III KO 11/22
Podsumowanie
Sąd Najwyższy przekazał sprawę o zniesławienie do rozpoznania innemu sądowi rejonowemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, aby uniknąć wątpliwości co do bezstronności sądu właściwego miejscowo.
Sąd Rejonowy w O. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy o zniesławienie, zainicjowanej prywatnym aktem oskarżenia przeciwko prezesowi tego sądu, do innego sądu równorzędnego. Sąd Najwyższy przychylił się do wniosku, uznając, że przekazanie sprawy jest celowe ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości i konieczność uniknięcia wątpliwości co do bezstronności sądu właściwego miejscowo.
Sprawa dotyczyła prywatnego aktu oskarżenia wniesionego przez R. M. przeciwko E. W., prezesowi Sądu Rejonowego w O., o czyn z art. 212 § 1 k.k. (zniesławienie). Sąd Rejonowy w O., właściwy do rozpoznania sprawy, zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, powołując się na art. 37 k.p.k. Uzasadnieniem wniosku była konieczność zapewnienia dobra wymiaru sprawiedliwości, gdyż oskarżony był prezesem sądu, w którym sprawa miała być rozpoznawana. Sąd Rejonowy wskazał, że rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy miejscowo mogłoby budzić wątpliwości co do obiektywizmu. Sąd Najwyższy przychylił się do wniosku, podkreślając, że konfiguracja osobisto-zawodowych powiązań wymaga przekazania sprawy innemu sądowi, aby zagwarantować postępowanie wolne od podejrzeń o brak bezstronności i utrzymać przekonanie społeczne o obiektywnym działaniu sądów.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, przekazanie sprawy jest uzasadnione.
Uzasadnienie
Konfiguracja osobisto-zawodowych powiązań oskarżonego z sądem właściwym miejscowo wymaga przekazania sprawy innemu sądowi, aby zagwarantować postępowanie wolne od podejrzeń o brak bezstronności i utrzymać przekonanie społeczne o obiektywnym działaniu sądów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. M. | osoba_fizyczna | oskarżyciel prywatny |
| E. W. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Przepis ten stanowi podstawę do przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Pomocnicze
k.k. art. 212 § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przekazanie sprawy jest celowe ze względu na fakt, że oskarżony jest prezesem Sądu Rejonowego w O., co może wywoływać wątpliwości co do obiektywizmu. Przekazanie sprawy jest niezbędne do wywołania u zewnętrznych obserwatorów przekonania o obiektywnym działaniu sądów i ich bezstronności.
Godne uwagi sformułowania
dobro wymiaru sprawiedliwości zasada obiektywizmu brak bezstronności sędziów dobro wymiaru sprawiedliwości trzeba także rozumieć potrzebę ukształtowania w opinii społecznej przekonania o obiektywnym działaniu sądów i ich bezstronności
Skład orzekający
Dariusz Kala
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości i potencjalne wątpliwości co do bezstronności sądu, gdy oskarżony zajmuje wysokie stanowisko w tym sądzie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy oskarżony jest prezesem sądu właściwego miejscowo.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak sądy dbają o pozory bezstronności i zaufanie społeczne do wymiaru sprawiedliwości, nawet w pozornie rutynowych sprawach o zniesławienie.
“Prezes sądu oskarżony o zniesławienie – sprawa przekazana z obawy o bezstronność.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN Sygn. akt III KO 11/22 POSTANOWIENIE Dnia 1 marca 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w sprawie zainicjowanej prywatnym aktem oskarżenia wniesionym przez R. M., skierowanym przeciwko E. W. - o czyn z art. 212 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 1 marca 2022 r. wniosku Sądu Rejonowego w O. z dnia 19 stycznia 2022 r., sygn. akt II K (…) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: przekazać powyższą sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T. UZASADNIENIE R. M. złożył pismo zatytułowane „prywatny akt oskarżenia”, w którym oskarżył E. W., obecnego prezesa Sądu Rejonowego w O., o pomówienie i zniesławienie go w piśmie z dnia 2 lipca 2021 r., Prez. Adm. (…). Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2022 r., sygn. akt II K (…), Sąd Rejonowy w O. , właściwy do rozpoznania sprawy zainicjowanej ww. prywatnym aktem oskarżenia, na podstawie art. 37 k.p.k. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy do rozstrzygnięcia innemu sądowi równorzędnemu. W uzasadnieniu swego wystąpienia Sąd Rejonowy wskazał, że przekazanie ww. sprawy ze względu na dobro sprawiedliwości jest celowe z uwagi na fakt, że skarżący upatruje realizacji znamion przestępstwa w zachowaniu osoby, która jest prezesem Sądu Rejonowego w O.. Organ wnioskujący, powołując się na orzeczenia Sądu Najwyższego, zauważył, że w opisanych okolicznościach rozpoznanie sprawy przez Sąd Rejonowy w O. mogłoby wywoływać w odbiorze społecznym wątpliwości, co do dochowania w tym postępowaniu zasady obiektywizmu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w O. zasługiwał na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, że konfiguracja osobisto - zawodowych powiązań osoby, której dotyczy złożony przez R. M. prywatny akt oskarżenia, z sądem miejscowo właściwym wymaga, by - ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości - sprawę rozpoznał inny równorzędny sąd i to położony poza obszarem właściwości Sądu Okręgowego w K. Tylko takie posunięcie jest w stanie zagwarantować przeprowadzenie postępowania w sposób wolny od podejrzeń co do braku bezstronności sędziów orzekających w sprawie, które to podejrzenia mogłaby wywołać już sama tylko świadomość istnienia wskazanych wyżej powiązań. Jest ono również niezbędne do wywołania u zewnętrznych obserwatorów procesu przekonania, że wymiar sprawiedliwości realizuje swoje konstytucyjne funkcje w sposób prawidłowy i w pełni niezawisły (por. postanowienie SN z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt V KO 66/10). Pamiętać bowiem należy, że pod pojęciem „dobro wymiaru sprawiedliwości”, użytym na gruncie przepisu art. 37 k.p.k., trzeba także rozumieć potrzebę ukształtowania w opinii społecznej przekonania o obiektywnym działaniu sądów i ich bezstronności w rozpoznaniu każdej, choćby incydentalnej, sprawy. Uwzględniając powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę