Orzeczenie · 2026-04-30

III KK 418/25

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2026-04-30
SNKarnepostępowanie karneWysokanajwyższy
wyłączenie sędziegobezstronnośćniezawisłośćSąd NajwyższyKrajowa Rada Sądownictwaustawa o KRSTKKonstytucja RPkasacjapostępowanie karne

Wniosek o wyłączenie sędziego SN Anny Dziergawki od udziału w sprawie III KK 418/25 został złożony przez obrońcę skazanej K. M. z powodu wątpliwości co do bezstronności i niezależności sędzi, wynikających z jej powołania na urząd na mocy ustawy z 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o KRS. Sąd Najwyższy, rozpatrując wniosek, odwołał się do przepisów Kodeksu postępowania karnego (art. 41 § 1 k.p.k.) oraz ustawy o Sądzie Najwyższym (art. 29 § 5 uSN). Stwierdzono, że art. 29 § 5 uSN stanowi lex specialis i lex posterior w stosunku do art. 41 § 1 k.p.k., co oznacza niedopuszczalność stosowania ogólnej regulacji w sytuacji, gdy wniosek dotyczy okoliczności przewidzianych w szczególnym przepisie. Dodatkowo, Sąd Najwyższy przywołał wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 4 marca 2020 r. (sygn. akt P 22/19), który uznał za niezgodne z Konstytucją przepisy k.p.k. dopuszczające rozpoznanie wniosku o wyłączenie sędziego z powodu wadliwości powołania. Sąd nie podzielił również stanowiska, że udział sędziego powołanego w kwestionowanym trybie stanowi nienależytą obsadę sądu, wskazując na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2020 r. (sygn. akt U 2/20), który pozbawił mocy normatywnej uchwałę Sądu Najwyższego w tej sprawie. Podkreślono, że Konstytucja RP jest najwyższym prawem i argumentacja o braku statusu sądu ustanowionego na mocy ustawy nie mogła zostać uznana za trafną. W związku z tym, wniosek obrońcy został uznany za niedopuszczalny z mocy ustawy i pozostawiony bez rozpoznania. Sąd zaznaczył, że status sędziego jest jednorodny i nie podlega różnicowaniu, a powołanie przez Prezydenta RP zapewnia mu legitymizację.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących wyłączenia sędziego w Sądzie Najwyższym, relacji między art. 41 § 1 k.p.k. a art. 29 § 5 uSN, oraz mocy wiążącej orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego w kontekście statusu sędziów powołanych na podstawie ustawy z 2017 r.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wyłączenie sędziego SN w oparciu o okoliczności powołania na urząd.

Zagadnienia prawne (3)

Czy wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego, oparty na okolicznościach powołania go na urząd na mocy ustawy z 2017 r. o zmianie ustawy o KRS, powinien być rozpoznawany na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. czy art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Wniosek taki nie może być rozpoznawany na podstawie art. 41 § 1 k.p.k., ponieważ art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym stanowi lex specialis i lex posterior, regulując szczegółowo tę materię.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym jest przepisem szczególnym (lex specialis) i późniejszym (lex posterior) w stosunku do ogólnego art. 41 § 1 k.p.k. w zakresie badania wymogów niezawisłości i bezstronności sędziego SN. W związku z tym, wniosek oparty na okolicznościach powołania sędziego na mocy ustawy z 2017 r. powinien być rozpatrywany w ramach tej szczególnej regulacji, a nie ogólnej normy k.p.k.

Czy sędzia Sądu Najwyższego powołany na urząd na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o KRS, wywołuje sam przez się stan nienależytej obsady sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, udział takiego sędziego nie wywołuje sam przez się stanu nienależytej obsady sądu, zwłaszcza w świetle orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy podkreślił, że uchwała połączonych izb SN z 23 stycznia 2020 r. (BSA I – 4110 – 1/20) dotycząca nienależytej obsady sądu została pozbawiona mocy normatywnej wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2020 r. (U 2/20). Zgodnie z art. 190 ust. 1 Konstytucji RP, orzeczenia TK mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne, co oznacza, że Sąd Najwyższy nie był związany tą uchwałą. Argumentacja o braku statusu sądu ustanowionego na mocy ustawy nie mogła zostać uznana za trafną.

Czy wniosek o wyłączenie sędziego SN Anny Dziergawki, oparty na okolicznościach jej powołania, jest dopuszczalny z mocy ustawy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, wniosek jest niedopuszczalny z mocy ustawy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał wniosek za niedopuszczalny z mocy ustawy, ponieważ nie spełniał on wymogów formalnych i materialnych wynikających z przepisów prawa, w szczególności z art. 29 § 5 uSN, a także z uwagi na brak powiązania okoliczności powołania sędziego z przedmiotem sprawy III KK 418/25.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Pozostawić wniosek bez rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
K. M.osoba_fizycznaskazana
obrońca skazanej K. M.innewnioskodawca

Przepisy (11)

Główne

k.p.k. art. 41 § 1

Kodeks postępowania karnego

Niedopuszczalność stosowania w sytuacji, gdy wniosek dotyczy okoliczności przewidzianych w art. 29 § 5 uSN.

uSN art. 29 § 5

Ustawa o Sądzie Najwyższym

Szczególne postępowanie w zakresie badania wymogów niezawisłości i bezstronności sędziego SN, z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu.

Konstytucja RP art. 190 § 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne.

Konstytucja RP art. 8 § 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja jest najwyższym prawem Rzeczypospolitej Polskiej.

Pomocnicze

k.p.k. art. 42 § 1

Kodeks postępowania karnego

w zw. z art. 41 § 1 k.p.k. a contrario

uSN art. 29 § 7

Ustawa o Sądzie Najwyższym

Określa strony postępowania w przedmiocie rozpoznania środka zaskarżenia.

Ustawa o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw

Ustawa z 8 grudnia 2017 r., na mocy której ukształtowano Krajową Radę Sądownictwa.

Ustawa o Krajowej Radzie Sądownictwa art. 9a

Dotyczy wyboru sędziów do Krajowej Rady Sądownictwa.

Konstytucja RP art. 179

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

W związku z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji RP, dotyczy powoływania sędziów.

Konstytucja RP art. 144 § 3 pkt 17

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Dotyczy kompetencji Prezydenta RP w zakresie powoływania sędziów.

k.p.k. art. 439 § 1 pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy bezwzględnych przyczyn uchylenia orzeczenia, w tym nienależytej obsady sądu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Art. 29 § 5 uSN stanowi lex specialis i lex posterior wobec art. 41 § 1 k.p.k. • Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego dotyczące wadliwości powołania sędziów są wiążące i mają moc powszechnie obowiązującą. • Udział sędziego powołanego w kwestionowanym trybie nie stanowi nienależytej obsady sądu w świetle orzeczeń TK. • Konstytucja RP jest najwyższym prawem, a argumentacja o braku statusu sądu ustanowionego na mocy ustawy jest niezasadna. • Brak powiązania okoliczności powołania sędziego z przedmiotem sprawy III KK 418/25.

Odrzucone argumenty

Wniosek o wyłączenie sędziego powinien być rozpoznany na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. • Sędzia powołany na podstawie ustawy z 2017 r. o KRS nie spełnia wymogów niezawisłości i bezstronności, co prowadzi do nienależytej obsady sądu.

Godne uwagi sformułowania

art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym stanowi względem niego lex specialis, a pod względem temporalnym lex posterior • Konsekwencją zaprezentowanej wykładni jest stwierdzenie niedopuszczalności zastosowania art. 41 § 1 k.p.k. w sytuacji, w której z treści wniosku o wyłączenie sędziego wynika, że dotyczy okoliczności przewidzianych w art. 29 § 5 uSN. • orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mają bowiem moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne. • argumentacja oparta na tezie, że sąd z udziałem sędziów powołanych w kwestionowanym trybie nie jest sądem ustanowionym na mocy ustawy i nie spełnia wymogów niezawisłości i bezstronności, nie mogła zostać uznana za trafną. • status sędziego ma charakter jednorodny i nie podlega różnicowaniu w żadnym aspekcie

Skład orzekający

Ryszard Witkowski

przewodniczący

Anna Dziergawka

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wyłączenia sędziego w Sądzie Najwyższym, relacji między art. 41 § 1 k.p.k. a art. 29 § 5 uSN, oraz mocy wiążącej orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego w kontekście statusu sędziów powołanych na podstawie ustawy z 2017 r."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wyłączenie sędziego SN w oparciu o okoliczności powołania na urząd.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy fundamentalnych kwestii praworządności, niezależności sądownictwa i roli Trybunału Konstytucyjnego, co jest tematem budzącym duże zainteresowanie w środowisku prawniczym i poza nim.

Sąd Najwyższy rozstrzyga: Czy sędzia powołany po 2017 roku może być wyłączony? Kluczowa decyzja ws. praworządności.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst