III KO 1/13

Sygn. akt III Ko 1/13/un POSTANOWIENIE Dnia 21 marca 2013 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu w III Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – SSO Tomasz Kaszyca Protokolant – Agata Herman przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej we Wrocławiu Bogdana Myrny po rozpoznaniu sprawy z wniosku Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 lutego 2012 r. o stwierdzenie nieważności wyroku Rejonowego Sądu Wojskowego w Zielonej Górze z dnia 29 stycznia 1951r., sygn. SR 23/51 dotyczącego E. R. , na podstawie art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. Nr 34, poz. 149 z późn. zm.) postanawia I. stwierdzić nieważność wyroku Wojskowego Sądu Rejonowego w Zielonej Górze z dnia 29 stycznia 1951r., sygn. akt SR 23/51, którym na podstawie art. 5 §1 pkt. 1 lit. a Ustawy amnestyjnej z dnia 22 lutego 1947r. orzeczone kary 5, 4 i 5 lat więzienia darowano E. R. , skazanemu za czyny z art. 86§2 kkwp, art. 3 Dekretu z dnia 16 listopada 1945r., art. 24kkwp w zw. z art. 1 pkt. 1 i 3 Dekretu z dnia 16 listopada 1945r.; II. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Zielonej Górze z dnia 19 stycznia 1951r. w sprawie Sr 23/51 E. R. został uznany za winnego tego, że: - od grudnia 1945r. do drugiej połowy marca 1946r. w M. był członkiem nielegalnej organizacji terrorystyczno-dywersyjnej pod nazwą (...) Związek (...) mającej na celu zmianę przemocą obecnego ustroju Państwa Polskiego, czym popełnił przestępstwo z art. 86§2 kkwp, - w drugiej połowie marca 1946r. w M. , bez zezwolenia przechowywał, przez okres kilku godzin pistolet nieustalonego systemu i kalibru z nabojami, czym popełnił przestępstwo z art. 3 Dekretu z dnia 16 listopada 1945r., - w drugiej połowie marca, w okolicach M. , wraz z innymi członkami nielegalnej organizacji (...) usiłował dokonać gwałtownego zamachu z bronią w ręku na radziecki samochód wojskowy, lecz zamierzonego przestępstwa nie dokonał, z uwagi na silną obsługę wojskową, czym popełnił przestępstwo z art. 24kkwp w zw. z art. 1 pkt. 1 i 3 Dekretu z dnia 16 listopada 1945r. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z 23 lutego 1991r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego uznaje się za nieważne orzeczenia wydane przez polskie organy ścigania i wymiaru sprawiedliwości lub przez organy poza sądowe w okresie od rozpoczęcia ich działalności na ziemiach polskich począwszy od 1 stycznia 1944r. do 31 grudnia 1989r., jeżeli czyn zarzucony lub przypisany był związany z działalnością na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego albo orzeczenie wydano z powodu takiej działalności. Mając na uwadze, że wyżej opisane orzeczenie zostało wydane w okresie objętym przepisem art. 1 ust. 1 w/w ustawy a jednocześnie, że zarówno z opisu czynów i przyjętej kwalifikacji oraz z okoliczności popełnienia czynów wynika, iż czyny przypisane E. R. były związane z działalnością na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, należało orzec jak w pkt. I. Orzeczenie o kosztach wynika z art. 13 cytowanej ustawy.