III KO 100/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wznowieniowego, uznając je za niedopuszczalne z mocy ustawy.
Przedmiotem sprawy było zażalenie A. B. na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Najwyższego o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania. Wniosek dotyczył postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 7 października 2014 r. Przewodniczący uznał wniosek za niedopuszczalny z mocy ustawy, powołując się na brak możliwości wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym rozstrzygnięciem poprzedniego wniosku o wznowienie. Sąd Najwyższy podzielił to stanowisko i utrzymał zaskarżone zarządzenie w mocy.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie A. B. na zarządzenie Przewodniczącego III Wydziału Karnego Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2014 r., które odmówiło przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania. Wniosek ten dotyczył postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 7 października 2014 r. Przewodniczący Wydziału uznał wniosek o wznowienie innego postępowania wznowieniowego za niedopuszczalny z mocy ustawy, wskazując, że obowiązująca procedura karna nie przewiduje możliwości wznowienia postępowania, które zostało już zakończone prawomocnym rozstrzygnięciem poprzedniego wniosku o wznowienie. Sąd Najwyższy oparł się na poglądzie wyrażonym w postanowieniu z dnia 20 maja 2010 r., V KO 47/10. A. B. złożył zażalenie, kwestionując zastosowanie tego poglądu. Sąd Najwyższy w pełni podzielił argumentację zawartą w zaskarżonym zarządzeniu, uznając, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, obowiązująca procedura karna nie przewiduje możliwości wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym rozstrzygnięciem poprzednio złożonego wniosku o wznowienie postępowania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy oparł się na utrwalonym poglądzie, że postępowanie wznowieniowe nie może być ponownie wznowione, gdyż prowadziłoby to do nieskończoności postępowań.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy zarządzenia
Strona wygrywająca
Przewodniczący III Wydziału Karnego Sądu Najwyższego
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. B. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 545 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 530 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak możliwości wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym rozstrzygnięciem poprzedniego wniosku o wznowienie postępowania.
Odrzucone argumenty
Kontrowersyjność poglądu o braku możliwości wznowienia postępowania wznowieniowego.
Godne uwagi sformułowania
obowiązująca procedura karna nie przewiduje możliwości wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym rozstrzygnięciem poprzednio złożonego wniosku o wznowienie postępowania
Skład orzekający
Roman Sądej
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady niedopuszczalności wielokrotnego wznowienia postępowania."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie spraw karnych i specyficznej sytuacji wznowienia postępowania wznowieniowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej związanej z wznowieniem postępowania, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Czy można wznowić postępowanie, które już zostało wznowione? Sąd Najwyższy odpowiada.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III KO 100/14 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej w sprawie A. B. o wznowienie postępowania, po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2015 r. zażalenia A. B. na zarządzenie Przewodniczącego III Wydziału Karnego Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2014r. o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 7 października 2014r., na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 3 k.p.k. postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący Wydziału odmówił przyjęcia wniosku A. B. – jako niedopuszczalnego z mocy ustawy – o wznowienie innego postępowania wznowieniowego, zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 7 października 2014 r. W szczegółowym uzasadnieniu zarządzenia Przewodniczący wskazał, że obowiązująca procedura karna nie przewiduje możliwości wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym rozstrzygnięciem poprzednio złożonego wniosku o wznowienie postępowania, powołując się na wyrażony już pogląd Sądu Najwyższego w postanowieniu z dnia 20 maja 2010r., V KO 47/10, OSNKW 2010, z. 8, poz.83. Zażalenie na to zarządzenie złożył A. B., w jednym zdaniu podnosząc, że „kontrowersyjny jest pogląd”, iż w niniejszej sprawie może mieć zastosowanie stanowisko wyrażone w postanowieniu z dnia 20 maja 2010 r. Wbrew twierdzeniu skarżącego, w pełni podzielić należy rozstrzygnięcie wyrażone w zaskarżonym 2 zarządzeniu wraz z przedstawioną w nim argumentacją, której powtarzanie w tym miejscu byłoby zbędne. W tym stanie sprawy zażalenie A. B. uwzględnione być nie mogło, a zaskarżone zarządzenie należało utrzymać w mocy.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI