III KK 471/25

Sąd Najwyższy w składzie sędziego Waldemara Płóciennika rozpoznał wnioski obrońców skazanego R.B. o wstrzymanie wykonania orzeczenia. Skazany został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie na karę łączną 4 lat pozbawienia wolności. Obrońcy wnieśli kasacje, zarzucając m.in. rażące naruszenie prawa procesowego, w szczególności art. 433 § 1 k.p.k. w zw. z art. 440 k.p.k. oraz art. 79 § 1 pkt 3 i 4 k.p.k. w zw. z art. 202 k.p.k., wskazując na brak przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych psychiatrów dotyczącej stanu zdrowia psychicznego skazanego, mimo że był on leczony psychiatrycznie. Obrońcy argumentowali, że brak opinii stanowi rażące naruszenie postępowania i może prowadzić do nieodwracalnych skutków dla skazanego, jeśli kara zostanie wykonana przed rozpoznaniem kasacji. Sąd Najwyższy, rozważając wnioski o wstrzymanie wykonania, podkreślił, że instytucja ta jest odstępstwem od zasady wykonalności orzeczenia po uprawomocnieniu i powinna być stosowana w sytuacjach, gdy wykonanie kary przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne i nieodwracalne następstwa. Sąd Najwyższy, dokonując wstępnej kontroli kasacji, nie znalazł podstaw do jednoznacznego przesądzenia o ich oczywistej zasadności na tym etapie, uznając, że podnoszone okoliczności nie mają charakteru, który jednoznacznie prowadziłby do wniosku o nieodwracalnych skutkach wykonania kary. W związku z tym wnioski o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie zostały uwzględnione.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający