III KK 489/15

Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2016 r. oddalił kasację wniesioną przez obrońcę skazanego M. G. od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 18 sierpnia 2015 r., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w L. z dnia 15 kwietnia 2015 r. Skazany został uznany za winnego popełnienia przestępstwa z art. 156 § 1 i 3 k.k. w zb. z art. 198 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., polegającego na doprowadzeniu pokrzywdzonej A. K. do obcowania płciowego i spowodowaniu u niej obrażeń skutkujących śmiercią, poprzez penetrację pochwy palcami, a następnie narzędziem twardym i tępokrawędzistym, wykorzystując jej bezradność wynikającą z upojenia alkoholowego. Obrońca w kasacji zarzucał rażące naruszenie prawa procesowego, w szczególności art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k., przez pominięcie przez Sąd Apelacyjny zarzutów apelacji dotyczących wykorzystania bezradności pokrzywdzonej i braku bezpośredniego zamiaru. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną, stwierdzając, że Sąd Apelacyjny prawidłowo rozpoznał wszystkie wnioski i zarzuty apelacji, a uzasadnienie zawiera precyzyjne odniesienie do twierdzeń apelacji. Sąd Najwyższy podkreślił, że pokrzywdzona, będąc w stanie upojenia alkoholowego, była bezradna, a obrażenia, które spowodowały jej śmierć, musiały być wynikiem działania oskarżonego, a nie jej przyzwolenia. Sąd odniósł się również do kwestii opinii biegłych oraz możliwości użycia patyka do penetracji, uznając argumentację Sądu Apelacyjnego za zasadną. Sąd Najwyższy wyjaśnił również, że stan bezradności w rozumieniu art. 198 k.k. nie wymaga całkowitej utraty świadomości, a jedynie niemożności swobodnego wyrażenia woli lub dysponowania sobą, co w tym przypadku było spowodowane upojeniem alkoholowym pokrzywdzonej.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający