Orzeczenie · 2024-05-14

III KK 534/23

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2024-05-14
SNKarneprzestępstwa przeciwko obrotowi narkotykamiWysokanajwyższy
narkotykigrupa przestępczahandel międzynarodowykasacjaSąd Najwyższyne bis in idemprawo karnekodeks karnyustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację obrońcy skazanego W. W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie, który zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim, obniżając karę pozbawienia wolności i wymierzając nową karę łączną. Obrońca zarzucał m.in. obrazę przepisów k.p.k. dotyczących oceny dowodów, błąd w ustaleniach faktycznych oraz naruszenie zasady ne bis in idem w związku z wcześniejszym skazaniem przez sąd niemiecki. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną, podkreślając, że nie jest uprawniony do kontroli ustaleń faktycznych w postępowaniu kasacyjnym. Jednocześnie Sąd Najwyższy stwierdził, że wyrok Sądu Apelacyjnego został wydany z rażącym naruszeniem prawa procesowego, w szczególności poprzez nieprawidłowe zastosowanie art. 114 § 2 k.k. i zaliczenie na poczet kary okresu kary wykonanej za granicą, co było sprzeczne z art. 114 § 3 k.k. i zasadą ne bis in idem. Uchybienie to nie mogło zostać usunięte, gdyż kasacja została wniesiona na korzyść skazanego, a jej uwzględnienie prowadziłoby do pogorszenia jego sytuacji prawnej, co jest niedopuszczalne z uwagi na zakaz reformationis in peius.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja zasady ne bis in idem w kontekście orzeczeń sądów państw członkowskich UE oraz stosowania art. 114 k.k. w polskim prawie karnym. Ograniczenia postępowania kasacyjnego i zakaz reformationis in peius.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji zbiegu jurysdykcji i zastosowania przepisów o zaliczeniu kar zagranicznych. Konieczność uwzględnienia kierunku zaskarżenia.

Zagadnienia prawne (3)

Czy naruszenie zasady ne bis in idem przez polskie sądy, wynikające z wcześniejszego skazania przez sąd państwa UE, może zostać naprawione poprzez zaliczenie kary na podstawie art. 114 § 2 k.k., czy też stanowi przeszkodę do prowadzenia postępowania na podstawie art. 114 § 3 k.k. w zw. z art. 54 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, naruszenie zasady ne bis in idem wynikające z wcześniejszego skazania przez sąd państwa UE stanowi przeszkodę do prowadzenia postępowania karnego o ten sam czyn zabroniony przed sądem polskim i nie może być naprawione poprzez zaliczenie kary na podstawie art. 114 § 2 k.k.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że zgodnie z art. 114 § 3 pkt 3 k.k. w zw. z art. 54 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen, prawomocne orzeczenie sądu państwa UE kończące postępowanie karne stanowi przeszkodę do wszczęcia lub prowadzenia postępowania karnego o ten sam czyn zabroniony przed sądem polskim. Zastosowanie art. 114 § 2 k.k. w takiej sytuacji jest niedopuszczalne.

Czy Sąd Najwyższy może uchylić wyrok sądu odwoławczego z powodu stwierdzonego rażącego naruszenia prawa, jeśli kasacja została wniesiona na korzyść skazanego, a uchylenie wyroku prowadziłoby do pogorszenia jego sytuacji prawnej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, Sąd Najwyższy nie może uchylić wyroku z powodu stwierdzonego rażącego naruszenia prawa, jeśli kasacja została wniesiona na korzyść skazanego, a uchylenie wyroku prowadziłoby do pogorszenia jego sytuacji prawnej, ze względu na zakaz reformationis in peius.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy podkreślił, że wyrok Sądu odwoławczego zaskarżony został wyłącznie na korzyść skazanego, a stwierdzone uchybienie (nieprawidłowe zaliczenie kary) nie mogło zostać usunięte, gdyż prowadziłoby do orzeczenia na niekorzyść skazanego, co jest niedopuszczalne na mocy art. 434 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.

Czy ustalenie ilości narkotyków stanowiących przedmiot przestępstwa w sprawach o obrót znacznymi ilościami jest możliwe i czy margines błędu w takich ustaleniach dyskwalifikuje orzeczenie?

Odpowiedź sądu

Ustalenia ilości narkotyków w sprawach o obrót znacznymi ilościami są możliwe, a margines błędu wynikający z różnej precyzji dowodów (np. zeznań świadków vs. ważenia) jest uwzględniany w procesie dokonywania ustaleń faktycznych, nie dyskwalifikując orzeczenia.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że ustalenia ilości narkotyków zostały poczynione w oparciu o relacje współoskarżonych i świadków, co jest pełnowartościowym źródłem dowodowym, mimo różnej precyzji. Ogromna skala procederu uniemożliwiała precyzyjne określenie ilości, ale nawet istotnie mniejsza ilość nadal stanowiłaby ilość znaczną, a społeczna szkodliwość nie jest determinowana wyłącznie ilością, ale także innymi czynnikami.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalenie kasacji
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w imieniu wymiaru sprawiedliwości)

Strony

NazwaTypRola
W. W.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (24)

Główne

k.k. art. 258 § § 3

Kodeks karny

u.p.n. art. 55 § ust. 3

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Pomocnicze

k.p.k. art. 2 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 4

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 5

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 11 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 12 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 65

Kodeks karny

k.k. art. 85 § § 1 i 2

Kodeks karny

k.k. art. 86 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 4 § § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 366 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 439 § § 1 pkt 8 i 9

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 7 i 11

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 10 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 434 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 518

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 114 § § 1

Kodeks karny

Orzeczenie zapadłe za granicą nie stanowi przeszkody do wszczęcia lub prowadzenia postępowania karnego o ten sam czyn zabroniony przed sądem polskim.

k.k. art. 114 § § 2

Kodeks karny

Zaliczenie na poczet orzeczonej kary okresu kary wykonanej za granicą.

k.k. art. 114 § § 3 pkt 3

Kodeks karny

Zasada z art. 114 § 1 k.k. nie stosuje się do prawomocnych orzeczeń sądów lub innych organów państw obcych kończących postępowanie karne, jeżeli wynika to z wiążącej Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowej.

k.p.k. art. 636 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 637a

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kasacja jako środek nadzwyczajny nie jest uprawniona do kontroli ustaleń faktycznych. • Zakaz reformationis in peius uniemożliwia uchylenie wyroku na niekorzyść skazanego, mimo stwierdzenia naruszenia prawa.

Odrzucone argumenty

Obraza prawa procesowego przez sądy obu instancji. • Błąd w ustaleniach faktycznych dotyczących ilości narkotyków. • Naruszenie zasady ne bis in idem w związku z wcześniejszym skazaniem przez sąd niemiecki.

Godne uwagi sformułowania

Kasację uznać należało za oczywiście bezzasadną, mimo że zaskarżony nią wyrok został wydany z rażącym naruszeniem prawa, które miało istotny wpływ na jego treść, a które nie może zostać usunięte w ramach postępowania zainicjowanego rozpoznanym środkiem zaskarżenia, wniesionym na korzyść skazanego. • Sąd Najwyższy, orzekając w postępowaniu kasacyjnym, nie jest uprawniony do kontrolowania i weryfikowania ustaleń faktycznych. • Wyrok Sądu odwoławczego zaskarżony został wyłącznie na korzyść skazanego, a jego uchylenie celem konwalidacji stwierdzonego uchybienia byłoby orzeczeniem na niekorzyść skazanego.

Skład orzekający

Piotr Mirek

przewodniczący, sprawozdawca

Waldemar Płóciennik

członek

Eugeniusz Wildowicz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja zasady ne bis in idem w kontekście orzeczeń sądów państw członkowskich UE oraz stosowania art. 114 k.k. w polskim prawie karnym. Ograniczenia postępowania kasacyjnego i zakaz reformationis in peius."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zbiegu jurysdykcji i zastosowania przepisów o zaliczeniu kar zagranicznych. Konieczność uwzględnienia kierunku zaskarżenia.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje złożoność prawa międzynarodowego i unijnego w kontekście polskiego prawa karnego, a także ograniczenia Sądu Najwyższego w naprawianiu błędów sądów niższych instancji z powodu formalnych zakazów procesowych.

Sąd Najwyższy oddala kasację, mimo że sam stwierdził rażące naruszenie prawa. Dlaczego?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst