III KK 72/15

Sprawa dotyczyła oskarżonego S. C., który został oskarżony o prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości oraz spowodowanie wypadku komunikacyjnego, w którym pokrzywdzona D. R. doznała średniego uszczerbku na zdrowiu. Sąd Rejonowy w S. postanowieniem z dnia 19 listopada 2014 r. umorzył postępowanie w zakresie czynu z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k., wyrażając zgodę na cofnięcie wniosku o ściganie przez pokrzywdzoną. Sąd uznał, że pokrzywdzona jest osobą najbliższą dla oskarżonego, co zgodnie z art. 177 § 3 k.k. czyniło ściganie zależnym od wniosku. Postanowienie to uprawomocniło się. Prokurator Generalny złożył kasację, zarzucając rażące naruszenie prawa materialnego, w tym art. 177 § 3 k.k. w zw. z art. 115 § 11 k.k., poprzez niezasadne uznanie pokrzywdzonej za osobę najbliższą. Sąd Najwyższy, rozpoznając kasację, stwierdził, że przestępstwo z art. 177 § 1 k.k. (nawet w połączeniu z art. 178 k.k.) jest przestępstwem wnioskowym tylko wtedy, gdy pokrzywdzonym jest wyłącznie osoba najbliższa. Analizując definicję osoby najbliższej zawartą w art. 115 § 11 k.k., Sąd Najwyższy doszedł do wniosku, że rodzeństwo stryjeczne nie wchodzi w krąg osób najbliższych. W niniejszej sprawie ustalono, że ojciec pokrzywdzonej i ojciec oskarżonego byli rodzonymi braćmi, co oznaczało, że pokrzywdzona była rodzeństwem stryjecznym oskarżonego. W związku z tym, pokrzywdzona nie była osobą najbliższą w rozumieniu przepisów, a przestępstwo podlegało ściganiu z urzędu. Sąd Najwyższy uznał, że postanowienie Sądu Rejonowego o umorzeniu postępowania było rażącym naruszeniem prawa, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający