III KK 413/14

Sąd Najwyższy2015-03-24
SNKarneprzestępstwa przeciwko dokumentomNiskanajwyższy
kasacjaSąd Najwyższyprawo karneart. 270 k.k.naruszenie prawa procesowegonaruszenie prawa materialnegooczywiście bezzasadnakoszty postępowania

Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego za użycie podrobionego dokumentu, uznając ją za oczywiście bezzasadną, ponieważ zarzuty były powtórzeniem argumentów z apelacji.

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację obrońcy skazanego Z. K. od wyroku Sądu Okręgowego, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący go za użycie podrobionego dokumentu (art. 270 § 1 k.k.). Obrońca zarzucał rażące naruszenie prawa procesowego i materialnego, w tym odmienne wskazanie modus operandi sprawcy i niewłaściwe zastosowanie art. 270 § 1 k.k. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną, stwierdzając, że podniesione zarzuty były już przedmiotem kontroli odwoławczej i zostały należycie zbadane przez Sąd Okręgowy.

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 24 marca 2015 r., rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego Z. K. od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 13 sierpnia 2014 r., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 28 stycznia 2014 r. Sąd pierwszej instancji uznał Z. K. za winnego popełnienia występku z art. 270 § 1 k.k. (użycie podrobionego dokumentu) i wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. Obrońca w kasacji zarzucił rażące naruszenie prawa procesowego (art. 413 § 1 pkt 4 k.p.k. i art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.) poprzez odmienne wskazanie modus operandi sprawcy w sentencji i opisie czynu, co doprowadziło do skazania za użycie dokumentu, mimo braku takiego użycia, a także niewskazanie sposobu podrobienia. Zarzucono również rażące naruszenie prawa materialnego (art. 270 § 1 k.k.) przez niewłaściwe zastosowanie, kwestionując znamiona „użycia” dokumentu. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną, wskazując, że oba zarzuty są powtórzeniem argumentów podnoszonych w apelacji, które zostały już należycie zbadane przez Sąd Okręgowy. Sąd Najwyższy podzielił stanowisko Sądu Okręgowego, że kwestie tożsamości czynu i zasadności przyjęcia znamienia „użycia” były już przedmiotem kontroli odwoławczej, a rozważania Sądu Okręgowego na s. 6-7 uzasadnienia są przekonujące. Wobec tego, kasacja została uznana za próbę ponownego poddania kontroli instancyjnej wyroku Sądu pierwszej instancji, co jest niedopuszczalne w świetle art. 519 k.p.k.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli zarzuty te były już przedmiotem kontroli odwoławczej i zostały należycie zbadane.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że zarzuty dotyczące tożsamości czynu zarzuconego i przypisanego, w tym kwestia modus operandi, były już przedmiotem kontroli Sądu Okręgowego i zostały przez niego należycie zbadane.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie kasacji

Strona wygrywająca

oskarżyciel publiczny

Strony

NazwaTypRola
Z. K.osoba_fizycznaskazany
obrońca skazanegoinneobrońca
Skarb Państwaorgan_państwowystrona kosztowa
adwokat T. W.innepełnomocnik

Przepisy (5)

Główne

k.k. art. 270 § § 1

Kodeks karny

Dotyczy przestępstwa użycia podrobionego dokumentu.

Pomocnicze

k.p.k. art. 413 § § 1 pkt 4

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy wskazania czynu w sentencji wyroku.

k.p.k. art. 413 § § 2 pkt 1

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy wskazania czynu w sentencji wyroku.

k.p.k. art. 519

Kodeks postępowania karnego

Określa niedopuszczalność ponownej kontroli instancyjnej w kasacji.

k.p.k. art. 535 § § 3

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy rozpoznania sprawy na posiedzeniu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kasacja jest powtórzeniem zarzutów podnoszonych w apelacji. Kwestie podniesione w kasacji były już przedmiotem kontroli odwoławczej i zostały należycie zbadane przez Sąd Okręgowy. Kasacja stanowi próbę ponownego poddania kontroli instancyjnej wyroku Sądu pierwszej instancji.

Odrzucone argumenty

Rażące naruszenie prawa procesowego, tj. art. 413 § 1 pkt 4 k.p.k. oraz 413 § 2 pkt 1 k.p.k., poprzez odmienne wskazanie modus operandi sprawcy w sentencji wyroku, jak i w opisie zarzucanego czynu. Rażące naruszenie prawa materialnego, tj. art. 270 § 1 k.k., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i ustalenie, że oskarżony użył podrobionego dokumentu, podczas gdy działanie oskarżonego nie nosiło znamion „użycia” w rozumieniu art. 270 § 1 k.k.

Godne uwagi sformułowania

kasacja jako oczywiście bezzasadna powtórzeniem zarzutów podnoszonych w apelacji należycie zbadane przez Sąd odwoławczy w pełni przekonujące rozważania próba ponownego poddania kontroli instancyjnej

Skład orzekający

Michał Laskowski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie, że kasacja nie może być skutecznym środkiem odwoławczym służącym do ponownego badania stanu faktycznego i oceny dowodów, jeśli zarzuty były już przedmiotem kontroli instancji niższej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której zarzuty kasacyjne są identyczne z zarzutami apelacyjnymi i zostały już rozstrzygnięte przez sąd odwoławczy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Jest to typowe postanowienie Sądu Najwyższego oddalające kasację jako oczywiście bezzasadną z powodu powtórzenia zarzutów apelacyjnych. Nie zawiera nowych interpretacji prawnych ani nietypowych faktów.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III KK 413/14
POSTANOWIENIE
Dnia 24 marca 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Michał Laskowski
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 24 marca 2015 r.
sprawy
Z. K.
,
z powodu kasacji obrońcy skazanego
od wyroku
Sądu Okręgowego w B.
z dnia 13 sierpnia
2014 roku, sygn. IV Ka […]
,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego
w B. z dnia 28 stycznia 2014
roku, sygn. XVI K […],
p o s t a n o w i ł
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną,
2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata T. W., Kancelaria Adwokacka w B., kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym 23% VAT, za sporządzenie i wniesienie kasacji,
3. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Okręgowego w B. z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt IV Ka […], utrzymano w mocy wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 28 stycznia 2014 r., sygn. akt XVI K […], uznając apelację wniesioną przez obrońcę oskarżonego Z. K. za oczywiście bezzasadną. Sąd pierwszej instancji uznał Z. K. za winnego popełnienia występku określonego w art. 270 § 1 k.k. i wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności.
Od wyroku Sądu Okręgowego obrońca Z.K. wniósł kasację, w której zarzucono:
1. rażące naruszenie prawa procesowego, tj. art. 413 § 1 pkt 4 k.p.k. oraz 413 § 2 pkt 1 k.p.k., poprzez odmienne wskazanie
modus operandi
sprawcy w sentencji wyroku, jak i w opisie zarzucanego czynu, co doprowadziło do skazania oskarżonego za użycie dokumentu, podczas gdy do takiego użycia przez oskarżonego nie doszło, a także niewskazanie sposobu podrobienia przedmiotowego dokumentu,
2. rażące naruszenie prawa materialnego, tj. art. 270 § 1 k.k., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i ustalenie, że oskarżony użył podrobionego dokumentu, podczas gdy działanie oskarżonego nie nosiło znamion „użycia” w rozumieniu art. 270 § 1 k.k.
Formułując powyższe zarzuty obrońca wniósł o uchylenie obu orzeczeń wydanych w niniejszej sprawie. W kolei w pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja jest oczywiście bezzasadna.
Obydwa zarzuty kasacji są powtórzeniem zarzutów podnoszonych w apelacji obrońcy. Zarówno problem tożsamości czynu zarzuconego i przypisanego, jak i problem zasadności przyjęcia znamienia „użycia” podrobionego dokumentu przez skazanego były już przedmiotem kontroli odwoławczej. Kwestie te zostały należycie zbadane przez Sąd odwoławczy, o czym świadczą wnikliwe, szczegółowe i – co najważniejsze – w pełni przekonujące rozważania na s. 6-7 uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego. Sąd ten podzielił argumentację zawartą w uzasadnieniu wyroku Sądu pierwszej instancji, przedstawiając jednocześnie własny punkt widzenia w związku z podniesionymi w apelacji zarzutami. W tym stanie rzeczy kasacja jawi się jako próba ponownego poddania kontroli instancyjnej wyroku Sądu pierwszej instancji, a zatem w świetle art. 519 k.p.k. nie mogła być skuteczna.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji
.
[l.n]

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI