III KK 52/24

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez prokuratora na niekorzyść oskarżonego P. K., który został uniewinniony od zarzutu popełnienia czynu z art. 240 § 1 k.k. przez Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu, a następnie wyrok ten utrzymał w mocy Sąd Apelacyjny w Rzeszowie. Sąd Najwyższy, działając z urzędu, stwierdził zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., a mianowicie nienależytej obsady Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie. Sąd Najwyższy odwołał się do swojego obszernego orzecznictwa, w tym wyroku w sprawie III KK 185/23, podkreślając systemowy charakter problemów związanych z niezależnością sądów, w których orzekają sędziowie powołani na urząd w procedurach z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej na mocy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. Wskazano na nietypowe kariery sędziów, szybkie awanse oraz powiązania z władzą wykonawczą jako czynniki budzące wątpliwości co do spełnienia standardów niezależności i bezstronności. W szczególności omówiono przypadki sędziów A.H., R.P. i W.K., wskazując na ich ścieżki kariery, udział w procedurach nominacyjnych oraz aktywność w ramach Krajowej Rady Sądownictwa. Sąd Najwyższy uznał, że naruszenie prawa strony do sądu, wynikające z nienależytej obsady sądu, stanowiło podstawę do uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Rzeszowie, z zaleceniem ukształtowania składu sądu w sposób gwarantujący spełnienie standardu bezstronności i niezależności.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający