III KK 357/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego A. K., który został skazany za usiłowanie zabójstwa. Kasacja kwestionowała wyrok Sądu Apelacyjnego utrzymujący w mocy wyrok Sądu Okręgowego. Główny zarzut dotyczył naruszenia przepisów postępowania karnego, w szczególności art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k., poprzez nienależyte rozpoznanie zarzutów apelacyjnych dotyczących oceny dowodów i ustaleń faktycznych. Obrońca zarzucała wybiórczą ocenę materiału dowodowego i pominięcie okoliczności korzystnych dla oskarżonego. Sąd Najwyższy podkreślił, że kasacja nie jest środkiem do ponownej kontroli apelacyjnej i nie służy do kwestionowania ustaleń faktycznych. Analizując zarzuty, Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd odwoławczy prawidłowo odniósł się do kwestii wiarygodności zeznań świadków, rozbieżności w zeznaniach oraz dowodów rzeczowych, takich jak ślad krwi na spodniach skazanego. Sąd Najwyższy uznał, że obrońca w istocie kwestionuje ustalenia faktyczne, a nie naruszenia prawa procesowego przez sąd odwoławczy. Drugi zarzut kasacji dotyczył naruszenia art. 49a k.p.k. w związku z orzeczeniem nawiązki. Sąd Najwyższy uznał, że sąd odwoławczy prawidłowo rozpoznał ten zarzut, wskazując, że sąd jest legitymowany do orzeczenia nawiązki z urzędu, nawet jeśli wniosek został złożony po zamknięciu przewodu sądowego. Wobec powyższego, Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja zakresu kognicji Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym, zasady orzekania o nawiązkach.
Dotyczy specyfiki postępowania kasacyjnego i konkretnego stanu faktycznego.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd odwoławczy prawidłowo rozpoznał zarzuty apelacji dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego, w tym nienależytej oceny dowodów i ustaleń faktycznych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odwoławczy prawidłowo rozpoznał zarzuty apelacji, a kasacja nie jest środkiem do ponownej oceny ustaleń faktycznych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że kasacja nie jest trzecią instancją odwoławczą i nie służy do kwestionowania ustaleń faktycznych. Analiza wykazała, że sąd odwoławczy odniósł się do zarzutów apelacji w sposób wystarczający.
Czy orzeczenie nawiązki na rzecz pokrzywdzonego po zamknięciu przewodu sądowego, na wniosek prokuratora, stanowi naruszenie prawa procesowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd jest legitymowany do orzeczenia nawiązki z urzędu, nawet jeśli wniosek został złożony po zamknięciu przewodu sądowego, a jedynie wymogiem jest skazanie oskarżonego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na nowelizację Kodeksu karnego (art. 46 k.k.) i wskazał, że sąd może orzec nawiązkę z urzędu, a jedynym wymogiem jest skazanie. Sąd odwoławczy prawidłowo ocenił, że brak jest podstaw do uznania orzeczenia nawiązki za nieuprawnione.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. K. | osoba_fizyczna | skazany |
| D. P. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (16)
Główne
k.k. art. 14 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 148 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 3
Kodeks karny
k.k. art. 13 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 156 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 63 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 46 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 46 § § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 535 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 519
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 523 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 49a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 637a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja jest środkiem nadzwyczajnym i nie służy do ponownej oceny ustaleń faktycznych. • Sąd odwoławczy prawidłowo rozpoznał zarzuty apelacji dotyczące oceny dowodów. • Sąd jest legitymowany do orzeczenia nawiązki z urzędu.
Odrzucone argumenty
Nienależyte i nierzetelne rozpoznanie zarzutów apelacyjnych przez sąd odwoławczy. • Wybiórcza ocena materiału dowodowego przez sądy niższych instancji. • Orzeczenie nawiązki po zamknięciu przewodu sądowego stanowi naruszenie art. 49a k.p.k.
Godne uwagi sformułowania
kasacja nie jest nakierowany na wywołanie i przeprowadzenie w procesie kolejnej kontroli o charakterze apelacyjnym • nie jest to postępowanie „trzecio-instancyjne” • podstawy kasacji nie może stanowić zarzut błędu w ustaleniach faktycznych • obrońca — wbrew temu co się podnosi w kasacji — nie kwestionuje wcale naruszenia przez sąd odwoławczy przepisu art. 433 § 2 k.p.k., skoro nie neguje ona wcale tego, że sąd ad quem w ogóle rozpoznał zarzuty, tyle tylko, że miał to uczynić, zdaniem obrońcy, w sposób powierzchowny
Skład orzekający
Antoni Bojańczyk
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zakresu kognicji Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym, zasady orzekania o nawiązkach."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania kasacyjnego i konkretnego stanu faktycznego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie dotyczy ważnych kwestii proceduralnych związanych z postępowaniem kasacyjnym i orzekaniem o nawiązkach, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Sąd Najwyższy przypomina: Kasacja to nie apelacja – kluczowe zasady postępowania karnego.”
Dane finansowe
nawiązka: 15 000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.