III KO 1/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o przekazanie sprawy innemu sądowi, uznając, że art. 37 k.p.k. nie służy rozwiązywaniu problemów kadrowych.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o przekazanie sprawy karnej do rozpoznania innemu sądowi równej instancji. Sąd uznał, że przepis art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy i nie może być nadużywany do rozwiązywania problemów kadrowych w sądach. Stwierdzono brak podstaw do przekazania sprawy, gdyż nie było wątpliwości co do zdolności sądu właściwego do jej rozpoznania.
Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę Grzegorza C., oskarżonego o popełnienie przestępstw z art. 300 § 2 k.k. i innych, w związku z wnioskiem Sądu Rejonowego w L. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równej instancji. Sąd Najwyższy nie uwzględnił tego wniosku. Uzasadnienie opiera się na interpretacji art. 37 k.p.k., który stanowi przepis o charakterze wyjątkowym i nie podlega rozszerzającej wykładni. Sąd podkreślił, że instytucja ta nie może służyć rozwiązywaniu problemów kadrowych w sądach, do czego powołane są organy nadzoru administracyjnego. Brak było podstaw do stwierdzenia, że sąd właściwy nie jest w stanie sprawnie i skutecznie rozpoznać sprawy, co jest warunkiem zastosowania art. 37 k.p.k. W związku z tym, Sąd Najwyższy orzekł o nieuwzględnieniu wniosku.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy i nie podlega rozszerzającej interpretacji, nie może służyć rozwiązywaniu problemów kadrowych.
Uzasadnienie
Przepis art. 37 k.p.k. wymaga, aby dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadniało odstąpienie od zasady rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy. Nie można przyjmować, że sędzia nie sprosta wymogom postępowania jako przesłanki do przekazania sprawy, gdyż do tego służą inne instytucje.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględnić wniosku
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Grzegorz C. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Przepis ma charakter wyjątkowy, nie podlega rozszerzającej interpretacji i nie może służyć rozwiązywaniu problemów kadrowych w sądach.
Pomocnicze
k.k. art. 300 § § 2
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy i nie podlega rozszerzającej interpretacji. Instytucja z art. 37 k.p.k. nie może służyć rozwiązywaniu problemów kadrowych w sądach. Do rozwiązywania problemów kadrowych powołane są organy nadzoru administracyjnego. Brak podstaw do stwierdzenia, że sąd właściwy nie jest w stanie sprawnie i skutecznie rozpoznać sprawy.
Godne uwagi sformułowania
Przepis art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy i nie podlega rozsze-rzającej interpretacji. Nie może zatem, poprzez nadużywanie przewidzianej w nim instytucji, służyć rozwiązywaniu problemów kadrowych w sądach.
Skład orzekający
D. Rysińska
przewodniczący
R. Malarski
sędzia
E. Strużyna
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 37 k.p.k. w kontekście problemów kadrowych i jurysdykcji sądów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o przekazanie sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia istotne zasady dotyczące jurysdykcji sądów i granic stosowania przepisów proceduralnych, co jest ważne dla praktyków prawa.
“Czy problemy kadrowe sądem mogą być podstawą do zmiany jurysdykcji sprawy? Sąd Najwyższy odpowiada.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyPOSTANOWIENIE Z DNIA 12 LUTEGO 2009 R. III KO 1/09 Przepis art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy i nie podlega rozsze- rzającej interpretacji. Nie może zatem, poprzez nadużywanie przewidzianej w nim instytucji, służyć rozwiązywaniu problemów kadrowych w sądach, gdyż do wypełniania tej roli powołane są organy sprawujące nadzór admi- nistracyjny w sądownictwie, dysponujące stosownymi uprawnieniami (np. instytucją delegacji). Przewodniczący: sędzia SN D. Rysińska. Sędziowie SN: R. Malarski, E. Strużyna (sprawozdawca). Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy Grzegorza C., oskarżonego o popełnienie przestępstw określonych w art. 300 § 2 k.k. i in., z powodu wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w L. z dnia 30 grudnia 2008 r. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi rów- norzędnemu p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku. U Z A S A D N I E N I E Wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi rów- norzędnemu nie jest zasadny. W przedmiotowej sprawie brak podstaw do formułowania jakichkolwiek rozsądnych wątpliwości i zastrzeżeń co do zdolności prawidłowego rozpoznania sprawy przez Sąd właściwy. 2 Dla zastosowania wyjątkowej instytucji przewidzianej w art. 37 k.p.k. konieczna jest konstatacja, że wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwo- ści. Odstąpienie od zasady rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo wła- ściwy może nastąpić m.in. tylko w razie zaistnienia sytuacji wskazującej, że nie jest możliwe sprawne i skuteczne rozpoznanie przez ten sąd konkretnej sprawy. W niniejszej sprawie żadna z opisanych w uzasadnieniu postanowie- nia okoliczności nie upoważnia do wniosku, że interes wymiaru sprawiedli- wości może zabezpieczyć tylko przekazanie sprawy do rozpoznania inne- mu sądowi. Niedopuszczalne byłoby bowiem przyjęcie, jako przesłanki podjętej na podstawie art. 37 k.p.k. decyzji, założenia, że wyznaczony do jej rozpoznania sędzia nie będzie w stanie sprostać wymogowi wnikliwego i sprawnego przeprowadzenia postępowania sądowego, a w istocie do tego rodzaju obaw sprowadza się przedstawiona w uzasadnieniu postanowienia argumentacja. Przepis art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy i nie podlega rozsze- rzającej interpretacji. Nie może więc, poprzez nadużywanie przewidzianej w nim instytucji, służyć rozwiązywaniu problemów kadrowych w sądach, gdyż do wypełniania tej roli powołane są organy sprawujące nadzór admi- nistracyjny w sądownictwie i dysponujące stosownymi instrumentami (np. instytucją delegacji). W tym stanie rzeczy sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytyw- nej postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI