Orzeczenie · 2025-06-05

III KK 460/24

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2025-06-05
SNKarnepostępowanie karneWysokanajwyższy
sąd najwyższywyłączenie sędziegokrajowa rada sądownictwaniezawisłość sędziowskabezstronnośćlex specialiskpkustawa o SN

Skazany złożył wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Pawła Kołodziejskiego od orzekania w sprawie III KK 460/24. Głównym argumentem wniosku była wadliwość procesu nominacji sędziego, związana z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej zgodnie z ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. Sąd Najwyższy, rozpoznając wniosek na posiedzeniu w dniu 5 czerwca 2025 r., postanowił pozostawić go bez rozpoznania. Uzasadnienie opiera się na interpretacji przepisów dotyczących wyłączenia sędziego. Sąd wskazał, że art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym, wprowadzony nowelizacją z 9 czerwca 2022 r., stanowi przepis szczególny (lex specialis) w stosunku do ogólnego art. 41 § 1 k.p.k. Przepis ten dopuszcza badanie wymogów niezawisłości i bezstronności sędziego SN, ale tylko w ograniczonym zakresie, uwzględniając okoliczności towarzyszące powołaniu i postępowaniu po powołaniu, jeśli może to wpłynąć na wynik sprawy. Sąd podkreślił, że art. 29 § 5 uSN ma charakter mieszany (ustrojowo-procesowy), jest przepisem późniejszym i jego zakres jest węższy niż art. 41 § 1 k.p.k. Ponadto, Sąd odwołał się do orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, w tym wyroku z dnia 4 marca 2020 r. (sygn. akt P 22/19) i wyroku z dnia 20 kwietnia 2020 r. (U 2/20), które kwestionowały zgodność z Konstytucją przepisów dotyczących wadliwości powołania sędziów. Sąd Najwyższy stwierdził, że zastosowanie art. 41 § 1 k.p.k. byłoby niedopuszczalne, gdyż prowadziłoby do obejścia bezwzględnego zakazu zawartego w art. 29 § 4 uSN, który nie pozwala na podważanie orzeczenia lub niezawisłości sędziego SN wyłącznie z powodu okoliczności towarzyszących jego powołaniu. W konsekwencji, wniosek został uznany za niedopuszczalny i pozostawiony bez rozpoznania.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących wyłączenia sędziego Sądu Najwyższego w kontekście wadliwości procesu nominacji oraz relacji między art. 41 § 1 k.p.k. a art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wyłączenie sędziego SN z powodu wadliwości nominacji; nie dotyczy ogólnych zasad wyłączenia sędziego w innych sądach.

Zagadnienia prawne (2)

Czy wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego z powodu wadliwości procesu nominacji powinien być rozpoznawany na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. czy art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego z powodu wadliwości procesu nominacji powinien być rozpoznawany na podstawie art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym, który stanowi przepis szczególny (lex specialis) wobec art. 41 § 1 k.p.k.

Uzasadnienie

Art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym jest przepisem późniejszym, o charakterze mieszanym (ustrojowo-procesowym) i węższym zakresie przedmiotowym niż art. 41 § 1 k.p.k. Pozwala on na badanie niezawisłości i bezstronności sędziego SN w ograniczonym zakresie, nie dopuszczając jednocześnie, zgodnie z art. 29 § 4 uSN, podważania orzeczenia lub niezawisłości sędziego wyłącznie z powodu okoliczności towarzyszących jego powołaniu.

Czy wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego oparty na wadliwości procesu nominacji jest dopuszczalny na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w świetle art. 29 § 4 ustawy o Sądzie Najwyższym?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, wniosek taki jest niedopuszczalny, ponieważ prowadziłby do obejścia bezwzględnego zakazu zawartego w art. 29 § 4 ustawy o Sądzie Najwyższym.

Uzasadnienie

Art. 29 § 4 ustawy o Sądzie Najwyższym stanowi bezwzględny zakaz podważania orzeczenia wydanego z udziałem sędziego SN lub kwestionowania jego niezawisłości i bezstronności wyłącznie z powodu okoliczności towarzyszących powołaniu tego sędziego. Zastosowanie art. 41 § 1 k.p.k. w takiej sytuacji naruszałoby ten zakaz.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Pozostawić wniosek bez rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
D. M.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (5)

Główne

uSN art. 29 § § 5

Ustawa o Sądzie Najwyższym

Przepis szczególny (lex specialis) dopuszczający badanie niezawisłości i bezstronności sędziego SN w ograniczonym zakresie, uwzględniający okoliczności powołania, ale nie pozwalający na podważanie orzeczenia z tego powodu.

uSN art. 29 § § 4

Ustawa o Sądzie Najwyższym

Bezwzględny zakaz podważania orzeczenia lub niezawisłości sędziego SN wyłącznie z powodu okoliczności towarzyszących jego powołaniu.

Pomocnicze

k.p.k. art. 41 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Ogólny przepis dotyczący wyłączenia sędziego, który nie ma zastosowania, gdy istnieje przepis szczególny.

uSN art. 29 § § 7

Ustawa o Sądzie Najwyższym

Określa krąg podmiotów uprawnionych do złożenia wniosku w postępowaniu o badanie niezawisłości i bezstronności sędziego.

ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii art. 55 § ust. 1 i 3

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Przepis, z którego wynika przestępstwo, za które został skazany D. M.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym jest przepisem szczególnym (lex specialis) wobec art. 41 § 1 k.p.k. • Art. 29 § 4 ustawy o Sądzie Najwyższym stanowi bezwzględny zakaz podważania orzeczenia lub niezawisłości sędziego SN z powodu okoliczności towarzyszących powołaniu.

Odrzucone argumenty

Argumentacja oparta na wadliwości procesu nominacji sędziego z udziałem KRS, podnoszona na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.

Godne uwagi sformułowania

przepis ten ustanawia szczególne postępowanie w zakresie badania spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego wymogów niezawisłości i bezstronności, którego zakres przedmiotowy jest węższy od przewidzianego w art. 41 § 1 k.p.k. • art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym stanowi lex specialis względem art. 41 § 1 k.p.k. • przepis art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym jest przepisem późniejszym względem art. 41 § 1 k.p.k., co pozwala twierdzić, że wprowadzenie go do porządku prawnego wywiera skutek derogujący art. 41 § 1 k.p.k. w tej części, w której przedmioty obu regulacji się pokrywają. • art. 29 § 4 ustawy o Sądzie Najwyższym bezwzględnego zakazu, który nie dopuszcza możliwości podważenia orzeczenia wydanego z udziałem sędziego Sądu Najwyższego lub kwestionowania jego niezawisłości i bezstronności wyłącznie z powodu okoliczności towarzyszących powołaniu tego sędziego.

Skład orzekający

Igor Zgoliński

SSN

Paweł Kołodziejski

sędzia Sądu Najwyższego

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wyłączenia sędziego Sądu Najwyższego w kontekście wadliwości procesu nominacji oraz relacji między art. 41 § 1 k.p.k. a art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wyłączenie sędziego SN z powodu wadliwości nominacji; nie dotyczy ogólnych zasad wyłączenia sędziego w innych sądach.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy fundamentalnych kwestii niezawisłości sędziowskiej i wadliwości procesu nominacji, co jest tematem budzącym duże zainteresowanie w kontekście praworządności.

Sąd Najwyższy rozstrzyga: Czy wadliwa nominacja sędziego może unieważnić jego orzeczenie?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst