III KK 426/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej A. N. od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 9 kwietnia 2019 r., który zmienił wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 13 marca 2018 r. Sąd Rejonowy uznał oskarżoną K. S. za winną popełnienia czynu z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. (podrobienie dokumentów) i wymierzył karę grzywny, a także za winną popełnienia czynu z art. 268a § 1 k.k. (utrudnienie dostępu do danych teleinformatycznych) i wymierzył karę grzywny. Połączone kary grzywny wyniosły 200 stawek dziennych po 50 zł. Sąd Okręgowy, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonej, uniewinnił K. S. od czynu z pkt II (utrudnienie dostępu do danych) i kosztami obciążył Skarb Państwa. W odniesieniu do czynu z pkt I (podrobienie dokumentów), Sąd Okręgowy ustalił, że wyczerpuje on znamiona czynu z art. 270 § 2a k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i na podstawie art. 66 § 1 k.k. oraz art. 67 § 1 k.k. warunkowo umorzył postępowanie karne na okres próby jednego roku, orzekając świadczenie pieniężne. Kasacja wniesiona przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej dotyczyła pkt 1 wyroku Sądu Okręgowego w zakresie, w jakim uniewinniono K. S. od czynu przypisanego jej w pkt II wyroku Sądu I instancji. Zarzuty kasacji dotyczyły rażącego naruszenia prawa procesowego (art. 433 § 2, art. 457 § 3, art. 5, 7, 410, 424 k.p.k.) oraz prawa materialnego (art. 18 § 1 k.k.). Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną. Stwierdził, że Sąd Okręgowy nie pominął dowodów, lecz wyprowadził z nich inne wnioski niż Sąd I instancji. Analiza dowodów (w tym opinii biegłego informatyka) nie pozwalała na jednoznaczne przypisanie oskarżonej sprawstwa czynu z art. 268a § 1 k.k., zwłaszcza w kontekście konfliktu między stronami i prób przejęcia strony internetowej przez obie strony. Sąd Najwyższy podkreślił, że kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia i nie służy powielaniu kontroli instancyjnej. Zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego nie spełniały wymogów z art. 523 § 1 k.p.k. Drugi zarzut dotyczący art. 18 § 1 k.k. również nie znalazł uzasadnienia, gdyż Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił brak dowodów na sprawstwo kierownicze lub polecające. W związku z tym Sąd Najwyższy oddalił kasację i obciążył oskarżycielkę posiłkową kosztami procesu za postępowanie kasacyjne.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaPotwierdzenie zasad oceny dowodów w sprawach karnych, zwłaszcza przy braku dowodów bezpośrednich i w kontekście nadzwyczajnych środków zaskarżenia, takich jak kasacja.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i zastosowania instytucji warunkowego umorzenia postępowania.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd odwoławczy, zmieniając wyrok sądu pierwszej instancji i uniewinniając oskarżonego od jednego z zarzutów, rażąco naruszył prawo procesowe, opierając się na niepełnej podstawie dowodowej i sporządzając wadliwe uzasadnienie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odwoławczy nie naruszył rażąco prawa procesowego. Choć uzasadnienie nie było obszerne, pozwalało na stwierdzenie, że sąd wyprowadził z zebranych dowodów inne wnioski niż sąd pierwszej instancji, co jest dopuszczalne.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd odwoławczy prawidłowo ocenił dowody, które miały charakter pośredni i nie pozwalały na jednoznaczne ustalenie wersji zdarzeń przyjętej przez sąd pierwszej instancji. Brak dowodów bezpośrednich lub pośrednich tworzących nierozerwalny łańcuch wykluczający inną wersję zdarzeń uzasadniał zmianę orzeczenia.
Czy sąd odwoławczy rażąco naruszył prawo materialne (art. 18 § 1 k.k.) poprzez uznanie, że za sprawstwo odpowiada tylko ten, kto wykonuje czyn zabroniony sam, w kontekście zarzutu podżegania lub sprawstwa kierowniczego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odwoławczy nie naruszył prawa materialnego. Sąd Najwyższy zauważył, że w sprawie brak jest dowodów wskazujących na to, że ktoś inny dokonał czynu w związku z oddziaływaniem oskarżonej, a wszelkie rozważania na ten temat byłyby spekulacjami.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że choć oskarżona mogła nie posiadać wiedzy technicznej do przeprowadzenia ataku DDoS, to brak było dowodów na to, że działała ona w formie podżegania lub sprawstwa kierowniczego. Również pokrzywdzona podejmowała próby przejęcia strony internetowej, co dodatkowo komplikowało przypisanie winy oskarżonej.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. S. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| A. N. | osoba_fizyczna | oskarżycielka posiłkowa |
Przepisy (26)
Główne
k.k. art. 270 § 1
Kodeks karny
Dotyczy podrobienia dokumentu w celu użycia za autentyczny.
k.k. art. 12
Kodeks karny
Dotyczy popełnienia przestępstwa w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru.
k.k. art. 268a § 1
Kodeks karny
Dotyczy nieuprawnionego spowodowania utrudnienia dostępu do danych teleinformatycznych.
k.k. art. 270 § 2a
Kodeks karny
Dotyczy podrobienia lub przerobienia dokumentu lub użycia jako autentycznego podrobionego lub przerobionego dokumentu.
k.k. art. 66 § 1
Kodeks karny
Dotyczy warunkowego umorzenia postępowania.
k.k. art. 67 § 1
Kodeks karny
Dotyczy warunkowego umorzenia postępowania.
k.k. art. 18 § 1
Kodeks karny
Dotyczy sprawstwa.
Pomocnicze
k.k. art. 37a
Kodeks karny
Dotyczy łączenia kar w przypadku zbiegu przepisów ustawy.
k.k. art. 85 § 1 i 2
Kodeks karny
Dotyczy łączenia kar.
k.p.k. art. 535 § 3
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy rozpoznania sprawy w trybie posiedzenia.
k.p.k. art. 414 § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy wydania wyroku skazującego.
k.k. art. 17 § 1 pkt 3
Kodeks karny
Dotyczy umorzenia postępowania z powodu braku społecznej szkodliwości czynu.
k.k. art. 115 § 1 ust. 3
Kodeks karny
Dotyczy definicji przestępstwa.
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy obowiązku sądu do zbierania dowodów.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy oceny dowodów przez sąd.
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego.
k.p.k. art. 193 § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy powołania biegłego.
k.k. art. 67 § 3
Kodeks karny
Dotyczy orzeczenia świadczenia pieniężnego w przypadku warunkowego umorzenia.
k.k. art. 39 § pkt 7
Kodeks karny
Dotyczy świadczenia pieniężnego jako środka karnego.
k.p.k. art. 433 § 2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy obowiązku sądu odwoławczego do rozważenia wszystkich zarzutów apelacji.
k.p.k. art. 457 § 3
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy obowiązku sądu odwoławczego do sporządzenia uzasadnienia.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy podstawy ustaleń faktycznych sądu.
k.p.k. art. 424
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy elementów uzasadnienia wyroku.
k.p.k. art. 523 § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy warunków skuteczności zarzutu kasacji.
k.p.k. art. 637a
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy kosztów procesu w postępowaniu kasacyjnym.
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy kosztów procesu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, który nie pozwalał na jednoznaczne przypisanie oskarżonej winy w zakresie zarzutu drugiego. • Brak dowodów bezpośrednich lub pośrednich tworzących nierozerwalny łańcuch wykluczający inną wersję zdarzeń uzasadniał zmianę orzeczenia w zakresie zarzutu drugiego. • Kasacja nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 523 § 1 k.p.k., co czyni ją oczywiście bezzasadną.
Odrzucone argumenty
Rażące naruszenie prawa procesowego przez Sąd Okręgowy. • Rażące naruszenie prawa materialnego (art. 18 § 1 k.k.) przez Sąd Okręgowy.
Godne uwagi sformułowania
kasacja jest oczywiście bezzasadna • Sąd Najwyższy nie pominął żadnego z dowodów, ale wyprowadził z nich inne wnioski, niż Sąd I instancji • same groźby wypowiadane przez oskarżoną, w sytuacji, gdy oskarżona i pokrzywdzona pozostawały w konflikcie, nie mogą jeszcze stanowić podstawy przypisania oskarżonej sprawstwa czynu, przy braku dowodów bezpośrednich albo pośrednich tworzących nierozerwalny łańcuch wykluczający inną wersję zdarzeń • kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, który przysługuje – co do zasady – od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie i jej funkcją [...] nie jest powielanie kontroli instancyjnej, ale sprawdzenie poprawności jej przeprowadzenia z punktu widzenia obowiązujących w tym względzie regulacji.
Skład orzekający
Małgorzata Gierszon
sprawodawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad oceny dowodów w sprawach karnych, zwłaszcza przy braku dowodów bezpośrednich i w kontekście nadzwyczajnych środków zaskarżenia, takich jak kasacja."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i zastosowania instytucji warunkowego umorzenia postępowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy przestępstw komputerowych i podrobienia dokumentów, co jest tematem aktualnym. Jednakże rozstrzygnięcie opiera się na analizie dowodów i procedury kasacyjnej, co czyni ją bardziej interesującą dla prawników niż dla szerokiej publiczności.
“Sąd Najwyższy o dowodach w sprawach o cyberprzestępczość: kiedy groźby to za mało?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.