III KK 68/23

SN
III KK 68/23
POSTANOWIENIE
Dnia 19 kwietnia 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Ryszard Witkowski
w sprawie
K. W.
‎
skazanego z art. 56 ust. 3 ustawy z dn. 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k.
‎
po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2023 r., w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w trybie art. 532§ 3 k.p.k.
‎
wniosku obrońcy skazanego K. W.  w przedmiocie wstrzymania wykonania wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa-Podgórza w Krakowie z 22 listopada 2019 r. o sygn. II K 6/19/P, częściowo zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z 23 czerwca 2022 r., sygn. akt IV Ka 2185/21
‎
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.
a contrario
p o s t a n o w i ł:
nie uwzględnić wniosku i odmówić wstrzymania wykonania
wobec skazanego K. W. zaskarżonego
kasacją wyroku.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa-Podgórza w Krakowie z 22 listopada 2019 r. sygn. II K 6/19/P, K. W. został uznany winnym tego, że: w okresie od nieustalonego dnia i miesiąca po dniu 8 lutego 2013 r. do nieustalonego dnia grudnia 2014 r. w Krakowie wbrew przepisom art. 33-35, art. 37 i art. 40 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste o łącznej wadze nie mniejszej niż 2200 gramów oraz znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o łącznej wadze nie mniejszej niż 2200 gramów poprzez nabywanie amfetaminy od ustalonej osoby, co do której toczy się odrębne postępowanie, a wymienionego środka odurzającego od nieustalonej osoby, celem ich dalszej hurtowej odsprzedaży, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, tj. występku z art. 56 ust 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za ten czyn, na mocy powołanych przepisów, sąd wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w wymiarze 500 (pięćset) stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 15 (piętnaście) złotych (pkt I wyroku).
Ponadto sąd I instancji, na mocy art. 71 ust 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
‎
o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł od oskarżonego K. W.  na rzecz Stowarzyszenia M.  w K. ul. […] nawiązkę w wysokości 500 zł (pięćset złotych) (pkt II wyroku) oraz na podstawie art. 627 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. zasądził od oskarżonych, na rzecz Skarbu Państwa częściowe koszty sądowe, tj. opłatę od wymierzonych kar, m.in. w stosunku do oskarżonego Konrada Widomskiego – kwotę 1900 (tysiąc dziewięćset) zł (pkt XII tiret pierwszy wyroku).
Po rozpoznaniu apelacji m.in. obrońcy oskarżonego K. W., Sąd Okręgowy w Krakowie wyrokiem z dnia 23 czerwca 2022 r. sygn. IV Ka 2185/21, w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu K. W. w punkcie I. wyroku, a opisanego w punkcie I. aktu oskarżenia - ustalił, że oskarżony uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste o łącznej wadze 2100 gramów oraz znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o łącznej wadze 2000 gramów (pkt I. 1 wyroku). W pozostałym zaś zakresie wyrok utrzymał w mocy (pkt II wyroku) oraz zwolnił oskarżonego K. W. od zwrotu należnych Skarbowi Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze (pkt III wyroku).
Kasację od powyższego wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie wywiódł obrońca skazanego K. W., podnosząc w niej szereg zarzutów dotyczących rażącego naruszenia prawa, które mogło mieć wpływ na treść orzeczenia – art. 433 § 1 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k. i innych.
Obrońca w kasacji wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia
‎
i przekazanie sprawy sądowi właściwemu do ponownego rozpoznania, a nadto
‎
o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku w całości.
W odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o oddalenie kasacji, jako oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek obrońcy okazał się bezzasadny.
Na wstępie zauważyć należy, iż na mocy art. 532 § 1 k.p.k., w przypadku
‎
wniesienia kasacji, Sąd Najwyższy w istocie dysponuje możliwością wstrzymania wykonania zaskarżonego tym środkiem orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od ewentualnego rozstrzygnięcia kasacji. Przywołana powyżej regulacja procesowa nie formułuje przesłanek, od których uzależnione jest wstrzymanie wykonalności zaskarżonego kasacją orzeczenia przez Sąd Najwyższy. Mając jednocześnie na uwadze wynikającą z art. 9 k.k.w. zasadę niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, stwierdzić należy, iż możliwość, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k., odnosi się do okoliczności o charakterze absolutnie wyjątkowym.
Sąd Najwyższy w niniejszym składzie podziela pogląd wyrażony
‎
w orzecznictwie, w zakresie możliwości wstrzymania wykonalności prawomocnego orzeczenia, w którego świetle: „wstrzymanie wykonalności prawomocnego orzeczenia ze względu na swoją wyjątkowość powinno być uzasadnione szczególnymi
‎
i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku,
‎
że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne i w zasadzie nieodwracalne następstwa” [postanowienie Sądu Najwyższego (dalej SN) z 23 maja 2022 r. sygn. V KK 130/22; podobnie postanowienia SN:
z 22 stycznia 2020 r. sygn. III KK 5/20; z 18 listopada 2003 r. sygn. IV KK 347/03].
‎
Tego rodzaju następstwo może zaistnieć wówczas, gdy już pobieżna analiza kasacji, nakazuje przewidywać ewentualność jej przyszłego uwzględnienia.
Sąd Najwyższy nadto zauważa, iż nadzwyczajny charakter kasacji
‎
i związane z nim skutki procesowe zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532
‎
§ 1 k.p.k., prowadzą do wniosku, że wstrzymanie wykonania orzeczenia może nastąpić wówczas, kiedy ewentualność uwzględnienia kasacji jawi się jako wysoce prawdopodobna, nieomal pewna. Jedynie taka ocena może uzasadniać odstępstwo od nakazu bezzwłocznego wykonania prawomocnych orzeczeń. W sprawie niniejszej – nie przesądzając w tym miejscu w żadnej mierze końcowej oceny zasadności wniesionej kasacji – tego rodzaju okoliczności nie wystąpiły. Nie są bowiem okolicznościami uzasadniającymi wstrzymania wykonania kary te wskazane przez obrońcę, a związane ze stanem zdrowia skazanego. Abstrahując od możliwości kontynuacji leczenia w warunkach izolacyjnych, takie okoliczności mogą mieć znaczenie przy rozpoznaniu wniosku o odroczenie wykonania kary bądź w dalszej kolejności - zarządzenie przerwy w jej odbywaniu. Podobnie rzecz się ma
‎
z okolicznościami związanymi z trudnościami rodzinnymi.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.
[SOP]
[ł.n]