III KK 466/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego B. P., który został skazany za przestępstwo z art. 280 § 1 k.k. (rozbój). Kasacja zarzucała rażące naruszenie prawa procesowego, w tym art. 45 Konstytucji RP i art. 6 EKPC, poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych (konfrontacja, ustalenie tożsamości paralizatora), pominięcie wpływu policji na wyjaśnienia oskarżonego D. K. oraz niepowiadomienie o zakończeniu postępowania. Zarzucono również naruszenie art. 424 § 1 i 2 k.p.k. przez wadliwe uzasadnienie Sądu Apelacyjnego, które miało nie uwzględniać całokształtu okoliczności i opierać się na dowolnej ocenie dowodów. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną. Podkreślono, że kasacja nie służy ponownej ocenie materiału dowodowego i ustaleń faktycznych, a zarzuty skarżącego w dużej mierze dotyczyły sądu pierwszej instancji lub były już prawidłowo rozpatrzone przez sąd odwoławczy. Sąd Najwyższy wskazał, że Sąd Apelacyjny szczegółowo odniósł się do kwestii paralizatora i konfrontacji, a także do oceny wyjaśnień świadków. Zarzut dotyczący wpływu policji uznano za nieuzasadniony brakiem dowodów, a naruszenie art. 321 k.p.k. za nie mające wpływu na treść orzeczenia. W konsekwencji kasację oddalono, a koszty postępowania kasacyjnego obciążono skazanego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie roli kasacji jako środka kontroli orzeczeń sądu odwoławczego, a nie ponownej oceny dowodów i ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji.
Dotyczy specyficznych zarzutów procesowych w kontekście sprawy karnej; nie wprowadza nowych zasad interpretacji prawa materialnego.
Zagadnienia prawne (3)
Czy nieuwzględnienie wniosków dowodowych (konfrontacja, ustalenie tożsamości paralizatora) oraz pominięcie wpływu policji na wyjaśnienia oskarżonego stanowi rażące naruszenie prawa procesowego mające wpływ na treść orzeczenia?
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty te są bezzasadne, gdyż dotyczą w istocie oceny materiału dowodowego i ustaleń faktycznych, a nie naruszeń prawa przez sąd odwoławczy, lub zostały już prawidłowo rozpatrzone.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że zarzuty dotyczące dowodów i ustaleń faktycznych należało kierować do sądu pierwszej instancji, a kasacja nie jest środkiem do ponownej oceny materiału dowodowego. Kwestie te zostały już wnikliwie rozpatrzone przez sąd odwoławczy.
Czy wadliwe uzasadnienie sądu odwoławczego, nie uwzględniające całokształtu okoliczności i opierające się na dowolnej ocenie dowodów, stanowi rażące naruszenie prawa procesowego?
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty te są bezzasadne, gdyż sąd odwoławczy dokonał skrupulatnej i rzeczowej analizy materiału dowodowego, a argumenty są logiczne i osadzone w realiach sprawy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że analiza Sądu Apelacyjnego była na wysokim poziomie, a zarzuty dotyczące ustaleń faktycznych i oceny dowodów zostały wyczerpująco rozpoznane.
Czy naruszenie art. 321 k.p.k. (dotyczące możliwości zapoznania się z aktami) może stanowić podstawę uwzględnienia kasacji?
Odpowiedź sądu
Nie, takie naruszenie może mieć wpływ na treść orzeczenia tylko wyjątkowo, a w tej sprawie takiego wpływu nie stwierdzono.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że w postępowaniu sądowym, przy szerokich możliwościach zapoznawania się z aktami i składania wniosków dowodowych, naruszenie art. 321 k.p.k. rzadko kiedy wpływa na treść orzeczenia.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. P. | osoba_fizyczna | skazany |
| M. K. | osoba_fizyczna | świadek/osoba wskazana w zarzutach |
| D. K. | osoba_fizyczna | oskarżony/skazany |
Przepisy (13)
Główne
k.k. art. 280 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 535 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 45
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 420
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 366 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 170 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 172
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 297 § § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 321 § § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 2 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Odrzucone argumenty
Nieuwzględnienie wniosków dowodowych (konfrontacja, ustalenie tożsamości paralizatora). • Pominięcie wpływu policji na wyjaśnienia oskarżonego D. K. • Niepowiadomienie skazanego B. P. i obrońcy o terminie zaznajomienia się z aktami. • Wadliwe uzasadnienie Sądu Apelacyjnego, nie uwzględniające całokształtu okoliczności. • Dowolna, a nie swobodna ocena materiału dowodowego.
Godne uwagi sformułowania
kasacja jest środkiem zaskarżenia służącym kontroli poprawności postępowania odwoławczego i zasadniczo niedopuszczalne jest podnoszenie w kasacji uchybień, które miały miejsce w postępowaniu przed sądem I instancji. • postępowanie kasacyjne nie może stanowić powtórzenia postępowania odwoławczego i nie jest swego rodzaju „trzecią instancją”, która służyć ma kolejnemu weryfikowaniu poprawności zapadłych orzeczeń. • Sąd odwoławczy starannie i logicznie analizuje możliwe warianty pochodzenia i wykorzystania tego narzędzia, wykluczając wszystkie poza przyjętym przez Sąd Okręgowy. • rozważania dotyczące tych kwestii, zawarte na s. 27-33 uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego uderzają skrupulatnością i rzeczowością, podniesione tam argumenty są logiczne i bardzo mocno osadzone w realiach sprawy. • ani Sąd Okręgowy, ani Sąd Apelacyjny nie przyznały temu skazanemu „prawa do kłamstwa”, a jedynie zracjonalizowały możliwość złożenia nieprawdziwych wyjaśnień co do źródła pochodzenia paralizatora motywacją w sytuacji tego skazanego bardzo prawdopodobną.
Skład orzekający
Piotr Hofmański
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie roli kasacji jako środka kontroli orzeczeń sądu odwoławczego, a nie ponownej oceny dowodów i ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych zarzutów procesowych w kontekście sprawy karnej; nie wprowadza nowych zasad interpretacji prawa materialnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie ma charakter proceduralny i potwierdza utrwaloną linię orzeczniczą Sądu Najwyższego dotyczącą zakresu kognicji kasacji. Nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć ani nietypowych faktów.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.