III KK 448/14

Sąd Najwyższy2015-02-19
SNKarneprzestępstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwościŚrednianajwyższy
kasacjasąd najwyższykodeks postępowania karnegopodstawy kasacyjnegranice oskarżeniakara warunkowo zawieszona

Podsumowanie

Sąd Najwyższy pozostawił kasacje obrońców skazanych bez rozpoznania z powodu braku podstaw do ich uwzględnienia.

Sąd Najwyższy rozpoznał kasacje wniesione przez obrońców skazanych D. J. R. i I. J. P. od wyroku Sądu Okręgowego utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego. Sąd Najwyższy stwierdził, że kasacje powinny zostać pozostawione bez rozpoznania, ponieważ nie zostały spełnione wymogi formalne, w szczególności dotyczące podstaw kasacyjnych w przypadku kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Sąd uznał, że zarzuty obrońców o wyjściu poza granice oskarżenia są oczywiście chybione.

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasacje wniesione przez obrońców skazanych D. J. R. i I. J. P. z powodu zarzutów dotyczących art. 231 § 1 k.k. w zb. z art. 248 pkt. 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Sprawa dotyczyła utrzymania w mocy wyroku Sądu Rejonowego przez Sąd Okręgowy. Sąd Najwyższy postanowił pozostawić obie kasacje bez rozpoznania, obciążając skazanych kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne. Uzasadnienie wskazuje, że zarządzenie o przyjęciu kasacji było wadliwe. Przypomniano, że zgodnie z art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k., w przypadku kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, kasację na korzyść oskarżonego można wnieść tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. Sąd stwierdził, że w toku postępowania nie doszło do wykroczenia poza granice oskarżenia ani do orzeczenia o czynach niezarzucanych oskarżonym, a teza obrońców o wyjściu poza ramy oskarżenia jest oczywiście chybiona. Sąd uznał, że obrońcy wskazali na brak skargi uprawnionego oskarżyciela instrumentalnie, w celu merytorycznego rozpoznania kasacji. W związku z tym, obie kasacje powinny były zostać odrzucone już w Sądzie odwoławczym, a Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 531 § 1 k.p.k., pozostawił je bez rozpoznania.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, kasacja w takim przypadku może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy przypomniał ugruntowane zapatrywanie judykatury, że ograniczenie podstaw kasacyjnych w przypadku kary warunkowo zawieszonej jest bezwzględne i nie można go obejść poprzez formalne powołanie się na bezwzględny powód odwoławczy lub nazwanie takim uchybieniem sytuacji, która nim nie jest.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

pozostawienie kasacji bez rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
D. J. R.osoba_fizycznaskazany
I. J. P.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (10)

Główne

k.p.k. art. 523 § § 4 pkt 1

Kodeks postępowania karnego

Gdy w wyroku skazującym orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, kasację na korzyść oskarżonego strona może wnieść tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.

k.k. art. 231 § § 1

Kodeks karny

Dotyczy nadużycia władzy.

k.k. art. 248 § pkt. 1

Kodeks karny

Dotyczy naruszenia przepisów o postępowaniu w sprawach o przestępstwa.

k.k. art. 12

Kodeks karny

Dotyczy popełnienia przestępstwa w zbiegu.

Pomocnicze

k.p.k. art. 439 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Wymienia bezwzględne przyczyny odwoławcze, które mogą stanowić podstawę kasacji.

k.p.k. art. 530 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy pozostawienia kasacji bez rozpoznania przez sąd odwoławczy.

k.p.k. art. 531 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Sąd Najwyższy pozostawia kasację bez rozpoznania, jeżeli nie spełnia ona wymogów formalnych.

k.p.k. art. 637

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy kosztów sądowych w postępowaniu kasacyjnym.

k.p.k. art. 633

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy kosztów sądowych.

k.p.k. art. 518

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy kosztów w postępowaniu kasacyjnym.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kasacja nie spełnia wymogów formalnych przewidzianych dla sytuacji, gdy orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Zarzuty obrońców o wyjściu poza granice oskarżenia są oczywiście chybione.

Godne uwagi sformułowania

Zarządzenie o przyjęciu obu kasacji obrońców skazanych D. J. R. i I. J. P. okazało się wadliwe. samo formalne powołanie się na bezwzględny powód odwoławczy lub całkowicie bezpodstawne nazwanie takim uchybieniem sytuacji, która bez wątpienia nie stanowi naruszenia prawa wymienionego w art. 439 § 1 k.p.k., nie czyni dopuszczalną kasacji podlegającej ograniczeniom przewidzianym w art. 523 § 2 k.p.k. teza obrońców o wyjściu poza ramy oskarżenia jawi się jako oczywiście chybiona. Takie postąpienie siłą rzeczy nie mogło przynieść oczekiwanego przez skarżących rezultatu.

Skład orzekający

Rafał Malarski

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja ograniczeń w zakresie wnoszenia kasacji w sprawach karnych, w których orzeczono karę warunkowo zawieszoną."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i ograniczeń kasacyjnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników karnistów ze względu na przypomnienie istotnych zasad dotyczących dopuszczalności kasacji i interpretacji przepisów k.p.k.

Kiedy kasacja w sprawie karnej nie ma szans na rozpoznanie? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

praca

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III KK 448/14
POSTANOWIENIE
Dnia 19 lutego 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Rafał Malarski
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 19 lutego 2015r.,
sprawy
D. J. R. i I. J. P.
skazanych z art. 231 § 1 k.k. w zb. z art. 248 pkt. 1 k.k. w zw. z art. 12 kk
z powodu kasacji wniesionych przez obrońców skazanych
‎
od wyroku Sądu Okręgowego w R.
‎
z dnia 10 września 2014 r., sygn. akt V Ka […],
‎
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w R.
‎
z dnia 21 lutego 2014 r., sygn. akt VIII K […],
postanowił:
1) pozostawić obie kasacje bez rozpoznania;
2) obciążyć skazanych kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne w częściach ich dotyczących.
UZASADNIENIE
Zarządzenie o przyjęciu obu kasacji obrońców skazanych D. J. R. i I. J. P. okazało się wadliwe.
Po raz kolejny przypomnieć trzeba, że zgodnie z art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k., gdy w wyroku skazującym orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, kasację na korzyść oskarżonego strona może wnieść tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. Ograniczenie to obowiązuje już od dnia 1 września 2000 r., a zatem powinno być znane i przestrzegane zarówno w działaniu podmiotów fachowych, jak i organów procesowych. W judykaturze ugruntowane jest zapatrywanie, że samo formalne powołanie się na bezwzględny powód odwoławczy lub całkowicie bezpodstawne nazwanie takim uchybieniem sytuacji, która bez wątpienia nie stanowi naruszenia prawa wymienionego w art. 439 § 1 k.p.k., nie czyni dopuszczalną kasacji podlegającej ograniczeniom przewidzianym w art. 523 § 2 k.p.k. (zob. post. SN z 31 stycznia 2001 r., V KZ 1/01, LEX nr 51829).
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, należy wyraźnie stwierdzić, że w toku postępowania nie doszło do wykroczenia poza granice oskarżenia i do orzeczenia o czynach nie zarzucanych oskarżonym. Porównanie opisu zachowań ujętych w akcie oskarżenia z opisem zachowań przypisanych D. J. R. i I. J. P. ewidentnie wskazuje, że teza obrońców o wyjściu poza ramy oskarżenia jawi się jako oczywiście chybiona. Wolno przypuszczać, że obrońcy wskazali na brak skargi uprawnionego oskarżyciela wyłącznie instrumentalnie, w celu skłonienia Sądu Najwyższego do merytorycznego rozpoznania obu kasacji. Takie postąpienie siłą rzeczy nie mogło przynieść oczekiwanego przez skarżących rezultatu.
Obie kasacje powinny spotkać się z odmową przyjęcia już w Sądzie odwoławczym (art. 530 § 2 k.p.k.). Skoro tak się nie stało, Sąd Najwyższy – w myśl art. 531 § 1 k.p.k. – pozostawił kasację bez rozpoznania. O kosztach sądowych za postępowanie kasacyjne orzeczono zgodnie z art. 637 k.p.k. w zw. z art. 633 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.
[aw]

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę