III KO 115/19

Sąd Najwyższy2019-11-14
SNKarnepostępowanie karneWysokanajwyższy
przekazanie sprawysąd najwyższysąd rejonowyart. 231 k.k.bezstronnośćwymiar sprawiedliwościzażalenieodmowa wszczęcia śledztwa

Podsumowanie

Sąd Najwyższy przekazał sprawę dotyczącą zażalenia na odmowę wszczęcia śledztwa w sprawie zarzutów wobec sędziów Sądu Rejonowego w G. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w B. ze względu na potrzebę zapewnienia obiektywizmu i zaufania publicznego do wymiaru sprawiedliwości.

Sąd Rejonowy w G. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy dotyczącej zażalenia K.I. na odmowę wszczęcia śledztwa w sprawie zarzutów o przestępstwo z art. 231 § 1 k.k. skierowanych przeciwko sędziom tegoż sądu. Sąd Rejonowy uzasadnił wniosek obawą o możliwość obiektywnego rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy. Sąd Najwyższy uznał wniosek za zasadny, podkreślając, że przekazanie sprawy jest możliwe w wyjątkowych przypadkach, gdy przemawiają za tym względy wymiaru sprawiedliwości, a rozpoznanie sprawy przez sąd miejscowo właściwy mogłoby budzić wątpliwości co do bezstronności.

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w G. o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu sprawy dotyczącej zażalenia K.I. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. o odmowie wszczęcia śledztwa. Przedmiotowe śledztwo miało dotyczyć czynu z art. 231 § 1 k.k. (nadużycie uprawnień przez funkcjonariusza publicznego), którego popełnienie K.I. zarzucił sędziom Sądu Rejonowego w G. Sąd Rejonowy w G. uzasadnił swój wniosek tym, że rozpoznanie sprawy przez sąd miejscowo właściwy mogłoby wywołać przekonanie o niemożności uczynienia tego w sposób obiektywny, ze względu na zarzuty skierowane przeciwko sędziom tego samego sądu. Sąd Najwyższy przychylił się do wniosku, wskazując, że przekazanie sprawy jest dopuszczalne w wyjątkowych sytuacjach, gdy dobro wymiaru sprawiedliwości tego wymaga. W ocenie Sądu Najwyższego, rozpoznanie sprawy przez Sąd Rejonowy w G. mogłoby stworzyć w społeczeństwie przekonanie o braku warunków do bezstronnego przeprowadzenia czynności, nawet jeśli obiektywnie nie ma podstaw do kwestionowania bezstronności sędziów. Dodatkowo, sprawy dotyczące zarzutów wobec sędziów budzą szczególne zainteresowanie społeczne. W związku z tym, Sąd Najwyższy uznał, że w interesie wymiaru sprawiedliwości leży rozpoznanie sprawy przez Sąd Rejonowy w B.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, istnieją podstawy do przekazania sprawy, gdy rozpoznanie jej przez sąd miejscowo właściwy mogłoby budzić wątpliwości co do obiektywizmu i bezstronności, a także wpływać na zaufanie społeczne do wymiaru sprawiedliwości.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że przekazanie sprawy jest możliwe w wyjątkowych sytuacjach, gdy względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości za tym przemawiają. W przypadku zarzutów wobec sędziów sądu miejscowo właściwego, rozpoznanie sprawy przez ten sąd mogłoby stworzyć przekonanie o braku warunków do bezstronnego przeprowadzenia czynności, co uzasadnia przekazanie sprawy innemu sądowi.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi

Strony

NazwaTypRola
K. I.osoba_fizycznaskarżący
Prokurator Prokuratury Rejonowej w G.organ_państwowyorgan prowadzący postępowanie
Sędziowie Sądu Rejonowego w G.inneosoby, których dotyczyły zarzuty

Przepisy (2)

Główne

k.p.k. art. 37

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w wyjątkowych przypadkach ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.

Pomocnicze

k.k. art. 231 § § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczący nadużycia uprawnień przez funkcjonariusza publicznego, będący przedmiotem zarzutów w sprawie.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Rozpoznanie sprawy przez sąd miejscowo właściwy mogłoby budzić wątpliwości co do obiektywizmu i bezstronności. Przekazanie sprawy leży w interesie wymiaru sprawiedliwości i budowania zaufania społecznego.

Godne uwagi sformułowania

przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k., jako odstępstwo od fundamentalnego prawa do rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo, jest możliwe tylko w zupełnie wyjątkowych przypadkach, kiedy silne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości za takim właśnie przekazaniem przemawiają. rozpoznanie niniejszej sprawy w tym Sądzie mogłoby stworzyć w społeczeństwie – mające subiektywne podstawy - przekonanie o braku warunków do bezstronnego przeprowadzenia przez niego tych czynności. Nie bez znaczenia pozostaje przy tym i to, że sprawy dotyczące zarzutów popełnienia przestępstw kierowanych do osób powiązanych ze środowiskami prawniczymi, a zwłaszcza sędziów, budzą szczególne zainteresowanie społeczne.

Skład orzekający

Małgorzata Gierszon

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi w sytuacji, gdy zarzuty dotyczą sędziów sądu miejscowo właściwego, ze względu na potrzebę zapewnienia obiektywizmu, bezstronności i zaufania publicznego do wymiaru sprawiedliwości."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zarzutów wobec sędziów sądu miejscowo właściwego; ogólne zasady przekazywania spraw mogą być szersze.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy zarzutów wobec sędziów, co zawsze budzi zainteresowanie i porusza kwestie zaufania do wymiaru sprawiedliwości. Decyzja o przekazaniu sprawy podkreśla wagę obiektywizmu.

Czy sędziowie mogą być sądzeni przez swoich kolegów? Sąd Najwyższy rozstrzyga.

Sektor

praca

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III KO 115/19
POSTANOWIENIE
Dnia 14 listopada 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Gierszon
w sprawie z zażalenia
K. I.
na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.
z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt PR 2 Ds. (…),
o odmowie wszczęcia śledztwa o czyn z art. 231 § 1 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 14 listopada 2019 r.,
na posiedzeniu w przedmiocie wniosku Sądu Rejonowego w G. zawartego w postanowieniu
z dnia 10 września 2019 r., sygn. akt X Kp (…),
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w B..
UZASADNIENIE
Postanowieniem z
dnia 10 września 2019 r., sygn. X Kp (…), Sąd Rejonowy
w G.  zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu sprawy dotyczącej zażalenia K.I.  na powyżej wskazane postanowienie
Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.  z dnia 28 czerwca 2019 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie PR (…).
Wniosek umotywowano faktem, że sprawa dotyczy zawiadomienia złożonego przez K.I. o popełnieniu szeregu przestępstw z art. 231 § 1 k.k. przez sędziów Sądu Rejonowego w G.. To powoduje, że miejscowo właściwy do rozpoznania tego zażalenia Sąd nie może jej rozpoznawać, bowiem może to wywoływać przekonanie o niemożności uczynienia tego w sposób obiektywny.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek Sądu Rejonowego w G.  jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Niejednokrotnie podnoszono w orzecznictwie Sądu Najwyższego, że przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k., jako odstępstwo od fundamentalnego prawa do rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo, jest możliwe tylko w zupełnie wyjątkowych przypadkach, kiedy silne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości za takim właśnie przekazaniem przemawiają.
Tak właśnie jest w niniejszej sprawie.
Sąd Rejonowy stanął w niej przed koniecznością rozpoznania zażalenia K.I.  na przywołane postanowienie w którym prokurator odmówił wszczęcia śledztwa o czyny z art. 231 § 1 k.k., których popełnienie skarżący zarzucił osobom będącym sędziami orzekającymi właśnie w Sądzie Rejonowym w G.. W ocenie Sądu Najwyższego rozpoznanie niniejszej sprawy w tym Sądzie mogłoby stworzyć w społeczeństwie – mające subiektywne podstawy - przekonanie o braku warunków do bezstronnego przeprowadzenia przez niego tych czynności. Nadto zaistniała sytuacja na  pewno  nie stwarza warunków do rozpoznania sprawy w miejscowo właściwym sądzie w sposób całkowicie wolny od jakichkolwiek wpływów i przez to w pełni niezawisły. Nie bez znaczenia pozostaje przy tym i to, że sprawy dotyczące zarzutów popełnienia przestępstw kierowanych do osób powiązanych ze środowiskami prawniczymi, a zwłaszcza sędziów, budzą szczególne zainteresowanie społeczne. Okoliczności te, nawet gdyby – co należy podkreślić - nie kwestionować tego, że brak jest obiektywnych, racjonalnych powodów do powątpiewania w bezstronność sędziów Sądu Rejonowego w G., prowadzą do uznania, że w interesie wymiaru sprawiedliwości leży rozpoznanie przedmiotowej sprawy przez sąd inny niż właściwy, tj. Sąd Rejonowy w B..
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.
as

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę