III KK 416/21

Sąd Najwyższy2022-06-02
SNKarneprzestępstwa przeciwko państwuWysokanajwyższy
dekrethistoriaamnestiakasacjauniewinnienieprześladowania religijnesąd najwyższy

Sąd Najwyższy uniewinnił J.M. od zarzutu z dekretu o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych, uchylając wyrok skazujący z 1956 r. i postanowienie o umorzeniu postępowania, uznając błędną wykładnię prawa.

Prokurator Generalny wniósł kasację na korzyść J.M. od postanowienia Sądu Najwyższego z 1956 r. umarzającego postępowanie na podstawie amnestii, które zapadło po wyroku skazującym J.M. za czyn z dekretu o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzający je wyrok skazujący, uniewinniając oskarżonego z powodu błędnej wykładni art. 36 dekretu.

Prokurator Generalny złożył kasację na korzyść J. M. od postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 2 maja 1956 r. (sygn. akt III K 237/56), które umorzyło postępowanie na podstawie amnestii. Postępowanie to zostało umorzone po rozpoznaniu rewizji oskarżonego od wyroku Sądu Wojewódzkiego w G. z dnia 10 marca 1956 r. (sygn. akt IV K […]), skazującego go za czyn z art. 36 dekretu z 13 czerwca 1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy Państwa (dalej: m.k.k.) na karę 5 lat więzienia. Kasacja zarzucała rażące naruszenie art. 36 m.k.k. poprzez uznanie J. M. winnym, mimo że jego zachowanie nie realizowało znamion tego przestępstwa. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu bez udziału stron, uznał kasację za oczywistą i zasługującą na uwzględnienie. Zważywszy na szczątkowe materiały, które sugerowały, że represjonowanie J. M. było związane z jego przynależnością do wspólnoty religijnej „Ś. J.”, oraz na wywody skarżącego dotyczące błędnej i rozszerzającej wykładni art. 36 m.k.k., Sąd Najwyższy uznał za celowe przypomnienie ugruntowanej linii orzeczniczej, zgodnie z którą pojęcie „związku” w rozumieniu art. 36 m.k.k. nie obejmowało zbiorowości wyznaniowej „Ś. J.”. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzający je wyrok skazujący i uniewinnił J. M. Wydatki postępowania kasacyjnego obciążyły Skarb Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, zachowanie oskarżonego nie realizuje znamion tego przestępstwa.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że wykładnia art. 36 dekretu zastosowana przez sąd niższej instancji była zbyt szeroka i błędna. Ugruntowana linia orzecznicza wskazuje, że pojęcie 'związku' w rozumieniu tego przepisu nie obejmowało zbiorowości wyznaniowej, do której należał oskarżony.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie postanowienia i wyroku, uniewinnienie

Strona wygrywająca

J. M.

Strony

NazwaTypRola
J. M.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (4)

Główne

m.k.k. art. 36

Dekret o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy Państwa

Zakres pojęcia 'związek' nie obejmuje zbiorowości wyznaniowej 'Ś. J.'.

Pomocnicze

k.p.k. art. 535 § § 5

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 537 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 638

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie art. 36 m.k.k. polegające na uznaniu J. M. winnym popełnienia przewidzianego w tym przepisie przestępstwa, mimo że swoim zachowaniem oskarżony nie zrealizował ustawowych znamion tego ani innego przestępstwa. Błędna i skrajnie rozszerzająca wykładnia art. 36 m.k.k.

Godne uwagi sformułowania

zakresem pojęcia ,,związek", o którym mowa w art. 36 m.k.k., nie sposób było obejmować zbiorowości wyznaniowej ,,Ś. J.” linia orzecznicza wskazująca, iż zakresem pojęcia ,,związek", o którym mowa w art. 36 m.k.k., nie sposób było obejmować zbiorowości wyznaniowej ,,Ś. J.”, jest ugruntowana i nie budzi jakichkolwiek kontrowersji

Skład orzekający

Michał Laskowski

przewodniczący

Kazimierz Klugiewicz

członek

Waldemar Płóciennik

członek

Zbigniew Puszkarski

członek

Barbara Skoczkowska

członek

Andrzej Stępka

członek

Rafał Malarski

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 36 dekretu z 1946 r. oraz zasada, że przynależność do wspólnoty religijnej nie może być podstawą do skazania za przestępstwo z tego dekretu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego, historycznego przepisu prawnego (dekret z 1946 r.).

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Sprawa dotyczy uniewinnienia osoby skazanej w czasach PRL za przynależność do wspólnoty religijnej, co pokazuje historyczne represje i późniejszą korektę orzecznictwa.

Po 66 latach Sąd Najwyższy uniewinnił J.M. skazanego za przynależność do wspólnoty religijnej w PRL.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt III KK 416/21
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 czerwca 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Michał Laskowski (przewodniczący)
‎
SSN Kazimierz Klugiewicz
‎
SSN Waldemar Płóciennik
‎
SSN Zbigniew Puszkarski
‎
SSN Barbara Skoczkowska
‎
SSN Andrzej Stępka
‎
SSN Rafał Malarski (sprawozdawca)
Protokolant Katarzyna Gajewska
w sprawie
J. M.
oskarżonego z art. 36 dekretu z 13 czerwca 1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy Państwa
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.),
w dniu 2 czerwca 2022 r.,
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego
na korzyść skazanego
od postanowienia Sądu Najwyższego
z dnia 2 maja 1956 r., sygn. akt III K 237/56
umarzającego postępowanie zakończone wyrokiem skazującym Sądu Wojewódzkiego w G.
z dnia 10 marca 1956 r., sygn. akt IV K […]
uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzający je wyrok Sądu Wojewódzkiego w G. z 10 marca 1956 r., sygn. akt IV K […] i uniewinnia J. M..
UZASADNIENIE
Prokurator Generalny złożył kasację na korzyść J. M. od postanowienia Sądu Najwyższego z 2 maja 1956 r. (III K 237/56) o umorzeniu postępowania na podstawie amnestii, które zapadło po rozpoznaniu rewizji oskarżonego od wyroku Sądu Wojewódzkiego w G. z 10 marca 1956 r. (IV K […]) skazującego go za czyn z art. 36 dekretu z 13 czerwca 1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy Państwa (dalej: m.k.k.) na karę 5 lat więzienia. Zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie art. 36 m.k.k. polegające na uznaniu J. M. winnym popełnienia przewidzianego w tym przepisie przestępstwa, mimo że swoim zachowaniem oskarżony nie zrealizował ustawowych znamion tego ani innego przestępstwa, wniósł o uchylenie obu wymienionych orzeczeń i uniewinnienie oskarżonego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja zasługiwała w całości na uwzględnienie na posiedzeniu bez udziału stron z racji swej oczywistej zasadności (art. 535 § 5 k.p.k.).
Ze szczątkowych materiałów uzyskanych w ramach odtwarzania zniszczonych akt wynikało, że represjonowanie J. M. związane było z jego przynależnością do wspólnoty religijnej ,,Ś. J.”. Jego pobyt w więzieniu trwał od 31 sierpnia 1955 r. do 5 maja 1956 r.
Wobec wszechstronnych i wyczerpujących wywodów skarżącego uzasadniających ewidentnie dowolną i skrajnie rozszerzającą wykładnię art. 36 m.k.k., która doprowadziła w swoim czasie do oczywiście niesłusznego skazania J. M., Sąd Najwyższy nabrał przekonania, iż postąpieniem zbędnym, a więc i w jakimś sensie nieracjonalnym, byłoby powtarzanie całej argumentacji precyzyjnie wyłożonej w kasacji. Za celowe uznał jedynie przypomnienie, że linia orzecznicza wskazująca, iż zakresem pojęcia ,,związek”, o którym mowa w art. 36 m.k.k., nie sposób było obejmować zbiorowości wyznaniowej ,,Ś. J.”,
jest ugruntowana i nie budzi jakichkolwiek kontrowersji (zob. np. wyrok SN z 17 marca 2021 r., V KK 70/21 i wskazane w nim judykaty).
W tym stanie rzeczy konieczne stało się wzruszenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go wyroku skazującego – i uniewinnienie J. M. (art. 537 § 2 k.p.k.). Wydatkami poniesionymi przez Sąd Najwyższy, związanymi z rozpoznaniem kasacji Prokuratora Generalnego, obciążono Skarb Państwa (art. 638 k.p.k.).
a.s.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI