III KK 422/08

Sygn. akt III KK 422/08 
 
 
 
W Y R O K 
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 
Dnia 10 czerwca 2009 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
 
 
SSN  Piotr Hofmański (przewodniczący) (spraw.) 
 
 
 
SSN  Jacek Sobczak 
 
SA del. do  SN  Andrzej Ryński 
 
 
Protokolant Teresa Jarosławska 
przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Dariusza Barskiego 
 
w sprawie J. T. 
oskarżonego z art. 286 § 1 i in. k.k. 
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie 
w dniu 10 czerwca 2009 r. 
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego  
od wyroku Sądu Rejonowego w O. 
z dnia 3 lipca 2007 r., sygn. akt VII K [...] 
 
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego 
rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O. 

 
2
 
U Z A S A D N I E N I E 
 
W kasacji Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Rejonowego w 
O. z dnia 3 lipca 2007 r., sygn. VII K [...] podniesiono zarzut rażącego 
naruszenia prawa procesowego, a mianowicie art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. i art. 
607e § 1 k.p.k., polegającego na skazaniu J. T. za czyny określone w art. 
286 § 1 i art. 271 § 1 k.k. w związku z art. 11 § 2 k.k. w związku z art. 12 
k.k. oraz art. 271 k.k. i art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 297 § 1 
k.k. w związku z art. 11 § 2 k.k., pomimo istnienia negatywnej przesłanki 
procesowej wyłączającej ściganie, gdyż przestępstwa te nie stanowiły 
podstawy przekazania skazanego do Polski na mocy europejskiego nakazu 
aresztowania i nie zaistniały okoliczności wskazane w art. 607e § 3 k.p.k., 
co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia określona w art. 
439 § 1 pkt 9 k.p.k. 
Opierając się na tym zarzucie autor kasacji wniósł o uchylenie 
zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w O. do 
ponownego rozpoznania. 
Rozpoznając kasację Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
W pierwszej kolejności zauważyć należy, że zachodzi wewnętrzna 
sprzeczność pomiędzy treścią podniesionego w kasacji zarzutu, a 
towarzyszącym jej wnioskiem. Skutkiem stwierdzenia bezwzględnej 
przyczyny uchylenia orzeczenia określonej w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. może 
być bowiem jedynie uchylenie zaskarżonego i umorzenie postępowania, co 
wynika w sposób nie budzący wątpliwości z treści art. 17 § 1 k.p.k. 
Przesłanka procesowa, która powinna była stać w niniejszej sprawie na 
przeszkodzie skazaniu oskarżonego za zarzucane mu przestępstwa ma 
charakter usuwalny. 

 
3
Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, ze w sprawie nie doszło do 
wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej w rozumieniu art. 439 § 
1 k.p.k. Zasadnym natomiast okazał się zarzut rażącej obrazy art. 607 e 
k.p.k., co skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonego orzeczenia i 
przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. 
Nie ulega wątpliwości, że do skazania J. T. zaskarżonym wyrokiem 
doszło wbrew przepisowi art. 607e § 1 k.p.k., albowiem do Polski 
przekazany on został na podstawie europejskiego nakazu aresztowania 
wydanym w związku z innym przestępstwem. Jednocześnie nie 
zmaterializowała się żadna z okoliczności pozwalająca na ściganie 
oskarżonego za inne przestępstwa niż objęte nakazem, określona w art. 
607e § 3 k.p.k. 
Z oświadczenia Królestwa Szwecji złożonego podstawie art. 34 ust. 
2 decyzji ramowej z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego 
nakazu aresztowania procedury przekazywania osób pomiędzy państwa 
Członkowskimi Unii Europejskiej wynika, ze składając to oświadczenie 
Szwecja nie wyraziła zgody, o której mowa w art. 27 ust. 1 tej decyzji, w 
związku z czym w sprawie nie ma zastosowania art. 607e § 1 pkt 1 k.p.k. 
J. T. nie wyraził zgody na przekazanie przed wykonaniem 
europejskiego nakazu aresztowania i nie zrezygnował z ochrony 
wynikającej z art. 607e § 1 k.p.k. (art. 607e § 3 pkt 6 k.p.k.), a w sprawie 
nie zachodzi żadna z przesłanek określonych w art. 2−5 k.p.k. 
Do rozważenia pozostają jednak jeszcze dwie niewykorzystane 
możliwości otwarcia drogi do osądzenia J. T. za czyny będące 
przedmiotem rozpoznania w sprawie VII K [...]. Pierwszą otwiera art. 607e 
§ 1 pkt 7 k.p.k., zgodnie z którym osoba ścigana, po jej przekazaniu, może 
złożyć przed sądem właściwym do rozpoznania sprawy oświadczenie o 
zrzeczeniu się korzystania z prawa określonego w § 1 w odniesieniu do 
czynów popełnionych przed przekazaniem. Druga możliwość wynika z art. 

 
4
607e § 1 pkt 8 k.p.k., zgodnie z którym istnieje możliwość zwrócenia się 
do organu sądowego państwa wykonania nakazu z wnioskiem o wyrażenie 
zgody 
na 
ściganie 
osoby 
przekazanej 
uprzednio 
na 
podstawie 
europejskiego nakazu aresztowania za przestępstwa inne niż te, które 
stanowiły podstawę przekazania. 
Ponieważ żadna z powyższych możliwości proceduralnych nie 
została w sprawie wykorzystana, wydanie wyroku skazującego w 
rozpoznawanej sprawie nastąpiło z rażącym naruszeniem art. 607e § 1 
k.p.k. Jednocześnie jednak przedwczesne byłoby twierdzenie, ze do 
skazania doszło wbrew istnieniu negatywnej przesłanki procesowej, co 
prowadziłoby do umorzenia postępowania w sprawie. 
W tej sytuacji zaskarżony wyrok podlegał uchyleniu a sprawa 
przekazaniu do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O. 
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd podejmie sekwencyjnie wskazane wyżej 
czynności zmierzające do wyłączenia ograniczenia wynikającego z art. 
607e § 1 k.p.k. i dopiero wówczas, gdy nie przyniosą one zamierzonego 
rezultatu, będzie zmuszony do umorzenia postępowania w sprawie na 
podstawie art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. 
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w wyroku.