III KK 566/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczy kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego od postanowienia Sądu Rejonowego w Białogardzie, które utrzymało w mocy postanowienie prokuratora rejonowego o umorzeniu dochodzenia przeciwko S.M. podejrzanej o czyn z art. 177 § 1 k.k. (spowodowanie wypadku drogowego). Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie przepisów proceduralnych, w szczególności art. 118 § 3 k.p.k. i art. 330 § 2 k.p.k., polegające na tym, że Sąd Rejonowy rozpoznał merytorycznie zażalenie pełnomocnika pokrzywdzonego, podczas gdy zażalenie to powinno być rozpoznane przez prokuratora nadrzędnego (Prokuratora Okręgowego w Koszalinie). Sąd Najwyższy przychylił się do stanowiska kasacji, wskazując, że tożsamość czynu, mimo zmian w jego opisie, nie uległa zmianie, a zatem zażalenie powinno trafić do prokuratora okręgowego. Błędne rozpoznanie sprawy przez Sąd Rejonowy miało rażący wpływ na treść rozstrzygnięcia, uniemożliwiając pokrzywdzonemu skorzystanie z dalszych środków prawnych. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do rozpoznania Prokuratorowi Okręgowemu w Koszalinie.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaWłaściwość sądu i prokuratora w postępowaniu karnym, tożsamość czynu w kontekście zmian opisu.
Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w postępowaniu przygotowawczym.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd rejonowy jest właściwy do rozpoznania zażalenia na postanowienie prokuratora o umorzeniu dochodzenia, gdy zażalenie zostało wniesione na postanowienie wydane w trybie art. 330 § 2 k.p.k. i powinno być rozpoznane przez prokuratora nadrzędnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd rejonowy nie był właściwy do rozpoznania zażalenia, które powinno być rozpoznane przez prokuratora nadrzędnego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że w sytuacji, gdy prokurator rejonowy przekazał zażalenie do rozpoznania sądowi, mimo że powinno ono trafić do prokuratora nadrzędnego, sąd powinien był uznać swoją niewłaściwość i przekazać sprawę właściwemu prokuratorowi. Rozpoznanie sprawy przez sąd w takiej sytuacji stanowi rażące naruszenie przepisów proceduralnych.
Czy istotne różnice w opisie czynu pomiędzy postanowieniem o przedstawieniu zarzutu a postanowieniem o zmianie postanowienia o przedstawieniu zarzutu podważają tożsamość czynu w kontekście umorzenia postępowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, różnice w opisie czynu nie podważyły tożsamości czynu jako zdarzenia historycznego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że dla wykazania tożsamości zdarzenia wystarczające jest wykazanie zbieżności przedmiotowej i podmiotowej, czyli tego samego podmiotu czynu, przedmiotu ochrony oraz osoby pokrzywdzonej. Opis czynu i jego kwalifikacja prawna nie są rozstrzygające dla stwierdzenia tożsamości zdarzenia.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S.M. | osoba_fizyczna | podejrzana |
| Prokurator Generalny | organ_państwowy | wnioskodawca |
| T.S. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Prokuratura Rejonowa w Białogardzie | organ_państwowy | organ prowadzący postępowanie |
| Prokuratura Okręgowa w Koszalinie | organ_państwowy | organ nadrzędny |
Przepisy (7)
Główne
k.p.k. art. 535 § 5
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 177 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 330 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 118 § 3
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 17 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 17 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 17 § 3
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Rejonowy rozpoznał merytorycznie zażalenie, które powinno być rozpoznane przez prokuratora nadrzędnego. • Różnice w opisie czynu nie podważyły tożsamości zdarzenia historycznego. • Błędne rozpoznanie sprawy przez sąd miało rażący wpływ na treść rozstrzygnięcia.
Godne uwagi sformułowania
rażące naruszenie art. 118 § 3 k.p.k. i art. 330 § 2 k.p.k. • nie podważyły tożsamości czynu jako zdarzenia historycznego • nie jest rozstrzygający ani opis czynu ani przyjęta kwalifikacja prawna tego czynu • błędna decyzja Sądu spowodowała, że pokrzywdzony nie nabył uprawnienia do wniesienia subsydiarnego aktu oskarżenia
Skład orzekający
Marek Pietruszyński
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Właściwość sądu i prokuratora w postępowaniu karnym, tożsamość czynu w kontekście zmian opisu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w postępowaniu przygotowawczym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak istotne są formalne aspekty procedury karnej i jak błędy proceduralne mogą wpływać na prawa stron. Jest to ciekawy przykład dla prawników procesowych.
“Sąd Najwyższy: Błąd proceduralny sądu uniemożliwił pokrzywdzonemu dochodzenie sprawiedliwości.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.