III KK 456/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę M. W., skazanego za popełnienie czynu z art. 233 § 1 i 6 k.k. (fałszywe oświadczenie o utracie prawa jazdy). Wyrok Sądu Rejonowego, utrzymany w mocy przez Sąd Okręgowy, wymierzył skazanemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. Obrońca zarzucał rażące naruszenie prawa materialnego i procesowego, w tym nienależyte rozważenie zarzutów apelacyjnych i wadliwe pouczenie o odpowiedzialności karnej. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną. Stwierdził, że kontrola sądu odwoławczego była pełna i prawidłowa, a zarzuty dotyczące pouczenia nie były trafne. Sąd wskazał, że skazany, pouczony o odpowiedzialności za fałszywe zeznania, powinien zrozumieć grożącą mu odpowiedzialność za fałszywe oświadczenie, zwłaszcza że przepis art. 18 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o kierujących pojazdami wprost przewiduje odpowiedzialność karną z art. 233 k.k. za złożenie takiego oświadczenia. Ponadto, Sąd Najwyższy podkreślił, że postępowanie kasacyjne nie służy powielaniu kontroli apelacyjnej, a kwestia pouczenia należy do sfery ustaleń faktycznych, których w kasacji podważać nie można. W konsekwencji, kasacja została oddalona, a skazany obciążony kosztami postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności karnej za fałszywe oświadczenia, w szczególności w kontekście procedur administracyjnych i prawa drogowego. Potwierdzenie zakresu kontroli kasacyjnej.
Dotyczy specyficznej sytuacji złożenia fałszywego oświadczenia o utracie prawa jazdy. Interpretacja przepisów proceduralnych może być szersza.
Zagadnienia prawne (3)
Czy pouczenie o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych zeznań jest wystarczające w przypadku złożenia fałszywego oświadczenia o utracie prawa jazdy, gdy ustawa przewiduje odpowiedzialność z art. 233 k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, pouczenie o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych zeznań jest wystarczające, ponieważ skazany powinien zrozumieć grożącą mu odpowiedzialność za fałszywe oświadczenie, które jest objęte tym samym przepisem.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że pouczenie o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania jest wystarczające, gdyż skazany powinien zrozumieć, że złożenie fałszywego oświadczenia o utracie prawa jazdy, pod rygorem odpowiedzialności z art. 233 k.k., wiąże się z taką samą odpowiedzialnością. Ustawa o kierujących pojazdami wprost odsyła do art. 233 k.k., co czyni pouczenie pełnym i wystarczającym.
Czy zarzut nierzetelnej kontroli odwoławczej może stanowić podstawę kasacji, jeśli wynika z niezadowolenia z oceny apelacji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty dotyczące nierzetelnej kontroli odwoławczej mogą stanowić podstawę kasacji tylko w określonych przypadkach, a nie mogą być wykorzystywane do obejścia przepisów określających podstawy wniesienia kasacji poprzez powielanie kontroli apelacyjnej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że postępowanie kasacyjne nie służy powielaniu kontroli apelacyjnej. Zarzuty dotyczące uchybień sądu odwoławczego muszą być analizowane w kontekście przepisów określających podstawy kasacji i nie mogą wynikać jedynie z niezadowolenia strony z oceny jej argumentów przez sąd II instancji.
Czy kwestionowanie faktu pouczenia o odpowiedzialności karnej może być skuteczne w postępowaniu kasacyjnym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kwestionowanie faktu pouczenia należy do sfery ustaleń faktycznych, które nie mogą być podważane w postępowaniu kasacyjnym.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że kwestia pouczenia o odpowiedzialności karnej należy do ustaleń faktycznych, które są poza zakresem kognicji sądu kasacyjnego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. W. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (12)
Główne
k.k. art. 233 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 233 § 6
Kodeks karny
u.k.p. art. 18 § 2
Ustawa o kierujących pojazdami
u.k.p. art. 18 § 2
Ustawa o kierujących pojazdami
Przepis ten wprost przewiduje możliwość odebrania oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej z art. 233 k.k.
Pomocnicze
k.p.k. art. 535 § 3
Kodeks postępowania karnego
Tryb posiedzenia
k.p.k. art. 433 § 2
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek rozważenia zarzutów apelacyjnych
k.p.k. art. 457 § 3
Kodeks postępowania karnego
Wymogi uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego
k.p.k. art. 523 § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawy wniesienia kasacji
k.p.k. art. 439
Kodeks postępowania karnego
Bezwzględne podstawy uchylenia orzeczenia
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego
k.p.k. art. 637a
Kodeks postępowania karnego
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego
k.p.a. art. 75 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Odpowiedzialność za fałszywe zeznania w postępowaniu administracyjnym
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pouczenie o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych zeznań jest wystarczające w przypadku złożenia fałszywego oświadczenia o utracie prawa jazdy. • Kontrola sądu odwoławczego była pełna i prawidłowa. • Postępowanie kasacyjne nie służy powielaniu kontroli apelacyjnej. • Kwestia pouczenia należy do sfery ustaleń faktycznych, które nie podlegają weryfikacji w kasacji.
Odrzucone argumenty
Nienależyte rozważenie zarzutów apelacyjnych przez sąd odwoławczy. • Wadliwe pouczenie o odpowiedzialności karnej. • Organ nie był uprawniony do odebrania oświadczenia dotyczącego okoliczności utraty prawa jazdy w pełnym zakresie.
Godne uwagi sformułowania
kasację wnosi się od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie • podstawy wniesienia tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia zostały natomiast wskazane w art. 523 § 1 k.p.k. • podniesienia zarzutów tej kategorii nie może uzasadniać krytyka zaskarżonego wyroku, będąca jedynie wynikiem niezadowolenia obrońcy z dokonanej oceny postulatów apelacyjnych, gdyż wskazuje to na postępowanie prowadzące do obejścia przepisu określającego podstawy wniesienia kasacji • Postępowanie kasacyjne nie służy bowiem powielaniu kontroli apelacyjnej • oskarżony uzyskując pouczenie o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych zeznań, w odniesieniu do potrzeby złożenia stosownej treści oświadczenia w toczącym się postępowaniu, nie mógł tego pouczenia odbierać inaczej, jak tylko o grożącej mu odpowiedzialności za złożenie fałszywego oświadczenia • oskarżony złożył oświadczenie, że zagubił prawo jazdy i było to jedyne oświadczenie w postępowaniu o wydanie wtórnika prawa jazdy, z którym można łączyć ocenę z punktu widzenia prawdziwości. • jego oświadczenie o zagubieniu tego dokumentu, złożone jeszcze tego samego dnia w urzędzie, było z oczywistych względów fałszywe.
Skład orzekający
Marek Siwek
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności karnej za fałszywe oświadczenia, w szczególności w kontekście procedur administracyjnych i prawa drogowego. Potwierdzenie zakresu kontroli kasacyjnej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji złożenia fałszywego oświadczenia o utracie prawa jazdy. Interpretacja przepisów proceduralnych może być szersza.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu utraty dokumentów i odpowiedzialności za składanie fałszywych oświadczeń, co może być interesujące dla szerszego grona odbiorców. Wyjaśnia również niuanse postępowania kasacyjnego.
“Czy pouczenie o fałszywych zeznaniach wystarczy, by skazać za fałszywe oświadczenie o utracie prawa jazdy? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.