III KK 48/17

Sąd Najwyższy2017-02-10
SNKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuŚrednianajwyższy
kasacjakara grzywnyniedopuszczalnośćSąd Najwyższyprawo karneart. 160 k.k.

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania kasację obrońcy skazanego za narażenie życia lub zdrowia, uznając ją za niedopuszczalną z mocy ustawy.

Sąd Najwyższy rozpoznał kwestię dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego J. P. B. za czyn z art. 160 § 3 k.k. Skazany został na karę grzywny. Kasacja zarzucała naruszenie prawa materialnego i procesowego. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 523 § 2 k.p.k., uznał kasację za niedopuszczalną, ponieważ nie dotyczyła ona przestępstwa zagrożonego karą pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia, ani nie zachodziły przesłanki z art. 439 k.p.k. W konsekwencji kasacja została pozostawiona bez rozpoznania.

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał na posiedzeniu w dniu 10 lutego 2017 r. kwestię dopuszczalności kasacji obrońcy skazanego J. P. B. od wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 11 sierpnia 2016 r., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia 4 grudnia 2015 r. Wyrokiem tym J. P. B. został skazany za występek z art. 160 § 3 k.k. na karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 250 zł każda. Obrońca w kasacji zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego (art. 160 § 2 i 3 k.k., art. 2 k.k., art. 9 § 2 k.k.) oraz procesowego (art. 201 k.p.k., art. 433 § 2 k.p.k.), wnosząc o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Prokurator wniósł o pozostawienie kasacji bez rozpoznania. Sąd Najwyższy uznał kasację za niedopuszczalną z mocy ustawy, zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k., który stanowi, że kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania za przestępstwo na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia, chyba że zachodzą uchybienia z art. 439 k.p.k. Ponieważ w sprawie orzeczono jedynie karę grzywny i nie wskazano na uchybienia z art. 439 k.p.k., kasacja była niedopuszczalna. W związku z tym Sąd Najwyższy postanowił pozostawić kasację bez rozpoznania i obciążyć skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, kasacja taka jest niedopuszczalna z mocy ustawy, chyba że zachodzą uchybienia wymienione w art. 439 k.p.k.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k., kasacja na korzyść jest dopuszczalna jedynie w przypadku skazania na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia, chyba że w grę wchodzą bezwzględne podstawy kasacyjne z art. 439 k.p.k. W niniejszej sprawie orzeczono karę grzywny, a takich podstaw nie wskazano.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

pozostawienie kasacji bez rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
J. P. B.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (16)

Główne

k.p.k. art. 531 § 1

Kodeks postępowania karnego

Stosowanie w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k. do pozostawienia niedopuszczalnej kasacji bez rozpoznania.

k.p.k. art. 523 § 2

Kodeks postępowania karnego

Warunek dopuszczalności kasacji na korzyść (skazanie na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia).

Pomocnicze

k.p.k. art. 530 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 429 § 1

Kodeks postępowania karnego

in fine

k.p.k. art. 523 § 4

Kodeks postępowania karnego

pkt 1 - odnosi się do uchybień z art. 439 k.p.k.

k.p.k. art. 439

Kodeks postępowania karnego

Wymienia bezwzględne podstawy kasacyjne.

k.k. art. 160 § 3

Kodeks karny

Czyn, za który skazano oskarżonego.

k.k. art. 160 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 2

Kodeks karny

k.k. art. 9 § 2

Kodeks karny

k.p.k. art. 201

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 433 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 518

Kodeks postępowania karnego

w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. - podstawa obciążenia kosztami.

k.p.k. art. 637 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 636 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 426 § 1

Kodeks postępowania karnego

Brak środka odwoławczego od postanowienia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kasacja niedopuszczalna z mocy ustawy z uwagi na rodzaj orzeczonej kary (grzywna) i brak przesłanek z art. 439 k.p.k.

Odrzucone argumenty

Argumenty obrońcy dotyczące naruszenia prawa materialnego i procesowego (nie zostały merytorycznie rozpoznane z powodu niedopuszczalności kasacji).

Godne uwagi sformułowania

kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy kasacja na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania Ograniczenie to nie dotyczy jedynie kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.

Skład orzekający

Tomasz Artymiuk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady niedopuszczalności kasacji w sprawach zakończonych karą grzywny, gdy nie zachodzą bezwzględne podstawy kasacyjne."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie spraw karnych, w których orzeczono karę grzywny, a nie karę pozbawienia wolności.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Jest to rutynowe postanowienie Sądu Najwyższego dotyczące formalnej niedopuszczalności środka zaskarżenia, bez merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy karnej.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III KK 48/17
POSTANOWIENIE
Dnia 10 lutego 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Artymiuk
w sprawie
J. P. B.
skazanego z art. 160 § 3 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 10 lutego 2017 r.,
z urzędu, kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego w R.
z dnia 11 sierpnia 2016 r., sygn. akt V Ka [...],
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w R.
z dnia 4 grudnia 2015 r., sygn. akt X K [...],
p o s t a n o w i ł
1. pozostawić kasację bez rozpoznania;
2. obciążyć skazanego J. P. B. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w R.  wyrokiem z dnia 11 sierpnia 2016 r., sygn. akt V Ka [...], po rozpoznaniu m.in. apelacji obrońcy oskarżonego J. P. B., utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia 4 grudnia 2015 r., sygn. akt X K [...], którym to orzeczeniem J. P. B.  skazany został za występek określony w art. 160 § 3 k.k. na karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 250 zł.
Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca skazanego zarzucając w niej rażące naruszenie prawa materialnego (art. 160 § 2 i 3 k.k., art. 2 k.k. i art. 9 § 2 k.k.) oraz procesowego (art. 201 k.p.k. i art. 433 § 2 k.p.k.), wnosząc o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w R.  i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania pierwszej.
W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Okręgowej w R.  wniósł o pozostawienie jej bez rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Przedmiotowa kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy, a ponieważ została przez Sąd Odwoławczy przyjęta konieczne było – jak to trafnie wskazał w odpowiedzi na kasację oskarżyciel publiczny – pozostawienie jej bez rozpoznania, stosownie do dyspozycji art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1
in fine
k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k.
Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie dotyczy jedynie kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.).
Zapadłym w tej sprawie wyrokiem sąd
ad quem
utrzymał w mocy wyrok sądu
meriti
, którym oskarżonemu J. P. B., za czyn z art. 160 § 3 k.k., wymierzono wyłącznie karę grzywny. W związku z tym, że w kasacji nie wskazano na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k., konieczne było orzeczenie przez Sąd Najwyższy w oparciu o przepis art. 531 § 1 k.p.k.
Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w części dyspozytywnej, obciążając jednocześnie skazanego J. P. B. – art. 518 k.p.k. w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. – kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
Od niniejszego postanowienie środek odwoławczy nie przysługuje (art. 426 § 1 k.p.k.).
l.n

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI