III KK 94/19

Sygn. akt III KK 94/19
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 listopada 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)
‎
SSN Tomasz Artymiuk
‎
SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca)
Protokolant Łukasz Biernacki
w sprawie
K. P.
skazanego z art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 202 § 4 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
w dniu 29 listopada 2019 r.
kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 6 czerwca 2018 r., sygn. akt II K (…)
uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i – w tym zakresie - sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w G. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 6 czerwca 2018 r., sygn. akt II K (…), Sąd Rejonowy w G. uznał K.P. za winnego tego, że w dniu 7 września 2017 r. w G., za pośrednictwem portalu randkowego o nazwie „J.” oraz posługując się pseudonimem „K.” podżegał H.S.  do utrwalania treści pornograficznych z udziałem jej małoletniej córki lat 4 – to jest czynu z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 202 § 4 k.k. i za to na podstawie art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 202 § 4 k.k. skazał go na karę jednego roku i trzech miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie – na podstawie art. 69 § 1 k.k., art. 70 § 1 k.k. i art. 72 § 1 pkt 4 k.k. - warunkowo zawiesił na okres lat dwóch, zobowiązując oskarżonego do wykonywania pracy zarobkowej. Na podstawie art. 73 § 1 k.k. oddał oskarżonego pod dozór kuratora, a nadto na mocy art. 71 § 1 k.k. wymierzył mu grzywnę w wymiarze 100 stawek dziennych przyjmując jedną stawkę za równoważną kwocie 50 zł.
Wyrok ten nie był przez strony zaskarżony i uprawomocnił się w dniu 14 czerwca 2018 r.
W dniu 11 lutego 2019 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja od tego wyroku Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego, który zaskarżył ten wyrok w zakresie orzeczenia o karze, na niekorzyść oskarżonego, zarzucając:
rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 69 § 1 k.k., polegające na warunkowym zawieszeniu wykonania, na okres dwóch lat próby, kary jednego roku i trzech miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wobec K.P. za przypisane mu przestępstwo z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 202 § 4 k.k. w sytuacji, kiedy zarówno w dacie popełnienia tego występku, jak i w dacie wyrokowania art. 69 § 1 k.k. nie zezwalał na warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze przekraczającym rok i wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G..
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja jest w stopniu oczywistym zasadna.
Zaskarżony nią wyrok wydano z rażącą obrazą wskazanego w podstawie prawnej zarzutu kasacji przepisu prawa karnego materialnego. Wpływ tego uchybienia na treść tego orzeczenia jest oczywisty, skoro – orzeczona w następstwie tego uchybienia - kara wobec oskarżonego była w tym kształcie niedopuszczalna.
Stosownie do brzmienia art. 69 § 1 k.k. w brzmieniu ustalonym przez ustawę z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 396) i obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 r., nie jest możliwe warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności w wymiarze przekraczającym rok.
K.P. przypisanego mu czynu dopuścił się w dniu 7 września 2017 r.
Zarówno więc w tej dacie, jak i w dacie wydania zaskarżonego wyroku (6 czerwca 2018 r.) przywołany przepis art. 69 § 1 k.k. nie zezwalał na zawieszenie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności w wymiarze jednego roku i trzech miesięcy. Sąd Rejonowy zawieszając tą karę tym samym rażąco ów przepis naruszył. Jest przy tym oczywiste, iż to uchybienie miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku, skoro determinowało karę, która – w takim kształcie – nie mogła być wobec oskarżonego orzeczona.
Stąd koniecznym się stało uwzględnienie kasacji i uchylenie wyroku Sądu Rejonowego w G. w zaskarżonej części, tj. orzeczenia o karze, i przekazanie sprawy – w tym zakresie - temu Sądowi  do ponownego rozpoznania.
W jego toku Sąd będzie miał na względzie powyższe uwagi i spostrzeżenia.
Orzeczenie o wydatkach uzasadnia treść art. 638 k.p.k.
Z tych to względów orzeczono jak wyżej.
as