III KK 360/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońców skazanego K.S. od wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 21 listopada 2024 r., sygn. akt III Ka 106/24, który zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 30 listopada 2023 r., sygn. akt X K 414/23. Wyrok Sądu Rejonowego skazał K.S. m.in. za przestępstwa z art. 207 § 1 k.k., art. 217 § 1 k.k., art. 207 § 1a k.k. i art. 197 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., orzekając karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz środek karny w postaci zakazu zbliżania i kontaktowania się z pokrzywdzonymi na okres 10 lat. Sąd Okręgowy obniżył okres tego zakazu do 5 lat, a w pozostałym zakresie utrzymał wyrok Sądu Rejonowego. Kasacja obrońców zarzucała m.in. nienależną obsadę Sądu II instancji oraz rażące naruszenie przepisów postępowania (art. 384 § 2 k.p.k., art. 366 k.p.k., art. 6 k.p.k., art. 433 § 2 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k., art. 371 k.p.k., art. 369 k.p.k., art. 349 k.p.k., art. 171 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k., art. 200 § 2 k.p.k.). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu, oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. Stwierdził, że nie wystąpiły uchybienia z art. 439 k.p.k. ani inne rażące naruszenia prawa, które mogłyby mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Sąd wyjaśnił, że Sąd Okręgowy miał prawo rozpoznać wnioski dowodowe na posiedzeniu w składzie jednoosobowym zgodnie z art. 29 § 1 k.p.k. Podkreślono, że rola Sądu Najwyższego nie polega na ponownej kontroli orzeczenia sądu meriti ani na weryfikacji ustaleń faktycznych i oceny materiału dowodowego. Kasacja nie wykazała, na czym miałoby polegać rażące naruszenie przepisów postępowania przez Sąd Okręgowy, a jedynie podejmowała polemikę z ustaleniami sądu, próbując uczynić z postępowania kasacyjnego trzecią instancję merytoryczną. Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Okręgowy przeprowadził kontrolę instancyjną w sposób właściwy, a uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawierało logiczną i rzeczową argumentację, nie uchybiając wymogom art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. Wszystkie kwestie podnoszone w apelacjach i kasacji były przedmiotem rozważań Sądu Okręgowego. Sąd Najwyższy zasądził od skazanego K.S. na rzecz oskarżycielki posiłkowej I.S. kwotę 720 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego i obciążył skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących postępowania kasacyjnego, w szczególności wymogów stawianych zarzutom kasacyjnym oraz roli Sądu Najwyższego w kontroli orzeczeń sądów niższych instancji.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i zarzutów podniesionych w kasacji. Nie wprowadza nowych zasad prawnych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy Sąd Okręgowy miał prawo rozpoznać wnioski dowodowe na posiedzeniu w składzie jednoosobowym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zgodnie z art. 29 § 1 k.p.k., sąd odwoławczy na posiedzeniu orzeka jednoosobowo, a skład trzech sędziów jest wymagany tylko w określonych sytuacjach, które nie obejmują rozpoznawania wniosków dowodowych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na art. 29 § 1 k.p.k., wskazując, że zasada jednoosobowego orzekania na posiedzeniu przez sąd odwoławczy jest powszechna, a wyjątki od niej nie obejmują sytuacji rozpoznawania wniosków dowodowych.
Czy zarzuty podniesione w kasacji wskazują na rażące naruszenie przepisów postępowania przez Sąd Okręgowy, które miało istotny wpływ na treść wyroku?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty kasacji nie wykazały rażącego naruszenia przepisów postępowania, a jedynie polemikę z ustaleniami faktycznymi i oceną dowodów, co nie jest podstawą do uwzględnienia kasacji.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że kasacja nie wykazała, na czym miałoby polegać rażące naruszenie przepisów postępowania przez Sąd Okręgowy. Skarżący jedynie domagali się kolejnej, dublującej kontroli apelacyjnej i weryfikacji prawidłowości orzeczenia sądu pierwszej instancji, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym.
Czy Sąd Okręgowy należycie rozpoznał zarzuty apelacji, zgodnie z art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, Sąd Okręgowy przeprowadził kontrolę instancyjną w sposób właściwy, a uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawierało logiczną i rzeczową argumentację, odnoszącą się do istoty zarzutów apelacji.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że uzasadnienie Sądu Okręgowego zawierało powody rozstrzygnięcia i wyjaśniało, dlaczego nie podzielono zarzutów apelacji, nie uchybiając wymogom art. 433 § 2 k.p.k. i realizując wymagania art. 457 § 3 k.p.k. Wszystkie kwestie wskazane w apelacjach były przedmiotem rozważań Sądu Okręgowego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K.S. | osoba_fizyczna | skazany |
| I.S. | osoba_fizyczna | oskarżycielka posiłkowa |
| S.C. | inne | obrońca skazanego |
| E.G. | inne | obrońca skazanego |
| C.R. | inne | prokurator |
| J.S. | inne | pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej |
| D.G. | inne | pokrzywdzony/objęty środkiem karnym |
| S.K. | inne | pokrzywdzony/objęty środkiem karnym |
| W.K. | inne | świadek |
Przepisy (21)
Główne
k.k. art. 207 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 217 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 207 § § 1a
Kodeks karny
k.k. art. 197 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 439 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 29 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 537 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 535 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 384 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 366
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 6
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 371
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 369
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 349
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 171 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 200 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja jest oczywiście bezzasadna. • Nie wystąpiły uchybienia z art. 439 k.p.k. • Nie wystąpiły inne rażące naruszenia prawa, które mogły mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku. • Sąd Okręgowy miał prawo rozpoznać wnioski dowodowe na posiedzeniu w składzie jednoosobowym. • Sąd Okręgowy przeprowadził kontrolę instancyjną w sposób właściwy. • Uzasadnienie Sądu Okręgowego zawierało logiczną i rzeczową argumentację. • Wszystkie kwestie wskazane w apelacjach były przedmiotem rozważań Sądu Okręgowego.
Odrzucone argumenty
Nienależyta obsada Sądu II instancji. • Rażąca obraza art. 384 § 2 k.p.k. w zw. z art. 366 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. • Rażąca obraza art. 384 § 2 k.p.k. w zw. z art. 366 k.p.k. w zw. z art. 371 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. • Rażąca obraza art. 384 § 2 k.p.k. w zw. z art. 366 k.p.k. w zw. z art. 369 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. • Rażąca obraza art. 349 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. w zw. z art. 171 § 2 k.p.k. w zw. z art. 384 § 2 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. • Rażące naruszenie art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. • Rażące naruszenie art. 200 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. poprzez przeprowadzenie przez Sąd II Instancji dowodu z opinii biegłego chirurga w sposób nienależyty.
Godne uwagi sformułowania
kasacja jest oczywiście bezzasadna • nie wystąpiły uchybienia z art. 439 k.p.k. • nie wystąpiły inne rażące naruszenia prawa które mogły mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego kasacją wyroku • rolą Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym nie jest ponowna kontrola orzeczenia sądu meriti • kasacja wniesiona w przedmiotowej sprawie zmierza zaś w istocie do kolejnego zakwestionowania prawidłowości dokonanej przez Sąd meriti [...] oceny materiału dowodowego oraz ustaleń faktycznych • dla prawidłowego podniesienia zarzutu kasacyjnego nie wystarczy samo stwierdzenie, że sąd odwoławczy określonego zarzutu nie rozpoznał [...] ale konieczne jest wykazanie, że przy dokonywaniu kontroli odwoławczej uchybienie zaistniało w rzeczywistości • skarżący wyłącznie domaga się przeprowadzenia przez Sąd Najwyższy kolejnej, dublującej kontrolę apelacyjną, weryfikacji prawidłowości orzeczenia sądu pierwszej instancji, bądź forsuje subiektywną interpretację wyników postępowania dowodowego • Z obrazą art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. możemy mieć do czynienia wówczas, gdy zarzuty sformułowane w środku odwoławczym zostaną pominięte przez sąd ad quem, bądź w sytuacji, w której wprawdzie staną się przedmiotem rozważań sądu odwoławczego, lecz w sposób odbiegający od wymogu rzetelnej ich oceny. • Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Skład orzekający
Wiesław Kozielewicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących postępowania kasacyjnego, w szczególności wymogów stawianych zarzutom kasacyjnym oraz roli Sądu Najwyższego w kontroli orzeczeń sądów niższych instancji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i zarzutów podniesionych w kasacji. Nie wprowadza nowych zasad prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych w postępowaniu kasacyjnym, co jest interesujące dla prawników procesualistów. Pokazuje, jak Sąd Najwyższy podchodzi do zarzutów naruszenia prawa procesowego.
“Kasacja jako trzecia instancja? Sąd Najwyższy wyjaśnia granice kontroli orzeczeń.”
Dane finansowe
zwrot kosztów postępowania kasacyjnego: 720 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.