III KK 58/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej D. W. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 8 lipca 2011 r., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 2 lutego 2011 r. uniewinniający oskarżonego P. W. od zarzutu popełnienia czynu z art. 200 § 1 kk. Kasacja zarzucała obrazę przepisów postępowania, w tym art. 185a § 1 kpk w zw. z art. 9 § 1 i art. 2 § 2 kpk (niepowtórne przesłuchanie pokrzywdzonych), art. 424 § 1 pkt 1 kpk (ignorowanie okoliczności prowadzenia posiedzenia przez sędziego niebędącego w składzie orzekającym) oraz art. 105 § 1 i 2 kpk w zw. z art. 413 § 1 pkt 4 kpk (uznanie braku opisu czynu za oczywistą omyłkę pisarską). Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną. Stwierdził, że zarzuty z punktów 1 i 2 kasacji stanowiły powtórzenie zarzutów apelacji i były skierowane przeciwko orzeczeniu Sądu pierwszej instancji. Zarzut z punktu 3 dotyczący sprostowania omyłki pisarskiej uznał za bezzasadny, wskazując, że brak opisu czynu w wyroku był oczywistą omyłką, którą można było sprostować na podstawie art. 105 kpk. Sąd Najwyższy podkreślił również, że nie było podstaw prawnych do ponownego przesłuchania małoletnich świadków, gdyż nie wyszły na jaw istotne okoliczności wymagające takiego przesłuchania, a nadto zeznania te były złożone bez pouczenia o prawie odmowy zeznań. Wobec braku dowodów pozwalających na niewątpliwe ustalenie winy oskarżonego, kasacja została oddalona, a oskarżycielka posiłkowa obciążona kosztami postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaInterpretacja przepisów dotyczących sprostowania omyłek w wyrokach, warunków ponownego przesłuchania świadków oraz zasady bezpośredniości w postępowaniu karnym.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i faktycznej, nie stanowi przełomowej wykładni.
Zagadnienia prawne (3)
Czy brak opisu zarzucanego czynu w wyroku Sądu pierwszej instancji stanowi oczywistą omyłkę pisarską podlegającą sprostowaniu na podstawie art. 105 kpk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, brak opisu czynu w wyroku, który nie dotyczy rozstrzygnięcia merytorycznego, a jest jedynie pominięciem w podpisanej przez sędziego treści wyroku, może być uznany za oczywistą omyłkę pisarską podlegającą sprostowaniu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że brak opisu czynu w wyroku Sądu Rejonowego był wynikiem nieuwagi, a nie braku merytorycznego rozstrzygnięcia. Taki brak można było sprostować na podstawie art. 105 kpk w zw. z art. 413 § 1 pkt 4 kpk.
Czy w sytuacji, gdy nie wyszły na jaw istotne okoliczności przemawiające za powtórnym przesłuchaniem pokrzywdzonych, a zeznania złożone w postępowaniu przygotowawczym były wadliwe (nie pouczono o prawie odmowy zeznań), istnieje podstawa prawna do ponownego przesłuchania małoletnich świadków?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nie ma podstawy prawnej do ponownego przesłuchania małoletnich świadków, jeśli nie wyszły na jaw istotne okoliczności dotyczące zarzucanego czynu i sprawcy, a zeznania złożone w postępowaniu przygotowawczym nie mogą być wykorzystane procesowo z powodu wadliwości.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że nie wyszły na jaw istotne okoliczności wymagające ponownego przesłuchania świadków zgodnie z art. 185a § 1 kpk. Ponadto, ponowne przesłuchanie małoletnich z punktu widzenia oceny psychologicznej było niecelowe, a zeznania złożone w postępowaniu przygotowawczym nie mogły być wykorzystane, gdyż złożono je bez pouczenia o prawie odmowy zeznań.
Czy prowadzenie posiedzenia w przedmiocie przesłuchania małoletniego świadka przez sędziego nie należącego do składu orzekającego w sprawie stanowi naruszenie zasady bezpośredniości i ma istotny wpływ na treść wyroku?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, prowadzenie posiedzenia w przedmiocie przesłuchania małoletniego świadka przez sędziego, który nie stanowił następnie sądu orzekającego w sprawie, nie stanowi naruszenia zasady bezpośredniości ani nie ma wpływu na treść orzeczenia, jeśli czynność ta nie została wykonana lub nie miała wpływu na wynik sprawy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że ustawa nie wymaga, aby czynność przesłuchania małoletniego wykonywał sędzia, który później orzeka w sprawie. Ponadto, w tej konkretnej sprawie czynność przesłuchania w dniu 4 stycznia 2011 r. nie została wykonana, a autor kasacji nie wykazał, aby odbycie posiedzenia przez innego sędziego mogło mieć wpływ na treść orzeczenia.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. W. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| D. W. | osoba_fizyczna | oskarżycielka posiłkowa |
Przepisy (16)
Główne
k.p.k. art. 535 § 3
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do oddalenia kasacji jako oczywiście bezzasadnej.
k.k. art. 200 § 1
Kodeks karny
Przepis, z którego zarzucono popełnienie czynu.
k.p.k. art. 185a § 1
Kodeks postępowania karnego
Warunki ponownego przesłuchania świadka.
k.p.k. art. 424 § 1
Kodeks postępowania karnego
Wymogi formalne uzasadnienia wyroku.
k.p.k. art. 105 § 1
Kodeks postępowania karnego
Sprostowanie oczywistych omyłek.
k.p.k. art. 105 § 2
Kodeks postępowania karnego
Sprostowanie oczywistych omyłek.
k.p.k. art. 413 § 1
Kodeks postępowania karnego
Elementy wyroku.
k.p.k. art. 457 § 3
Kodeks postępowania karnego
Zakres rozpoznania apelacji.
Pomocnicze
k.p.k. art. 626 § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do obciążenia kosztami sądowymi.
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do obciążenia kosztami sądowymi.
k.p.k. art. 518
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy kosztów postępowania w sprawach nieuregulowanych w k.p.k.
k.p.k. art. 9 § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy zasad ogólnych postępowania.
k.p.k. art. 2 § 2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy zasad ogólnych postępowania.
k.p.k. art. 396 § 2
Kodeks postępowania karnego
Bezpośredniość w postępowaniu sądowym.
k.p.k. art. 97
Kodeks postępowania karnego
Czynności procesowe z udziałem biegłego.
k.p.k. art. 438 § 2
Kodeks postępowania karnego
Względne przyczyny odwoławcze.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak podstaw prawnych do ponownego przesłuchania małoletnich świadków. • Zeznania złożone w postępowaniu przygotowawczym nie mogły być wykorzystane procesowo z powodu wadliwości. • Brak opisu czynu w wyroku Sądu pierwszej instancji stanowił oczywistą omyłkę pisarską podlegającą sprostowaniu. • Prowadzenie posiedzenia przez sędziego niebędącego w składzie orzekającym nie miało wpływu na treść orzeczenia.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania przez uznanie, że nie wyszły na jaw istotne okoliczności przemawiające za powtórnym przesłuchaniem pokrzywdzonych. • Obraza przepisów postępowania przez zignorowanie okoliczności prowadzenia posiedzenia przez sędziego nie należącego do składu orzekającego. • Obraza przepisów postępowania przez uznanie braku opisu zarzucanego czynu za oczywistą omyłkę pisarską.
Godne uwagi sformułowania
kasację jako oczywiście bezzasadną • nie wyszły na jaw istotne okoliczności • oczywista omyłka pisarska • nie ma dowodów, które pozwoliłyby w sposób niewątpliwy ustalić, że oskarżony P. W. dopuścił się zarzucanego mu czynu.
Skład orzekający
Lech Paprzycki
Prezes SN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących sprostowania omyłek w wyrokach, warunków ponownego przesłuchania świadków oraz zasady bezpośredniości w postępowaniu karnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i faktycznej, nie stanowi przełomowej wykładni.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych w postępowaniu karnym, w tym sprostowania omyłek w wyroku i przesłuchania świadków. Choć istotna dla prawników procesowych, nie zawiera elementów zaskoczenia czy szerokiego zainteresowania publicznego.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.