego w Olkuszu” . Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek Sądu Rejonowego nie zasługiwał na uwzględnienie. Uzasadnienie wydanego w tym przedmiocie postanowienia nie zawiera przekonujących argumentów mogących świadczyć o tym, że pozostawienie niniejszej sprawy we właściwości sądu powołanego ustawowo do jej rozpoznania, mogłoby stanowić zagrożenie dla dobra wymiaru sprawiedliwości, będącego wyłącznym kryterium przekazania sprawy – na podstawie art. 37 k.p.k. – innemu sądowi równorzędnemu. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wielokrotnie wskazywano na wyjątkowy charakter instytucji uregulowanej we wskazanym przepisie, podkreślając że zbyt szerokie jej stosowanie może spowodować skutki wręcz sprzeczne z ratio legis powołanego przepisu, osłabiając poczucie zaufania nie tylko do konkretnego sądu, lecz również do całego wymiaru sprawiedliwości (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 sierpnia 2000r., sygn. akt II KO 156/00, Prok. i Pr. 2001, nr 1, poz. 9). Tylko więc w szczególnych wypadkach, gdy zagrożenie dla dobra wymiaru sprawiedliwości jest realne, uznać można, że istnieją istotne racje przemawiające za odstąpieniem od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez sąd właściwy, również w znaczeniu miejscowym. Tymczasem w niniejszej sprawie K. C. skierował do dwóch sędziów wskazanego Sądu pismo określone przez niego jako „ nakaz zaprzestania nielegalnego funkcjonowania sądu ”. Pismo to nie zawiera żadnych konkretnych wskazań, że zostało popełnione przestępstwo - jakie, jak zakwalifikowane, przez kogo popełnione. Pomimo tego nadano tym pismom bieg procesowy. Prokuratura Rejonowa nie wykonując w sprawie żadnych czynności odmówiła wszczęcia śledztwa w sprawie, wskazując, że pismo K. C. nie zawiera żadnych konkretów na czym miałyby polegać nieprawidłowości w funkcjonowaniu Sądu Rejonowego w Olkuszu. Tym bardziej dotyczy to więc działań poszczególnych sędziów. W tej sytuacji, skoro pismo, które zostało potraktowane jako zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa nie zawiera żadnych konkretów odnoszących się do sędziów czy ich czynów, nie sposób przyjąć, że istnieją jakiekolwiek przeszkody do rozpoznania kolejnych pism K.C. (potraktowanych jako zażalenie) przez sąd właściwy. W szczególności zaś, jak wskazano to powyżej, we wniosku Sądu Rejonowego nie wykazano, że postąpienie w tym przypadku, zgodnie z ustawowymi przepisami o właściwości, stworzy jakiekolwiek zagrożenie dla dobra wymiaru sprawiedliwości. Uwzględniając powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [WB] [a.ł]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI