III KK 655/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił kasacje obrońców skazanego S.G. jako oczywiście bezzasadne, potwierdzając prawidłowość wyroku sądu odwoławczego.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasacje obrońców skazanego S.G. od wyroku Sądu Okręgowego w O., który z kolei zmienił wyrok Sądu Rejonowego w S. skazujący S.G. za przestępstwo z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 288 § 1 k.k. i art. 294 § 1 k.k. Obrońcy zarzucali rażące naruszenia prawa procesowego. Sąd Najwyższy uznał kasacje za oczywiście bezzasadne, stwierdzając, że zarzuty były powtórzeniem argumentów apelacyjnych i że sąd odwoławczy prawidłowo ocenił materiał dowodowy, w tym wyjaśnienia kluczowego świadka E.S. W konsekwencji obie kasacje zostały oddalone, a skazany obciążony kosztami postępowania kasacyjnego.
Sprawa dotyczyła rozpoznania przez Sąd Najwyższy kasacji wniesionych przez obrońców skazanego S.G. od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 7 czerwca 2018 r., który to wyrok zmieniał wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 20 grudnia 2017 r. Sąd Rejonowy skazał S.G. za popełnienie przestępstwa z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k., orzekając karę roku pozbawienia wolności oraz obowiązek z art. 46 § 1 k.k. Sąd Okręgowy dokonał niewielkiej korekty w przypisanym czynie. Obrońcy w kasacjach podnosili zarzuty rażącego naruszenia prawa procesowego i wnosili o uchylenie wyroku sądu odwoławczego. Prokurator wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnych. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu bez udziału stron, uznał obie kasacje za oczywiście bezzasadne i oddalił je na podstawie art. 535 § 3 k.p.k. Sąd Najwyższy podkreślił, że kontrola kasacyjna nie jest powtórzeniem kontroli apelacyjnej i że zarzuty podniesione w kasacjach były powtórzeniem argumentów zwykłego środka odwoławczego. Sąd odwoławczy prawidłowo odniósł się do wartości dowodowej wyjaśnień świadka E.S., które miały fundamentalne znaczenie dla skazania. Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd odwoławczy wykazał, iż zgromadzono obszerny materiał dowodowy, który został oceniony poprawnie, a argumentacja sądu drugiej instancji była rzeczowa i obszerna. Zarzuty naruszenia art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. zostały uznane za oczywiście bezzasadne. Również zarzut z art. 438 pkt 2 k.p.k. został uznany za bezzasadny, gdyż sąd odwoławczy działał w ramach swoich kompetencji. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił kasacje i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. i art. 637a k.p.k.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty kasacyjne nie mogą być skuteczne, jeśli stanowią powtórzenie argumentów apelacyjnych i nie wykazują rażących uchybień procesowych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że kontrola kasacyjna nie jest powtórzeniem kontroli apelacyjnej. Zarzuty podniesione w kasacjach były powtórzeniem argumentów zwykłego środka odwoławczego, a sąd odwoławczy prawidłowo ocenił materiał dowodowy i odniósł się do zarzutów apelacyjnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalić kasacje
Strona wygrywająca
Prokurator
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. G. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (15)
Główne
k.k. art. 18 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 288 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 294 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 535 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 46 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 637a
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 439 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 519
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacje obrońców są oczywiście bezzasadne. Zarzuty podniesione w kasacjach są powtórzeniem argumentów apelacyjnych. Sąd odwoławczy prawidłowo ocenił materiał dowodowy, w tym wyjaśnienia świadka E.S. Sąd odwoławczy prawidłowo odniósł się do zarzutów apelacyjnych. Sąd odwoławczy działał w ramach swoich kompetencji.
Godne uwagi sformułowania
nie jest funkcją kontroli kasacyjnej ponowne – dublujące – kontrolę apelacyjną jest to zabieg nieuprawniony z punktu widzenia z art. 519 k.p.k. analiza zarzutów podniesionych w kasacjach dowiodła, że są one powtórzeniem zarzutów zwykłego środka odwoławczego Sąd Okręgowy rozpatrując apelacje, odniósł się w sposób prawidłowy i wyczerpujący do wszystkich podniesionych zarzutów apelacyjnych ocena materiału dowodowego przeprowadzona przez Sąd Rejonowy została poddana dogłębnej analizie
Skład orzekający
Rafał Malarski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad kontroli kasacyjnej i dopuszczalności zarzutów w postępowaniu kasacyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i oceny dowodów w konkretnej sprawie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie ma charakter proceduralny i potwierdza utrwalone zasady postępowania kasacyjnego. Nie zawiera przełomowych interpretacji ani nietypowych faktów.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III KK 655/18 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.), po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2018r., sprawy S. G. , skazanego z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 288 § 1 k.k. i in., z powodu kasacji wniesionych przez obrońców od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 7 czerwca 2018r., sygn. akt VII Ka […] , zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 20 grudnia 2017r., sygn. akt II K […] , p o s t a n o w i ł: 1) oddalić obie kasacje jako oczywiście bezzasadne; 2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w S., wyrokiem z 20 grudnia 2017r., skazał S. G. za popełnienie przestępstwa z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. na karę roku pozbawienia wolności oraz zasądził obowiązek z art. 46 § 1 k.k. Po przeprowadzeniu kontroli apelacyjnej Sąd Okręgowy w O., wyrokiem z 7 czerwca 2018r., zmienił w minimalnym stopniu zaskarżone orzeczenie Sądu I instancji w stosunku do S. G.. Kasacje w sprawie wywiodło dwóch obrońców S. G., w których podniesiono rażące naruszenia prawa procesowego i wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu odwoławczego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu Sądowi. W odpowiedzi na kasacje prokurator Prokuratury Okręgowej w O. wniósł o ich jako oczywiście bezzasadnych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacje nie zasługiwały na uwzględnienie i wobec braku uchybień z art. 439 § 1 k.p.k. podlegały oddaleniu w myśl art. 535 § 3 k.p.k. Przed przystąpieniem do ustosunkowania się do zarzutów podniesionych w nadzwyczajnym środku zaskarżenia należało przypomnieć, że nie jest funkcją kontroli kasacyjnej ponowne – dublujące – kontrolę apelacyjną rozpoznawanie zarzutów stawianych przez skarżącego orzeczeniu Sądu I instancji, gdyż jest to zabieg nieuprawniony z punktu widzenia z art. 519 k.p.k. Tymczasem analiza zarzutów podniesionych w kasacjach dowiodła, że są one powtórzeniem zarzutów zwykłego środka odwoławczego. Autorzy kasacji w dalszym ciągu kwestionowali wyjaśnienia E. S., który to dowód miał fundamentalne znaczenie w sprawie, bowiem legł u podstaw skazania S. G.. Według skarżących, nie dość, że dowód z tych wyjaśnień był jedynym dowodem wskazującym na sprawstwo skazanego, to nadto został oceniony bezkrytycznie przez orzekające Sądy. Lektura akt sprawy pozwoliła na wprost przeciwny wniosek. Sąd Okręgowy rozpatrując apelacje, odniósł się w sposób prawidłowy i wyczerpujący do wszystkich podniesionych zarzutów apelacyjnych, w tym do eksponowanego przez obronę zagadnienia wartości dowodowej relacji E. S.. W tym zakresie argumentacja Sądu drugiej instancji była zarówno rzeczowa, obszerna, jak i wprost odnosiła się do powołanych w środku odwoławczym zarzutów. Po zbadaniu sprawy uznać należało, że Sąd odwoławczy przywiązał właściwą wagę do każdego zarzutu apelacyjnego. Ustosunkował się w sposób przekonywający do zarzutów naruszenia zasad wynikających z przepisów art. 5 § 2 k.p.k., art. 4 k.p.k. i art. 7 k.p.k. Powtarzanie na obecnym etapie postępowania prawidłowych argumentów Sądu Okręgowego byłoby zbyteczne. Należało jednak wyraźnie podkreślić, że ocena materiału dowodowego przeprowadzona przez Sąd Rejonowy została poddana dogłębnej analizie w kontekście wyjaśnień E. S. oraz dowodu z zeznań A. S., E. P. i P. G.. Sąd odwoławczy wykazał, że w sprawie zgromadzono obszerny materiał dowodowy, który został oceniony poprawnie. Wobec powyższego zarzuty rażącego naruszenia art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. były oczywiście bezzasadne. W wyniku kontroli apelacyjnej Sąd Okręgowy dokonał niewielkiej korekty w zakresie przypisanego S.G. czynu. Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd odwoławczy działał w ramach swoich kompetencji, co uczyniło również i zarzut z art. 438 pkt 2 k.p.k. oczywiście bezzasadnym. W tym stanie rzeczy, skoro wszystkie zarzuty podniesione w kasacji obrońcy były ewidentnie chybione, Sąd Najwyższy oddalił skargę w trybie określonym w art. 535 § 3 k.p.k. Na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. i art. 637a k.p.k. kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne obciążono skazanego.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI