III KK 382/14

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść skazanego A. W. od wyroku Sądu Rejonowego w T. z dnia 26 października 2011 r. Sąd Rejonowy uznał oskarżonego za winnego popełnienia kilku czynów, w tym z art. 178a § 4 k.k. i art. 233 § 6 k.k. w zw. z art. 233 § 1 k.k. W konsekwencji orzeczono kary jednostkowe pozbawienia wolności, a następnie karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, którą warunkowo zawieszono na okres próby 5 lat. Dodatkowo orzeczono świadczenie pieniężne, grzywnę, zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz zobowiązano do powstrzymania się od nadużywania alkoholu. Kasacja Prokuratora Generalnego dotyczyła rażącego naruszenia prawa materialnego, tj. art. 86 § 1 k.k., poprzez orzeczenie kary łącznej w wymiarze przekraczającym sumę kar jednostkowych. Sąd Najwyższy stwierdził oczywistą zasadność kasacji, wskazując, że suma kar jednostkowych wynosiła 1 rok i 10 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy orzeczono karę łączną 2 lat. Podkreślono, że kara łączna nie jest mechanizmem nadzwyczajnego obostrzenia kary i musi mieścić się w granicach określonych w art. 86 k.k. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej kary łącznej i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w T. do ponownego rozpoznania, zobowiązując sąd do wymierzenia kary łącznej zgodnie z przepisami prawa.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający