III KK 504/17

Sygn. akt III KK 504/17
POSTANOWIENIE
Dnia 14 grudnia 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Michał Laskowski (przewodniczący)
‎
SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca)
‎
SSN Józef Szewczyk
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 14 grudnia 2017 r.
sprawy
A. A.
,
w przedmiocie wyroku łącznego
z powodu kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego
od postanowienia Sądu Rejonowego w W.
z
dnia 9 stycznia
2015 r., sygn. akt II K (…)
umarzającego postępowanie o wydanie wyroku łącznego
na podstawie art. 537 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w W. na podstawie art. 572 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k. umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego, zainicjowane wnioskiem skazanego, który wniósł o objęcie takim wyrokiem kar orzeczonych m.in. w sprawach II K […] i II K [X] tego Sądu.
Postanowienie to nie zostało zaskarżone i uprawomocniło się w dniu 29 stycznia 2015 r.
Kasację od tego orzeczenia na korzyść skazanego złożył Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, który zarzucił „rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, tj. art. 572 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k., polegające na niezasadnym umorzeniu postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego w odniesieniu do wyroków Sądu Rejonowego w W.  o sygn. akt II K […] i II K [X], mimo że istniały materialnoprawne warunki do połączenia kar jednostkowych 1 roku oraz 5 lat pozbawienia wolności orzeczonych na mocy tych wyroków”, po czym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W..
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja okazała się w całości zasadna, przeto mogła być uwzględniona na posiedzeniu (art. 535 § 3 k.p.k.).
Powodem wydania zaskarżonego orzeczenia było stwierdzenie Sądu
meriti
, że czyn objęty wyrokiem zapadłym w sprawie II K […] tego Sądu „został popełniony po wydaniu wyroku w pozostałych sprawach…”. Trafnie jednak wskazano w kasacji, że zachodziły podstawy z art. 85 k.k. w brzmieniu sprzed 1 lipca 2015 r. do orzeczenia kary łącznej w wyroku łącznym, powstałej z połącznia kar wymierzonych w sprawach wymienionych w zarzucie kasacyjnym. Mianowicie, czyny osądzone w tych sprawach zostały popełnione przed wydaniem pierwszego wyroku. Pierwszy wyrok został wydany w dniu 31 marca 2014 r. w sprawie II K […], a przed tą datą, bo w dniu 29 marca 2014 r., był dokonany czyn osądzony w sprawie II K [X]. W tej ostatniej sprawie wyrok zapadł w dniu 23 lipca 2014 r. Jakkolwiek słusznie Sąd
meriti
miał na uwadze dyspozycję art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2015, poz. 396), że art. 85 k.k. w brzmieniu od 1 lipca 2015 r nie ma zastosowania do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy, to nie dostrzegł wystąpienia przesłanek do wymierzenia kary łącznej w wyroku łącznym ze wskazanych w kasacji wyroków w myśl dyspozycji art. 85 k.k. obowiązującej przed tą datą.
W razie zaistnienia warunków do orzeczenia kary łącznej w wyroku łącznym na sądzie spoczywał obowiązek wydania takiego wyroku. Zaniechanie podjęcia takiej decyzji procesowej, które przybrało formułę umorzenia postępowania, nastąpiło z rażącym uchybieniem art. 572 k.p.k. oraz 85 k.k. w brzmieniu do 30 czerwca 2015 r.
Dlatego uwzględniono kasację w całości, podzielając trafność zarzutu i zawarty w niej wniosek.
l.n