III KK 34/20

Sąd Najwyższy2021-07-14
SNKarneprzestępczość zorganizowanaŚrednianajwyższy
grupa przestępczakradzież samochodówfałszerstwokasacjaSąd Najwyższyprawo karnepostępowanie karne

Sąd Najwyższy oddalił kasacje obrońców skazanych od wyroku utrzymującego w mocy wyrok skazujący za udział w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się handlem kradzionymi samochodami.

Obrońcy skazanych Z. T. i K. T. wnieśli kasacje od wyroku Sądu Apelacyjnego utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego skazujący ich za udział w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się handlem kradzionymi samochodami, podrabianiem ich oznaczeń i fałszowaniem dokumentów. Zarzuty kasacyjne dotyczyły głównie naruszenia prawa procesowego, w tym zasady bezpośredniości i prawa do obrony, poprzez sposób ujawnienia zeznań świadków na rozprawie apelacyjnej. Sąd Najwyższy oddalił obie kasacje jako oczywiście bezzasadne, uznając, że nie wykazano istotnego wpływu podnoszonych uchybień na treść orzeczenia.

Sprawa dotyczyła kasacji wniesionych przez obrońców skazanych Z. T. i K. T. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 6 sierpnia 2019 r., sygn. akt II AKa (...), który utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w S. z dnia 27 sierpnia 2018 r., sygn. akt II K (...). Wyrok Sądu Okręgowego skazał oskarżonych za udział w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się nabywaniem, ukrywaniem i przerabianiem kradzionych samochodów, podrabianiem ich oznaczeń identyfikacyjnych oraz fałszowaniem dokumentów. Kasacje zarzucały rażące naruszenie prawa procesowego, w tym naruszenie zasady bezpośredniości i prawa do obrony poprzez ujawnienie zeznań świadków na rozprawie apelacyjnej bez ich odczytywania i bez odebrania od obrońcy oświadczenia o sprzeciwie. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., oddalił obie kasacje jako oczywiście bezzasadne. Sąd Najwyższy podkreślił, że postępowanie kasacyjne nie jest powieleniem postępowania odwoławczego i nie służy kontroli ustaleń faktycznych. W ocenie Sądu Najwyższego, obrońcy nie wykazali, aby podnoszone uchybienia miały istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia. Sąd Apelacyjny prawidłowo odniósł się do zarzutów apelacyjnych, a ewentualne uchybienia proceduralne zostały skonwalidowane na podstawie art. 452 § 2 k.p.k. w brzmieniu obowiązującym w tamtym czasie. Sąd Najwyższy uznał, że zarzuty dotyczące naruszenia art. 6 EKPC, art. 45 Konstytucji RP oraz art. 433 § 1 i 2 k.p.k. również nie znalazły uzasadnienia, gdyż Sąd Apelacyjny szczegółowo odniósł się do wszystkich zarzutów apelacyjnych. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił kasacje i obciążył skazanych kosztami postępowania kasacyjnego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli nie wykazano istotnego wpływu takiego uchybienia na treść orzeczenia.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że obrońcy nie wykazali, aby ujawnienie zeznań świadków bez odczytywania miało istotny wpływ na treść wyroku. Sąd Apelacyjny mógł zastosować art. 452 § 2 k.p.k. do konwalidowania uchybień sądu I instancji, a zeznania te i tak były brane pod uwagę w całości materiału dowodowego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalenie kasacji

Strona wygrywająca

SkarPaństwo

Strony

NazwaTypRola
K. T.osoba_fizycznaskazany
Z. T.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (30)

Główne

k.p.k. art. 535 § 3

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 294 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § 3

Kodeks karny

k.k. art. 258 § 3

Kodeks karny

k.k. art. 291 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 306

Kodeks karny

k.k. art. 12

Kodeks karny

k.k. art. 65 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 286 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 300 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 258 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 64 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 33 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 33 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 85

Kodeks karny

k.k. art. 86 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 86 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 63 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 46 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 4 § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 439

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 519

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 442 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 6 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 6 § 3

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 458

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 433 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 433 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 457 § 3

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 452 § 2

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Obrońcy nie wykazali istotnego wpływu rzekomych naruszeń prawa procesowego na treść orzeczenia. Sąd Apelacyjny prawidłowo zastosował art. 452 § 2 k.p.k. do konwalidowania uchybień sądu I instancji. Sąd Apelacyjny szczegółowo rozpoznał zarzuty apelacyjne.

Odrzucone argumenty

Ujawnienie zeznań świadków bez odczytywania naruszyło zasadę bezpośredniości i prawo do obrony. Sąd Apelacyjny nie rozpoznał należycie zarzutów apelacyjnych. Niewłaściwe zastosowanie art. 442 § 2 k.p.k.

Godne uwagi sformułowania

kasacja nie może stanowić powielenia przeprowadzonego już w sprawie postępowania odwoławczego nie może służyć kontroli prawidłowości poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych zarzuty podnoszone w nadzwyczajnym środku zaskarżenia muszą wskazywać na rażące naruszenie prawa nie jest rolą Sądu Najwyższego czynienie własnych ustaleń faktycznych

Skład orzekający

Jacek Błaszczyk

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących postępowania kasacyjnego, w szczególności w zakresie kontroli orzeczeń sądu odwoławczego i wpływu uchybień procesowych na treść orzeczenia."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych zarzutów procesowych podniesionych w kasacji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych w postępowaniu karnym, w tym prawa do obrony i kontroli instancyjnej, co jest istotne dla prawników procesualistów.

Sąd Najwyższy o granicach kasacji: kiedy błędy proceduralne nie prowadzą do uchylenia wyroku?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt III KK 34/20
POSTANOWIENIE
Dnia 14 lipca 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Błaszczyk
w sprawie
K. T. i Z. T.
skazanych z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i inne
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 14 lipca 2021 r., w trybie art. 535 § 3 k.p.k.,
kasacji, wniesionych przez obrońcę skazanych
‎
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎
z dnia 6 sierpnia 2019 r., sygn. akt II AKa  (…),
‎
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w S.
z dnia 27 sierpnia 2018 r., sygn. akt II K (…)
p o s t a n o w i ł:
1.
oddalić obie kasacje jako oczywiście bezzasadne;
2.
obciążyć skazanych kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Z. T.
został oskarżony o to, że:
I.
w okresie od marca 2002 r. do dnia 24 listopada 2005 r. w miejscowościach na terenie powiatu s. woj.
(…)
wspólnie z innymi osobami wziął udział w zorganizowanej grupie przestępczej, której członkowie dokonali przestępstw polegających w szczególności na ukrywaniu pojazdów pochodzących z przestępstw, podrabianiu ich oznaczeń identyfikacyjnych oraz fałszowaniu dokumentów dotyczących nabywania i rejestrowania tych pojazdów, kierując działalnością tej grupy w wyżej wymienionym okresie czasu,
tj. o czyn z art. 258 § 3 k.k.;
II.
w okresie od 20 marca 2002 r. do 24 listopada 2005 r. w m. J., pow. s., woj. (…), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi niżej wymienionymi osobami, ze z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, nabył od nieustalonych osób i ukrywał samochody osobowe różnych marek, w szczególności F. (…) o łącznej wartości 830.512,72 zł wiedząc, że zostały uzyskane za pomocą czynów zabronionych, a następnie usuwał oznaczenie identyfikacyjne VIN wraz z fragmentem nadwozi tych pojazdów i umieszczał w to miejsce fragmenty nadwozi pochodzące z uszkodzonych samochodów tej samej marki oraz tabliczki znamionowe i tabliczki identyfikacyjne, w tym:
1/ w okresie od 20 marca 2002 r. do 18 lutego 2005 r. w m. J., pow. s., woj. (…), działając w zorganizowanej grupie przestępczej wspólnie i w porozumieniu z B. T., pomógł w ukryciu samochodu osobowego marki S. (…) nr rej. (…), utraconego w wyniku kradzieży z włamaniem, w dniu 20 marca 2002 r. na szkodę M. W. w kwocie 50.000 zł, w ten sposób, iż nabył w celu odtworzenia sprawności technicznej pojazdu S. (…) nr rej. (…), pochodzące z niego części w postaci sterownika poduszek wartości 1887,11 zł, a po zarejestrowaniu wyremontowanego pojazdu na numer (…), pomógł w zbyciu go M. T.;
2/ w okresie od 24 września 2003 r. do 5 września 2005 r. w m. J. pow. s., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu z B. K., nabył od nieustalonych osób i ukrywał samochód osobowy marki F. (…) nr rej. (…), wartości 60.000 zł uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 24 września 2003 r. w W. na szkodę T. J., usuwając oznaczenie identyfikacyjne VIN wraz z fragmentem nadwozia tego pojazdu i umieszczając w to miejsce fragment nadwozia pochodzący z uszkodzonego samochodu tej samej marki o numerze rejestracyjnym (…), a następnie pomagał w zbyciu powstałego w ten sposób i zarejestrowanego na nazwisko B. K.  pojazdu (…);
3/ w okresie od 9 października 2003 r. do 17 listopada 2003 r. w m. J., pow. S., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu z K. T., nabył od nieustalonych osób i ukrywał samochód osobowy marki F. (…), nr rej. (…), wartości 49.219,00 zł uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 9/10 października 2003 r. w W.  na szkodę J. Sp. z o.o., usuwając oznaczenie identyfikacyjne VIN wraz z fragmentem nadwozia tego pojazdu i umieszczając w to miejsce fragment nadwozia pochodzący z uszkodzonego samochodu tej samej marki o numerze rejestracyjnym (…)  oraz podrabiając tabliczkę identyfikacyjną z numerem VIN na podszybiu, a następnie pomógł w zbyciu powstałego w ten sposób i zarejestrowanego na nazwisko K. T. pojazdu, M. Ż.;
4/ w okresie od 5 listopada 2003 r. do października 2004 r. w m. J., pow. s., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu z W. B., nabył od nieustalonych osób samochód osobowy marki H. (…) nr rej. (…), uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 5 listopada 2003 r. w W., na szkodę M. J., w kwocie 33.000 zł i po wykorzystaniu go do przywrócenia sprawności technicznej samochodu uszkodzonego nr rej. (…) i zarejestrowaniu na nr (…), zbył przedmiotowy pojazd K. B.;
5/ w okresie od 13 czerwca 2004 r. do 30 czerwca 2005 r. w m. J., pow. S., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu z K. T., nabył od nieustalonych osób i ukrywał, dokonując jej montażu do samochodu marki O. (…), poduszkę powietrzną o wartości 2.724,88 zł, uzyskaną w wyniku kradzieży z włamaniem samochodu O. (…) nr rej. (…), w dniu 13 czerwca 2004 r. w W., na szkodę N. (…), zaś w dniu 30 czerwca 2005 r. pomógł w zbyciu pojazdu z tą poduszką na rzecz I. O.,
6/ w okresie od 17 czerwca 2004 r. do 21 października 2005 r. w m. J., pow. s., woj. (…), nabył od nieustalonych osób i ukrywał samochód osobowy marki F. (…), nr rej. (…) wartości 50.000 zł uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 17 czerwca 2004 r. w W., na szkodę A., usuwając oznaczenie identyfikacyjne VIN wraz z fragmentem nadwozia tego pojazdu i umieszczając w to miejsce fragment nadwozia pochodzący z uszkodzonego samochodu tej samej marki o numerze rejestracyjnym (…) oraz podrabiając tabliczkę znamionową z numerem VIN na podszybiu, a następnie powstały w ten sposób pojazd zarejestrował na nazwisko J. G., nr rej. (…),
7/ w okresie od 3 lipca 2004 r. do 24 listopada 2005 r. w m. J., pow. s., woj. (…), działając wspólne i w porozumieniu z M. S., nabył od nieustalonych osób i ukrywał samochód osobowy marki O. (…) nr rej. (…), wartości 85.200,00 zł uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 3 lipca 2004 r. w W.  na szkodę F. S.A. o/W., usuwając oznaczenie identyfikacyjne VIN wraz z fragmentem nadwozia tego pojazdu i umieszczając w to miejsce fragment nadwozia pochodzący z uszkodzonego samochodu tej samej marki o numerze rejestracyjnym (…), a następnie powstały w ten sposób pojazd zarejestrował na swoje nazwisko pod nr rej. (…);
8/ w okresie od 29 września 2004 r. do 7 września, w m. J., pow. s., woj. (…), nabył od nieustalonych osób kurtynę powietrzną od samochodu osobowego marki C. (…) wartości 1.730,42 zł uzyskaną w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 9 marca 2003 r. w W. i umieścił ją w samochodzie tej marki zarejestrowanym na nazwisko J.K.;
9/ w okresie od 8 października 2004 r. do 7 września 2005 r. w m. J., pow. s., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu z K. T. i Ł. C., nabył od nieustalonych osób i ukrywał samochód osobowy marki F. (…) nr rej. (…) wartości 70.000 zł uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 8-11 października 2004 r. w W. na szkodę V., usuwając oznaczenie identyfikacyjne VIN wraz z fragmentem nadwozia tego pojazdu i umieszczając w to miejsce fragment nadwozia pochodzący z uszkodzonego samochodu tej samej marki o numerze rejestracyjnym (…) oraz podrabiając tabliczkę identyfikacyjną z numerem VIN na podszybiu, który to pojazd został następnie zarejestrowany na nazwisko K. T. nr rej. (…);
’
10/ w okresie od 12 grudnia 2004 r. do 24 listopada 2005 r. w m. N., pow. s., woj. (…), działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, pomógł w ukryciu samochodu osobowego marki O. (…) nr rej. (…), wartości 40.800 zł pochodzącego z kradzieży z włamaniem w W., na szkodę Z. P., w ten sposób, że wiedząc, iż został on uzyskany w wyniku przestępstwa dokonał montażu uzyskanych z niego części do samochodu nr rej. (…);
11/ w okresie od 4 lutego 2005 r. do 5 października 2005 r. w m. J., pow. s., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu z K. T., nabył od nieustalonych osób i ukrywał samochód osobowy marki F. (…) nr rej. (…), wartości 50.000 zł uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 4 lutego 2005 r. w W. na szkodę R.  S.A, dokonując jego demontażu, w tym rozdzielając nadwozie na tzw. ćwiartki;
12/ w okresie od 22 lutego 2005 r. do 5 października 2005 r. w m. J., pow. s., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu z K. T. i M. P. , nabył od nieustalonych osób i ukrywał samochód osobowy marki F. (…), nr rej. (…) wartości 63.000 zł uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 22/23 lutego 2005 r. w W.  na szkodę J. W., dokonując jego demontażu, w tym rozdzielając nadwozie na tzw. ćwiartki;
13/ w okresie od 10 marca 2005 r. do 7 września 2005 r. w m. J., pow. S. woj. (…), wspólnie i w porozumieniu z B.  T. M. G.  i M. P. nabył od nieustalonych osób i ukrywał samochód osobowy marki F. (…), nr rej. (…), wartości 41.000 zł wiedząc, że pochodzi on z przestępstwa, uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 10 marca 2005 r. w W.  na szkodę M.G., usuwając oznaczenie identyfikacyjne VIN wraz z fragmentem nadwozia tego pojazdu i umieszczając w to miejsce fragment nadwozia pochodzący z uszkodzonego samochodu tej samej marki o numerze rejestracyjnym (…) i podrabiając tabliczkę identyfikacyjną na podszybiu z numerem VIN, a następnie powstały w ten sposób pojazd zarejestrował na nazwisko B. T., nr rej. (…);
14/ w okresie od 18 marca 2005 r. do 9 września 2005 r. w J., pow. s. i S., woj. (…), działając wspólnie i w porozumieniu z K. T., S. R., M.  P. i Ł. C. , nabył od nieustalonych osób i pomógł w ukryciu samochodu osobowego m-ki F. (…), o wartości 55.000 zł, uzyskanego w wyniku kradzieży z włamaniem w okresie 18-21 marca 2005 r. w W., na szkodę P. G. G., usuwając oznaczenie identyfikacyjne VIN wraz z fragmentem nadwozia tego pojazdu i umieszczając w to miejsce fragment nadwozia pochodzący z uszkodzonego samochodu tej samej marki o numerze rejestracyjnym (…), a następnie powstały w ten sposób pojazd zarejestrował na nazwisko M. P. numer rej. (…);
15/ w okresie od 9 maja 2005 r. do 21 sierpnia 2005 r. w m. J., pow. s., woj. (…) wspólnie i w porozumieniu z W. B., M. S. i M. P., nabył od nieustalonych osób i ukrywał samochód osobowy marki F. (…) nr rej. (…) wartości 60.000,00 zł uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 9/10 maja 2005 r. w W. na szkodę A., podrabiając oznaczenie identyfikacyjne z numerem VIN umieszczone na podszybiu i dokonując montażu elementów pochodzących z wymienionego pojazdu do uszkodzonego samochodu tej samej marki nr rej. (…), a następnie pomógł w zbyciu powstałego w ten sposób i zarejestrowanego na nazwisko W. B. pojazdu nr rei (…);
16/ w okresie od 18 czerwca 2005 r. do 9 września 2005 r. w m. J., pow. sokołowski, woj. (…), wspólnie i w porozumieniu z K.  T., nabył od nieustalonych osób i ukrywał samochód osobowy marki H. (…) nr rej. (…) wartości 55.000 zł uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 18 czerwca 2005 r. w W. na szkodę T. K.;
17/ w okresie od 4 sierpnia 2005 r. do 9 września 2005 r. w m. J., pow. s., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu z K. T., nabył od nieustalonych osób i ukrywał samochód osobowy marki F. (…) nr rej. (…) wartości 38.000 zł uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 4 sierpnia 2005 r. w W., na szkodę L. B.;
18/ w okresie od 18 sierpnia 2005 r. do 12 września 2005 r. w m. J., pow. sokołowski, woj. mazowieckie, wspólnie i w porozumieniu z K. T. i Ł. C., nabył od nieustalonych osób i ukrywał samochód osobowy marki F. (…) nr rej. (…), wartości 70.000,00 zł uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 18 sierpnia 2005’r. w W., na szkodę R. S.A., podrabiając jego oznaczenie identyfikacyjne VIN poprzez usunięcie fragmentu podłogi z polem numerowym i wspawanie w to miejsce fragmentu podłogi pochodzącego z uszkodzonego samochodu tej samej marki o numerze rejestracyjnym (…), tj. o czyn z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 306 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.;
V.
w dniu 17 listopada 2003 r. w m. J., pow. s., woj. (…), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z K. T., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wprowadził w błąd M. Ż. i doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 37.000 zł z tytułu umowy kupna-sprzedaży samochodu F. (…) nr rej. (…), w ten sposób, że zataił przed kupującym charakter uszkodzeń pojazdu, sposób naprawy łączący się m.in. z podrobieniem tabliczki identyfikacyjnej z numerem VIN na podszybiu i spawaniem obszernych fragmentów szkieletu nadwozia oraz pochodzonych z przestępstwa części wykorzystanych do przywrócenia sprawności technicznej pojazdu, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.;
VI.
w dniu 18 lutego 2005 r. w J., pow. s., woj. (…), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z B. T. i M. S. , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wprowadził w błąd M. T. i doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 43.000 zł z tytułu kupna samochodu S. (…) nr rej (…) od Z. T. i B. T., w ten sposób, że zapewnił kupującego, iż pojazd ten jest samochodem bezwypadkowym i nie był remontowany, podczas gdy w rzeczywistości pojazd został złożony poprzez montaż dwu obszernych fragmentów nadwozia pochodzących od różnych pojazdów oraz istotnych elementów wyposażenia w tym poduszki kierowcy, sterownika poduszek, kurtyn bocznych i czujników przyśpieszeń, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.;
VII.
w okresie od 7 września 2005 r. do 12 września 2005 r. w J., woj. (…), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z K. T., w celu udaremnienia czynności procesowych zmierzających do identyfikacji i zwrócenia podmiotowi pokrzywdzonemu R. S.A., ukrył karoserię samochodu F. nr VIN (…) uprzednio zabezpieczoną w trakcie przeszukania i pozostawioną mu przez KPP S., na przechowanie na zasadzie art. 228 k.p.k., w ten sposób, że przewiózł ją do Ł. C., do m. K., gm. S., tj. o czyn z art. 300 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.;
K. T.
został oskarżony o to, że:
XLVII. w okresie od września 2003 r. do dnia 24 listopada 2005 r. w miejscowościach na terenie powiatu s. woj. (…) wspólnie z innymi osobami wziął udział w zorganizowanej grupie przestępczej, której członkowie dokonali przestępstw polegających w szczególności na ukrywaniu pojazdów pochodzących z przestępstw, podrabianiu ich oznaczeń identyfikacyjnych oraz fałszowaniu dokumentów dotyczących nabywania i rejestrowania tych pojazdów, tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k.;
XLVIIL. w okresie od 24 września 2003 r. do 24 listopada 2005 r. w m. J., pow. s., woj. (…), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, ze z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, nabył od nieustalonych osób i ukrywał samochody osobowe różnych marek, w szczególności F. (…) oraz części samochodowe o łącznej wartości 469.943,88 zł wiedząc, że zostały one uzyskane za pomocą czynów zabronionych, a następnie usuwał oznaczenie identyfikacyjne VIN wraz z fragmentem nadwozi tych pojazdów i umieszczał w to miejsce fragmenty nadwozi pochodzące z uszkodzonych samochodów tej samej marki, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w tym:
1/ w okresie od 9 października 2003 r. do 17 listopada 2003 r. w m. J., pow. sokołowski, woj. mazowieckie, wspólnie i w porozumieniu ze Z. T., nabył od nieustalonych osób i ukrywał samochód osobowy marki F. (…), nr rej. (…), wartości 49.219,00 zł uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 9/10 października 2003 r. w W.  na szkodę J.  Sp. z o.o., usuwając oznaczenie identyfikacyjne VIN wraz z fragmentem nadwozia tego pojazdu i umieszczając w to miejsce fragment nadwozia pochodzący z uszkodzonego samochodu tej samej marki o numerze rejestracyjnym (…) oraz podrabiając tabliczkę identyfikacyjną z numerem VIN na podszybiu, a następnie pomógł w zbyciu powstałego w ten sposób i zarejestrowanego na nazwisko K. T. pojazdu, M. Ż.;
2/ w okresie od 13 czerwca 2004 r. do 30 czerwca 2005 r. w m. J., pow. s., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu ze Z. T., nabył od nieustalonych osób i ukrywał, dokonując jej montażu do samochodu marki O. (…), poduszkę powietrzną o wartości 2.724,88 zł, uzyskaną w wyniku kradzieży z włamaniem samochodu O. (…) nr rej. (…), w dniu 13 czerwca 2004 r. w W., na szkodę N. (…), zaś w dniu 30 czerwca 2005 r. pojazd z tą poduszką zbył I. O.;
3/ w okresie od 8 października 2004 r. do 7 września 2005 r. w m. J., pow. s., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu ze Z. T. i Ł. C., nabył od nieustalonych osób i ukrywał samochód osobowy marki F. (…) nr rej. (…), wartości 70.000 zł, uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 8-11 października 2004 r. w W. na szkodę V., usuwając oznaczenie identyfikacyjne VIN wraz z fragmentem nadwozia tego pojazdu i umieszczając w to miejsce fragment nadwozia pochodzący z uszkodzonego samochodu tej samej marki o numerze rejestracyjnym (…) oraz podrabiając tabliczkę identyfikacyjną z numerem VIN na podszybiu, który to pojazd został następnie zarejestrowany na nazwisko K. T., nr rej. (…);
4/ w okresie od 4 lutego 2005 r. do 5 października 2005 r. w m. J., pow. s., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu ze Z. T., nabył od nieustalonych osób i ukrywał samochód osobowy marki F. (…) nr rej. (…), wartości 50.000 zł uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 4 lutego 2005 r. w W.  na szkodę R. S.A, dokonując jego demontażu, w tym rozdzielając nadwozie na tzw. ćwiartki;
5/ w okresie od 22 lutego 2005 r. do 5 października 2005 r. w m. J., pow. s., woj. (…), działając wspólnie i w porozumieniu ze Z. T. i inną ustaloną osobą, nabył od nieustalonych osób i ukrywał samochód osobowy marki F. (…), nr rej. (…) wartości 63.000 zł uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 22/23 lutego 2005 r. w W.  na szkodę J. W., dokonując jego demontażu, w tym rozdzielając nadwozie na tzw. ćwiartki;
6/ w okresie od 18 marca 2005 r. do 9 września 2005 r. w J., pow. s. i S., woj. (…), działając wspólnie i w porozumieniu ze Z. T., S. R., Ł. C. i inną ustaloną osobą, nabył od nieustalonych osób i pomógł w ukryciu samochodu osobowego m-ki F.(…), o wartości 55.000 zł, uzyskanego w wyniku kradzieży z włamaniem w okresie 18-21 marca 2005 r. w W., na szkodę P. G. G., usuwając oznaczenie identyfikacyjne VIN wraz z fragmentem nadwozia tego pojazdu i umieszczając w to miejsce fragment nadwozia pochodzący z uszkodzonego samochodu tej samej marki o numerze rejestracyjnym (…) a następnie powstały w ten sposób pojazd zarejestrował na nazwisko M. P. numer rej. (…);
7/ w okresie od 18 czerwca 2005 r. do 9 września 2005 r. w m. J., pow. s., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu ze Z. T., nabył od nieustalonych osób i ukrywał samochód osobowy marki H. (…) nr rej. (…) wartości 55.000 zł uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 18 czerwca 2005 r. w W.  na szkodę T. K.;
8/ w okresie od 4 sierpnia 2005 r. do 9 września 2005 r. w m. J., pow. s., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu ze Z. T., nabył od nieustalonych osób i ukrywał samochód osobowy marki F. (…) nr rej. (…) wartości 38.000 zł uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 4 sierpnia 2005 r. w W., na szkodę L. B.:
9/ w okresie od 18 sierpnia 2005 r. do 7 września 2005 r. w m. J., pow. s., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu ze Z. T. i Ł. C., nabył od nieustalonych osób i ukrywał samochód osobowy marki F. (…) nr rej. (…), wartości 70.000,00 zł uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 18 sierpnia 2005 r. w W., na szkodę R. S.A., podrabiając jego oznaczenie identyfikacyjne VIN poprzez usunięcie fragmentu podłogi z polem numerowym i wspawanie w to miejsce fragmentu podłogi pochodzącego z uszkodzonego samochodu tej samej marki o numerze rejestracyjnym (…), tj. o czyn z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 306 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.;
L. w dniu 17 listopada 2003 r. w m. J., pow. s., woj. (…), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu ze Z. T., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wprowadził w błąd M. Ż. i doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 37000 zł z tytułu umowy kupna-sprzedaży samochodu F. (…) nr rej. (…), w ten sposób, że zataił przed kupującym charakter uszkodzeń pojazdu, sposób naprawy łączący się m.in. z podrobieniem tabliczki identyfikacyjnej z numerem VIN na podszybiu i spawaniem obszernych fragmentów szkieletu nadwozia oraz pochodzenie z przestępstwa części wykorzystanych do przywrócenia sprawności technicznej pojazdu, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.;
LI. w okresie od 7 września 2005 r. do 12 września 2005 r. w J., woj. (…), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu ze Z. T., w celu udaremnienia czynności procesowych zmierzających do identyfikacji i zwrócenia podmiotowi pokrzywdzonemu R. S.A., ukrył karoserię samochodu F. (…) nr VIN (…) uprzednio zabezpieczoną w trakcie przeszukania i pozostawioną mu przez KPP S. na przechowanie na zasadzie art. 228 k.p.k., w ten sposób, że przewiózł ją do Ł. C., do m. K. , gm. S. , tj. o czyn z art. 300 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk.
Wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2018 r., sygn. akt II K (…), Sąd Okręgowy w S.:
I.
oskarżonego Z. T. uniewinnił od popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt I aktu oskarżenia stwierdzając, że koszty procesu w tej części ponosi Skarbu Państwa,
II.
w ramach czynu z pkt II aktu oskarżenia uznał go za winnego tego ze w okresie od 24 września 2003 roku do 24 listopada 2005 roku w m. J. oraz innych miejscowościach powiatu s., woj. (…), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z K. T., M. S., B. T., B. K., W. B., Ł. C., M. P., M. G. i S. R., ze z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, czyniąc sobie jednocześnie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, nabył od nieustalonych osób i ukrywał samochody osobowe różnych marek oraz części samochodowe o łącznej wartości 581.389,72 złotych, co stanowi mienie znacznej wartości, wiedząc, że zostały uzyskane za pomocą czynów zabronionych, usuwając z pojazdów oznaczenie identyfikacyjne VIN wraz z fragmentem nadwozi tych pojazdów i umieszczając w to miejsce fragmenty nadwozi pochodzące z uszkodzonych samochodów tej samej marki oraz usuwając tabliczki znamionowe i tabliczki identyfikacyjne, w tym:
1/ w okresie od 24 września 2003 roku do 5 września 2005 roku w m. J., pow. s., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu z B. K. , nabył od nieustalonych osób samochód osobowy marki F. (…) numer rej. (…) wartości 52.100 złotych uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 24 września 2003 roku w W.  na szkodę T. J.  i ukrywał go usuwając oznaczenie identyfikacyjne VIN wraz z fragmentem nadwozia tego pojazdu, umieszczając w to miejsce fragment nadwozia pochodzący z uszkodzonego samochodu tej samej marki o numerze rejestracyjnym (...), a następnie pomagał w zbyciu powstałego w ten sposób pojazdu zarejestrowanego na numer (…), na nazwisko B. K.,
2/ w okresie od 9 października 2003 roku do 17 listopada 2003 roku w m. J., pow. s., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu z K. T., nabył od nieustalonych osób samochód osobowy marki F. (…), numer rej. (…), wartości 49.219 złotych uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 9/10 października 2003 roku w W. na szkodę J.  Sp. z o.o. i ukrywał go usuwając oznaczenie identyfikacyjne VIN wraz z fragmentem nadwozia tego pojazdu, umieszczając w to miejsce fragment nadwozia pochodzący z uszkodzonego samochodu tej samej marki o numerze rej. (…) oraz podrabiając tabliczkę identyfikacyjną z numerem VIN na podszybiu, po czym powstały w ten sposób samochód zarejestrowany został na nazwisko K. T., a następnie sprzedany M. Ż.,
3/ w okresie od 5 listopada 2003 roku do października 2004 roku w m. J., pow. s., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu z W. B., nabył od nieustalonych osób samochód osobowy marki H. (…) o numerze rej. (…), wartości 33.000 złotych, uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 5 listopada 2003 roku w W.  na szkodę M. J.  i po wykorzystaniu go do przywrócenia sprawności technicznej uszkodzonego samochodu tej samej marki o numerze rej. (…) i zarejestrowaniu na numer (…), zbył przedmiotowy pojazd K. B.,
4/ w okresie od 13 czerwca 2004 roku do 30 czerwca 2005 roku w m. J., pow. (…), woj. (…), wspólnie i w porozumieniu z K. T., nabył od nieustalonych osób poduszkę powietrzną o wartości 1616,18 złotych, uzyskaną w wyniku kradzieży z włamaniem samochodu O. (…) numer rej. (…) w dniu 13 czerwca 2004 r. w W., na szkodę N. i wykorzystał ją do odtworzenia sprawności technicznej innego samochodu tej samej marki, zaś w dniu 30 czerwca 2005 roku pomógł K. T. w zbyciu tego pojazdu na rzecz I. O.,
5/ w okresie od 17 czerwca 2004 roku do 21 października 2005 roku, w m. J., pow. s., woj. (…), nabył od nieustalonych osób samochód osobowy marki F. (…), numer rej. (…) wartości 50.000 złotych uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 17 czerwca 2004 roku w W., na szkodę A. a następnie ukrywał go usuwając oznaczenie identyfikacyjne VIN wraz z fragmentem nadwozia tego pojazdu i umieszczając w to miejsce fragment nadwozia pochodzący z uszkodzonego samochodu tej samej marki o numerze rej. (…) oraz podrabiając tabliczkę identyfikacyjną z numerem VIN na podszybiu, po czym tak powstały pojazd zarejestrowany został na numer (…), na nazwisko J. G.
6/ w okresie od 3 lipca 2004 roku do 24 listopada 2005 roku w m. J., pow. s., woj. (…), nabył od nieustalonych osób samochód osobowy marki O. (…) numer rej. (…), wartości 85.200 złotych, uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 3 lipca 2004 roku w W.  na szkodę F. S.A. o/W., a następnie działając wspólnie i w porozumieniu z M. S. ukrywał go usuwając oznaczenie identyfikacyjne VIN wraz z fragmentem nadwozia tego pojazdu i umieszczając w to miejsce fragment nadwozia pochodzący z uszkodzonego samochodu tej samej marki o numerze rej. (…), po czym powstały w ten sposób pojazd zarejestrował na swoje nazwisko, na numer rej. (…) w okresie od 29 września 2004 roku do 22 grudnia 2004 roku, w m. J., pow. s., woj. (…), nabył od nieustalonych osób kurtynę powietrzną od samochodu osobowego marki C. (…) wartości 489,37 złotych uzyskaną w wyniku kradzieży z włamaniem samochodu marki C. (…) o numerze rej. (…) w dniu 9 marca 2003 roku w W. na szkodę   innym samochodzie tej samej marki;
8/ w okresie od 8 października 2004 roku do 7 września 2005 roku w m. J., pow. s., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu z K. T., nabył od nieustalonych osób samochód osobowy marki F. (…) numer rej. (…), wartości 58.300 złotych uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w okresie od 8 do 11 października 2004 roku w W.  na szkodę V., a następnie wspólnie i w porozumieniu z K. T. oraz Ł. C. ukrywał go, usuwając oznaczenie identyfikacyjne VIN wraz z fragmentem nadwozia tego pojazdu i umieszczając w to miejsce fragment nadwozia pochodzący z uszkodzonego samochodu tej samej marki o numerze rej. (…) oraz podrabiając tabliczkę identyfikacyjną z numerem VIN na podszybiu, po czym powstały w ten sposób pojazd zarejestrowany został na K. T. na numer rej. (…),
9/ w okresie od lutego 2005 roku do 4 kwietnia 2005 roku w Sokołowie Podlaskim, pow. s., woj. (…) , działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, pomógł w ukryciu samochodu osobowego marki O. (…) numer rej. (…), wartości 23.400 złotych pochodzącego z kradzieży z włamaniem w W., na szkodę Z. P., w ten sposób, że wiedząc, że został on uzyskany w wyniku przestępstwa, dokonał montażu uzyskanych z niego części do samochodu tej samej marki o numerze rej. (…),
10/ w okresie od 4 lutego 2005 roku do 9 września 2005 roku w J., powiatu s., w województwie (…), działając wspólnie i w porozumieniu z K. T., nabył od nieustalonej osoby fragment karoserii samochodu marki F. (…), obejmujący lewą przednią podłużnicę z fartuchem bocznym, fragment przegrody czołowej i fragment słupka, o wartości 616,10 złotych, uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem samochodu F. (…) o numerze rej. (…) w dniu 4 lutego 2005 roku, w W., na szkodę R. S.A.,
11/ w okresie od 22 lutego 2005 roku do 9 września 2005 roku w m. J., pow. s., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu z K. T., nabył od nieustalonych osób samochód osobowy marki F. (…), numer rej. (…), wartości 50.800 złotych, uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 22/23 lutego 2005 roku w W.  na szkodę J. W., a następnie wspólnie i w porozumieniu z K. T. oraz M. P. ukrywał go, dokonując jego demontażu, w tym rozdzielając nadwozie na tzw. ćwiartki,
12/ w okresie od 10 marca 2005 roku do 7 września 2005 roku, w m. J., pow. s., woj. (…), nabył od nieustalonych osób samochód osobowy marki F. (…), numer rej. (…), wartości 39.700 złotych, uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 10 marca 2005 roku w W. na szkodę M. G., a następnie działając wspólnie i w porozumieniu z M. P. , M. G. i B. T. ukrywał go, w ten sposób, że po jego demontażu przez M. P. , wspólnie z M. G. usunął oznaczenie identyfikacyjne VIN wraz z fragmentem nadwozia tego pojazdu, umieszczając w to miejsce fragment nadwozia pochodzący z uszkodzonego samochodu tej samej marki o numerze rej. (…) oraz podrobił tabliczkę identyfikacyjną na podszybiu z numerem VIN, po czym tak powstały pojazd zarejestrował na nazwisko B. T., na numer rej. (…)
13/ w okresie od 18 marca 2005 roku do 9 września 2005 roku, w J., pow. s. oraz S., woj. mazowieckie, działając wspólnie i w porozumieniu z K. T. i S. R., nabył od nieustalonych osób samochód osobowy marki F. (…) o numerze rej. (…) o wartości 48.800 złotych, uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w okresie od 18 do 21 marca 2005 roku w W., na szkodę P. G. G., a następnie działając wspólnie i w porozumieniu z K. T., S. R., M. P. i Ł. C., pomógł w jego ukryciu w ten sposób, że po dokonaniu jego demontażu, usunął oznaczenie identyfikacyjne VIN wraz z fragmentem nadwozia tego pojazdu umieszczając w to miejsce fragment nadwozia pochodzący z uszkodzonego samochodu tej samej marki o numerze rej. (…) oraz zarejestrował powstały w ten sposób pojazd na nazwisko M. P., na numer rej. (…),
14/ w okresie od 9 maja 2005 roku do 21 sierpnia 2005 roku w m. J., pow. S., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu z W. B., nabył od nieustalonych osób samochód osobowy marki F. (…) numer rej. (…) wartości 40.800 złotych, uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 9/10 maja 2005 roku w W.  na szkodę A., a następnie wspólnie i w porozumieniu z W. B., M. P. oraz M. S. ukrywał go w ten sposób, że po jego zdemontowaniu, dokonał montażu elementów pochodzących z wymienionego pojazdu do uszkodzonego samochodu tej samej marki o numerze rej. (…) oraz podrobił oznaczenie identyfikacyjne z numerem VIN umieszczone na podszybiu, po czym pomógł w zbyciu powstałego w ten sposób  pojazdu zarejestrowanego na nazwisko W. B. na numer rej. 15/ w okresie od 18 czerwca 2005 roku do 9 września 2005 roku, w m. J., pow. s., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu z K. T., nabył od nieustalonych osób plastikową obudowę rozrządu samochodu H. (…) o wartości 40,87 złotych, uzyskaną w wyniku kradzieży z włamaniem samochodu osobowego marki H. (…) numer rej. (…), w dniu 18 czerwca 2005 roku w W., na szkodę T. K.,
16/ w okresie od 4 sierpnia 2005 roku do 9 września 2005 roku, w m. J., pow. s., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu z K. T., nabył od nieustalonych osób drzwi tylne lewe i prawe do samochodu F. (…) o wartości łącznej 2.208,20 złotych, uzyskane w wyniku kradzieży z włamaniem samochodu osobowego marki F. (…) numer rej. (…) w dniu 4 sierpnia 2005 roku w W., na szkodę L. B.,
17/ w okresie od 18 sierpnia 2005 roku do 12 września 2005 roku w m. J., pow. s., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu z K. T., nabył od nieustalonych osób samochód osobowy marki F. (…) nr rej. (…) wartości 45.100 złotych, uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 18 sierpnia 2005 roku w W., na szkodę R.  S.A., a następnie wspólnie i w porozumieniu z K. T. oraz Ł. C. ukrywał go, podrabiając jego oznaczenie identyfikacyjne VIN poprzez usunięcie fragmentu podłogi z polem numerowym i wspawanie w to miejsce fragmentu podłogi pochodzącego z uszkodzonego samochodu tej samej marki o numerze rej. (…),
co stanowiło występek art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 306 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu 07.06.2010 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za czyn ten na postawie tych przepisów skazał go i na podstawie art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierzył mu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 1 i 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu 07.06.2010 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. karę grzywny w wysokości 250 stawek dziennych, wysokość jednej stawki ustalając na kwotę 50 złotych;
III.
w ramach czynu opisanego w pkt V aktu oskarżenia uznał go za winnego tego, że w dniu 17 listopada 2003 roku w m. J. , pow. s., woj. (…), działając wspólnie i w porozumieniu z K. T., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził w błąd M.  Ż. i doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 37.000 zł z tytułu umowy kupna-sprzedaży samochodu F. (…) o numerze rej. (…), w ten sposób, że zataił przed kupującym charakter uszkodzeń pojazdu oraz sposób jego naprawy łączący się m.in. z podrobieniem tabliczki identyfikacyjnej z numerem VIN na podszybiu, a także pochodzenie z przestępstwa części wykorzystanych do przywrócenia sprawności technicznej pojazdu, co stanowiło występek z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za czyn ten na podstawie tych przepisów skazał go i wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 1 i 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu 07.06.2010 r. karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych, wysokość jednej stawki ustalając na kwotę 50 złotych;
IV.
w ramach czynu opisanego w pkt VI aktu oskarżenia uznał go za winnego tego, że w dniu 18 lutego 2005 roku w m. J., pow. s., woj. (…), działając wspólnie i w porozumieniu z B. T. i M. S., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wprowadził w błąd M. T. i doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 43.000 zł z tytułu kupna samochodu S. (…) o numerze rej. (…) Z. T. i B. T. w ten sposób, że zapewnił kupującego, iż pojazd ten jest samochodem bezwypadkowym i nie był remontowany, podczas gdy w rzeczywistości pojazd został złożony poprzez montaż dwu obszernych fragmentów nadwozia pochodzących od różnych pojazdów oraz istotnych elementów wyposażenia w tym poduszki kierowcy, sterownika poduszek, kurtyn bocznych i czujników przyśpieszeń, co stanowiło występek z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za czyn ten na podstawie tych przepisów skazał go i wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 1 i 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu 07.06.2010 r. karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych, wysokość jednej stawki ustalając na kwotę 50 złotych;
V.
uniewinnił oskarżonego od popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt VII aktu oskarżenia stwierdzając, że koszty procesu w tej części ponosi Skarb Państwa;
VI.
na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 §1 i 2 k.k. w zw. z art. 4 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego łączną karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i łączną karę grzywny w rozmiarze 250 stawek dziennych, wysokość jednej stawki ustalając na kwotę 50 złotych;
VII.
na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu na poczet łącznej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 24 listopada 2005 roku do dnia 23 grudnia 2008 roku;
VIII.
oskarżonego K. T. uniewinnił od popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt XLVII aktu oskarżenia stwierdzając, że koszty procesu w tym zakresie ponosi Skarb Państwa;
IX.
w ramach czynu opisanego w pkt XLVIII aktu oskarżenia uznał go za winnego tego, że w okresie od 9 października 2003 roku do 24 listopada 2005 roku w m. J., powiatu s. i S., woj. (…), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu ze Z. T., Ł. C., M. P. i S. R., ze z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, nabył od nieustalonych osób i ukrywał samochody osobowe różnych marek oraz części samochodowe o łącznej wartości 256.700,35 złotych, co stanowiło mienie znacznej wartości, wiedząc, że zostały one uzyskane za pomocą czynów zabronionych, a następnie usuwał oznaczenie identyfikacyjne VIN wraz z fragmentem nadwozi tych pojazdów i umieszczał w to miejsce fragmenty nadwozi pochodzące z uszkodzonych samochodów tej samej marki, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, w tym:
1/ w okresie od 9 października 2003 roku do 17 listopada 2003 roku w m. J., pow. s., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu ze Z. T., nabył od nieustalonych osób samochód osobowy marki F. (…), nr rej. (…), wartości 49.219 złotych, uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 9/10 października 2003 roku w W. na szkodę J.  Sp. z o.o., i ukrywał go usuwając oznaczenie identyfikacyjne VIN wraz z fragmentem nadwozia tego pojazdu, umieszczając w to miejsce fragment nadwozia pochodzący z uszkodzonego samochodu tej samej marki o numerze rej. (…) oraz podrabiając tabliczkę identyfikacyjną z numerem VIN na podszybiu, po czym powstały w ten sposób samochód zarejestrował na własne nazwisko, a następnie sprzedał M. Ż.,
2/ w okresie od 13 czerwca 2004 roku do 30 czerwca 2005 roku w m. J., pow. sokołowski, woj. (…) wspólnie i w porozumieniu ze Z. T. , nabył od nieustalonych osób poduszkę powietrzną o wartości 1616,18 złotych, uzyskaną w wyniku kradzieży z włamaniem samochodu O. (…) numer rej. (…), w dniu 13 czerwca 2004 roku w W., na szkodę N.  i wykorzystał ją do odtworzenia sprawności technicznej innego samochodu tej samej marki, który to w dniu 30 czerwca 2005 roku sprzedał na rzecz I. O.,
3/ w okresie od 8 października 2004 roku do 7 września 2005 roku w m. J., pow. s., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu ze Z. T., nabył od nieustalonych osób samochód osobowy marki F. (…) nr rej. (…), wartości 58.300 złotych uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w okresie od 8 do 11 października 2004 r. w W. na szkodę V., a następnie wspólnie i w porozumieniu ze Z. T. oraz Ł. C., ukrywał go usuwając oznaczenie identyfikacyjne VIN wraz z fragmentem nadwozia tego pojazdu i umieszczając w to miejsce fragment nadwozia pochodzący z uszkodzonego samochodu tej samej marki o numerze rej. (…) oraz podrabiając tabliczkę identyfikacyjną z numerem VIN na podszybiu, po czym powstały w ten sposób pojazd zarejestrował na własne nazwisko na numer rej. (…),
4/ w okresie od 4 lutego 2005 roku do 9 września 2005 roku w J., powiatu s., w województwie (…), działając wspólnie i w porozumieniu ze Z. T., nabył od nieustalonej osoby fragment karoserii samochodu marki F. (…), obejmujący lewą przednią podłużnicę z fartuchem bocznym, fragment przegrody czołowej i fragment słupka, o wartości 616,10 złotych, uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem samochodu F. (…) o numerze rej. (…) w dniu 4 lutego 2005 roku, w W., na szkodę R. S.A,
5/ w okresie od 22 lutego 2005 roku do 9 września 2005 roku w m. J., pow. s., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu ze Z. T., nabył od nieustalonych osób samochód osobowy marki F. (…), numer rej. (…), wartości 50.800 złotych, uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 22/23 lutego 2005 roku w W. na szkodę J. W., a następnie wspólnie i w porozumieniu ze Z.  T. oraz M. P., ukrywał go dokonując jego demontażu, w tym rozdzielając nadwozie na tzw. ćwiartki,
6/ w okresie od 18 marca 2005 roku do 9 września 2005 roku w J., pow. s. i S., woj. (…), działając wspólnie i w porozumieniu ze Z. T. i S. R., nabył od nieustalonych osób samochód osobowy marki F. (…) numer rej. (…), o wartości 48.800 złotych, uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w okresie od 18 do 21 marca 2005 r. w W., na szkodę P. G. G., a następnie działając wspólnie i w porozumieniu ze Z. T., S. R., M. P. i Ł. C., pomógł w jego ukryciu w ten sposób, że po dokonaniu jego demontażu, usunął oznaczenie identyfikacyjne VIN wraz z fragmentem nadwozia tego pojazdu umieszczając w to miejsce fragment nadwozia pochodzący z uszkodzonego samochodu tej samej marki o numerze rejestracyjnym (…), po czym powstały w ten sposób pojazd zarejestrowany został na nazwisko M. P.  na numer rej. (…)
7/ w okresie od 18 czerwca 2005 roku do 9 września 2005 roku, w m. J. , pow. s., woj. (…) wspólnie i w porozumieniu ze Z. T., nabył od nieustalonych osób obudowę plastikową rozrządu samochodu H. (…) o wartości 40,87 złotych, uzyskaną w wyniku kradzieży z włamaniem samochodu osobowego marki H. (…) numer rej. (…), w dniu 18 czerwca 2005 roku w W.  na szkodę T. K.,
8/ w okresie od 4 sierpnia 2005 roku do 9 września 2005 roku, w m. J. pow. s., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu ze Z. T. , nabył od nieustalonych osób drzwi tylne lewe i prawe do samochodu F. (…) o wartości łącznej 2.208,20 złotych, uzyskane w wyniku kradzieży z włamaniem samochodu osobowego marki F. (…) numer rej. (…) w dniu 4 sierpnia 2005 roku w W., na szkodę L. B.,
9/ w okresie od 18 sierpnia 2005 roku do 12 września 2005 roku w m. J., pow. s., woj. (…), wspólnie i w porozumieniu ze Z. T., nabył od nieustalonych osób samochód osobowy marki F. (…) numer rej. (…), wartości 45.100 złotych, uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem w dniu 18 sierpnia 2005 roku w W., na szkodę R.  S.A., a następnie wspólnie i w porozumieniu ze Z. T. oraz Ł. C. ukrywał go podrabiając jego oznaczenie identyfikacyjne VIN poprzez usunięcie fragmentu podłogi z polem numerowym i wspawanie w to miejsce fragmentu podłogi pochodzącego z uszkodzonego samochodu tej samej marki o numerze rej. (…),
co stanowiło występek z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 306 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu 07.06.2010 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za ten czyn na podstawie tych przepisów skazał go i na podstawie art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 1 i 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu 07.06.2010 r. karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych, wysokość jednej stawki ustalając na kwotę 25 złotych;
X.
w ramach czynu opisanego w pkt L aktu oskarżenia uznał go za winnego tego, że w dniu 17 listopada 2003 roku w m. J., pow. s., woj. (…), działając wspólnie i w porozumieniu ze Z. T., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził w błąd M. Ż. doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 37.000 zł z tytułu umowy kupna-sprzedaży samochodu F. (…) o numerze rej(…), w ten sposób, że zataił przed kupującym charakter uszkodzeń pojazdu oraz sposób jego naprawy łączący się m.in. z podrobieniem tabliczki identyfikacyjnej z numerem VIN na podszybiu, a także pochodzenie z przestępstwa części wykorzystanych do przywrócenia sprawności technicznej pojazdu, co stanowiło występek z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za czyn ten na podstawie tych przepisów skazał go i wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 1 i 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu 07.06.2010 r. karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych, wysokość jednej stawki ustalając na kwotę 25 złotych;
XI.
uniewinnił oskarżonego od popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt LI aktu oskarżenia stwierdzając, że koszty procesu w tym zakresie ponosi Skarb Państwa;
XII.
na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu 07.06.2010 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego łączną karę 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności i łączną karę grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych, wysokość jednej stawki ustalając na kwotę 25 złotych;
XIII.
na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył temu oskarżonemu na poczet łącznej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 24 listopada 2005 roku do dnia 6 września 2007 roku;
XIV.
na podstawie art. 46 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu 07.06.2010 r. w zw. z art. 4 § 1 kk, w związku z czynem z pkt V aktu oskarżenia oraz z pkt L aktu oskarżenia orzekł wobec Z. T.  i K. T. solidarny obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego M. Ż. kwoty 37.000 zł.
Po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońców oskarżonych Sąd Apelacyjny w (...)  wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2019 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymał zaskarżony wyrok  w mocy.
Kasacje od tego orzeczenia wniósł obrońca skazanych.
W kasacji wniesionej na korzyść skazanego K. T. obrońca zarzucił
rażące naruszenie prawa procesowego, a mianowicie:
1.
art. 6 k.p.k. w zw. z art. 394 § 2 k.p.k. w zw. z art. 392 § 2 k.p.k. i w zw. z art. 458 k.p.k. polegające na ujawnieniu przez Sąd II instancji na rozprawie apelacyjnej w dniu 23 lipca 2019 roku bez odczytywania zeznań świadków M. Ż., M. T., P. G. G., M. G., M. P., M. P., M. J., M. M., H. S. Z., M. G. H., E. K., J. D., G. P., M. S., O. S., A. A., M. W., P. Ś., D. P., I. M., K. M., M. M., R. P., M. R., M.R., M. M., R. W. , I. R., A. P. , H. D. , I. S. , E. W., W. S. , A. W. , B. B., R.  Ż., A. B., D. S., B. G., J. Ż., Z. L. , M. K. , M. O.  W. K., W. W., Z. Z., Ł. K., H. K., R. N., P. Z., I. O., R. O. , L. O., A. O., A. J., K. B., K. R., M. M., P. J., M. Ż., S. L., K. K., K. S. i E. S.  - bez uprzedniego odebrania od obrońcy skazanego K. T. oświadczenia w przedmiocie sprzeciwu co do odczytania lub ujawnienia bez odczytywania zeznań tych świadków - co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia przez Sąd II instancji zasady bezpośredniości oraz pozbawiło skazanego K. T. prawa do obrony (polegającego na wyrażeniu przez jego obrońcę sprzeciwu co do odczytania zeznań powyższych świadków lub ich ujawnienia bez odczytywania);
2.
art. 175 § 2 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k. polegające na ujawnieniu przez Sąd II instancji na rozprawie apelacyjnej w dniu 23 lipca 2019 roku bez odczytywania zeznań świadków wymienionych wyżej i uniemożliwienie obecnemu na rozprawie skazanemu K. T. złożenie wyjaśnień, poprzez brak udzielenia mu głosu, co do ujawnionych bez odczytywania zeznań tych świadków — co w konsekwencji pozbawiło oskarżonego K. T. prawa do obrony (polegającego na pozbawieniu go prawa
odniesienia się do przeprowadzonych dowodów;
3.
art. 442 § 2 k.p.k. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie jako podstawy prawnej ujawnienia przez Sąd II instancji bez odczytywania na rozprawie apelacyjnej w dniu 23 lipca 2019 roku zeznań świadków wskazanych w zarzucie 1 niniejszej kasacji - podczas gdy przepis ten mógł mieć zastosowanie jedynie w postępowaniu przed Sądem I instancji;
4.
art. 6 ust. 1 i 3 Europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie 4 listopada 1950 r., zmienionej następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 (Dz.U. z 1993 r., nr 61, poz. 284), art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 433 § 1 i 2 poprzez zaniechanie rozpoznania i ustosunkowania się przez Sąd II instancji do zarzutów z pkt 1) a mianowicie ppkt a) tiret 6, ppkt b), c), d), e), f), £1 h) oraz i), z pkt 2) ppkt a), b), c), d), e) f), £), i), j), ł) oraz m), a także z pkt 3) tiret 2 apelacji obrońcy oskarżonego K. T. od wyroku Sądu I instancji w ten sposób, że w miejsce odniesienia się do w/w zarzutów Sąd Odwoławczy odesłał jedynie do swojego wywodu odnoszącego się do apelacji innego oskarżonego – Z. T., w sytuacji, gdy zasady prawidłowej kontroli instancyjnej wymagały odniesienia się do konkretnych zarzutów stawianych przez obrońcę tego samego oskarżonego wraz z ich uzasadnieniem;
5.
art. 6 ust. 3 lit. d Europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie 4 listopada 1950 r., zmienionej następnie Protokołami nr
3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 (Dz.U. z 1993 r., nr 61, poz. 284), art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6, art. 433 § 1 i 2 oraz art. 457 § 3 k.p.k. poprzez nienależyte rozpoznanie zarzutów wskazanych w pkt 1) ppkt a) tiret 1 i pkt 2) ppkt k) apelacji obrońcy oskarżonego K. T..
W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu II instancji w całości i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym, ewentualnie
uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu II instancji oraz utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Okręgowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w S. jako Sądowi I instancji.
W kasacji wniesionej na rzecz skazanego Z. T. obrońca skazanego zarzucił mogące mieć istotny wpływ na treść orzeczenia rażące naruszenie prawa procesowego, a mianowicie:
1.
art. 6 k.p.k. w zw. z art. 394 § 2 k.p.k. w zw. z art. 392 § 2 k.p.k. i w zw. z art. 458 k.p.k. polegające na ujawnieniu przez Sąd II instancji na rozprawie apelacyjnej w dniu 23 lipca 2019 roku bez odczytywania zeznań świadków M. Ż., M. T., P. G. G., M. G., M. P., M. P., M. J., M. M., H. S. Z., M. G. H., E. K., J. D., G. P., M. S., O. S., A. A., M. W., P. Ś., D. P., I. M., K. M., M. M., R. P., M. R., M.R., M. M., R. W. , I. R., A. P. , H. D. , I. S. , E. W., W. S. , A. W. , B. B., R.  Ż., A. B., D. S., B. G., J. Ż., Z. L. , M. K. , M. O.  W. K., W. W., Z. Z., Ł. K., H. K., R. N., P. Z., I. O., R. O. , L. O., A. O., A. J., K. B., K. R., M. M., P. J., M. Ż., S. L., K. K., K. S. i E. S- bez uprzedniego odebrania od obrońcy oskarżonego Z. T. oświadczenia w przedmiocie sprzeciwu co do odczytania lub ujawnienia bez odczytywania zeznań tych świadków - co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia przez Sąd II instancji zasady bezpośredniości oraz pozbawiło oskarżonego Z. T. prawa do obrony (polegającego na wyrażeniu przez jego obrońcę sprzeciwu co do odczytania zeznań powyższych świadków lub ich ujawnienia bez odczytywania);
2.
art. 442 § 2 k.p.k. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie jako podstawy prawnej ujawnienia przez Sąd II instancji bez odczytywania na rozprawie apelacyjnej w dniu 23 lipca 2019 roku zeznań świadków wskazanych w zarzucie 1 niniejszej kasacji — podczas gdy przepis ten mógł mieć zastosowanie jedynie w postępowaniu przed Sądem I instancji Uchybienia powyższe miały wpływ na treść zaskarżonego wyroku z uwagi na fakt, iż Sąd II instancji odstąpił od bezpośredniego przesłuchania świadków, których zeznania miały decydujące znaczenie dla wydania wyroku skazującego wobec oskarżonego Z. T. oraz w sposób nieuprawniony wprowadził do procesu dowody pominięte przez Sąd I instancji (w oparciu o które to dowody Sąd I instancji poczynił niekorzystne dla skazanego Z. T. ustalenia faktyczne sprawy, które zostały zaaprobowane przez Sąd Odwoławczy);
3.
art. 6 ust. 3 lit. d Europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie 4 listopada 1950 r., zmienionej następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 (Dz.U. z 1993 r., nr 61, poz. 284), art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6, art. 433 § 1 i 2 oraz art. 457 § 3 k.p.k. poprzez nienależyte rozpoznanie zarzutów wskazanych w punktach I 2, I 3, I 4,1 8,1 9, I 10 i III tiret pierwsze obrońcy skazanego Z. T. .
W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu II instancji w całości i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w (…) do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym, ewentualnie
o
uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu II instancji oraz utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Okręgowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w S. jako Sądowi I instancji.
Prokurator Okręgowy w S. w pisemnych odpowiedziach na kasacje wniósł o ich oddalenie jako oczywiście bezzasadnych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacje wniesione przez obrońcę skazanych okazały się bezzasadne i to w stopniu oczywistym, co umożliwiło ich oddalenie w trybie art. 535 § 3 k.p.k., tj. na posiedzeniu, bez udziału stron.
Na wstępie przypomnieć należy opisane w wielu orzeczeniach Sądu Najwyższego właściwości postępowania kasacyjnego, które nie może stanowić powielenia przeprowadzonego już w sprawie postępowania odwoławczego oraz nie może służyć kontroli prawidłowości poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych.
Kasację można wnieść tylko od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie (art. 519 k.p.k.), zaś powodem uzasadniającym jej wniesienie mogą być uchybienia wymienione w art. 439 k.p.k
.
lub inne rażące naruszenia prawa, jeżeli mogły one mieć wpływ, i to istotny, na treść orzeczenia. Oznacza to, że podnoszone w nadzwyczajnym środku zaskarżenia zarzuty muszą wskazywać na rażące naruszenie prawa, do którego doszło w postępowaniu odwoławczym, co w konsekwencji mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia sądu odwoławczego. Niedopuszczalne jest więc bezpośrednie kontestowanie - podważanie w kasacji orzeczenia sądu pierwszej instancji, a także kwestionowanie ustaleń faktycznych. Zarzuty podniesione w kasacji pod adresem orzeczenia sądu pierwszej instancji podlegają rozważeniu przez sąd kasacyjny tylko w takim zakresie, w jakim jest to nieodzowne dla należytego rozpoznania zarzutów stawianych orzeczeniu sądu odwoławczego. Rolą sądu kasacyjnego nie jest bowiem ponowne „dublujące” kontrolę apelacyjną – rozpoznawanie zarzutów stawianych przez skarżącego orzeczeniu sądu pierwszej instancji. Stwierdzenie ich zasadności ma znaczenie wyłącznie jako racja ewentualnego stwierdzenia zasadności i uwzględnienia zarzutu odniesionego do zaskarżonego kasacją orzeczenia sądu odwoławczego (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 1996 r., III KKN 148/96, OSNKW 1997, z. 1 - 2, poz. 12).
Kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia skierowanym przeciwko orzeczeniu wydanemu przez sąd odwoławczy na skutek rozpoznania środka odwoławczego. Celem postępowania kasacyjnego jest bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń dotkniętych poważnymi wadami w postaci bezwzględnych przyczyn odwoławczych lub innych naruszeń prawa, ale o charakterze rażącym, a jednocześnie takich, które mogły mieć istotny wpływ na treść orzeczenia. Możliwość wniesienia skutecznej kasacji jest zatem istotnie ograniczona. Postępowanie kasacyjne nie jest z pewnością postępowaniem, które ponawiać ma kontrolę odwoławczą. W toku tego postępowania z założenia nie dokonuje się zatem kontroli poprawności oceny poszczególnych dowodów, nie weryfikuje zasadności ustaleń faktycznych i nie bada współmierności orzeczonej kary (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 2014 r., IV KK 125/14, LEX nr 1463638). Sąd Najwyższy, jak wskazano, orzekając w trybie kasacji, nie jest władny dokonywać ponownej oceny dowodów i na podstawie własnej oceny kontrolować poprawności dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych. Zadaniem Sądu Najwyższego jest jedynie sprawdzenie, czy dokonując ustaleń faktycznych orzekające w obu instancjach sądy nie dopuściły się rażącego naruszenia reguł procedowania, co mogłoby mieć wpływ na ustalenia faktyczne, a w konsekwencji na treść wyroku. Innymi słowy, kontroli podlegają nie same ustalenia faktyczne, ale sposób ich dokonania (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 września 1996 r., II KKN 63/96, OSNKW 1997, z.1 - 2, poz. 11).
Zarzuty sformułowane w kasacjach obrońcy skazanych mają wprawdzie wszelkie cechy zarzutów odpowiadających wymogom formułowanym pod adresem zarzutów kasacyjnych, dotyczą bowiem prawidłowości kontroli odwoławczej przeprowadzonej przez Sąd Apelacyjny w (…), niemniej analiza treści zarzutów i uzasadnień kasacji prowadzi do wniosku, że zawarte w odpowiedzi na kasację uwagi co do powtarzania w kasacji zarzutów zawartych już w apelacjach obrońcy oraz podjęcia przez obrońcę próby obejścia zakazu kwestionowania w kasacji ustaleń faktycznych nie są pozbawione racji.
Nie ulega wątpliwości, że kasacja będąc nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, przysługuje jedynie od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie (art. 519 k.p.k.). Oznacza to, że zarzuty w niej podniesione powinny dotyczyć tego właśnie orzeczenia, nie zaś wyroku sądu I instancji.
Niewątpliwie, sednem obu kasacji była próba wykazania, że decyzja Sądu odwoławczego o ujawnieniu bez odczytywania zeznań świadków, bez uprzedniego odebrania oświadczenia obrońcy w przedmiocie sprzeciwu co do odczytania lub ujawnienia bez odczytywania zeznań tych świadków była wadliwa i naruszyła prawa oskarżonych do obrony. Autor kasacji nie wykazał jednak, aby ujawnienie tych dowodów wpłynęło na prawidłowy tok kontroli odwoławczej, a następnie na treść zaskarżonego orzeczenia.
Jak słusznie dostrzega prokurator w pisemnych odpowiedziach na kasacje
Sąd odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku szczegółowo odniósł się do kwestii braku ujawnienia bez odczytywania na rozprawie zeznań świadków i jak zasadnie wskazał stwierdzone uchybienia z uwagi na sam fakt ich pojawienia się nie stanowią o ich trafności. Skuteczne postawienie zarzutu naruszenia reguł procedowania, wymaga wykazania, że było ono rażące i przede wszystkim, że miało wpływ na treść wyroku. W przedmiotowej sprawie nie sposób mówić, aby ujawnienie przez Sąd odwoławczy zeznań świadków wpłynęło na treść orzeczenia. Należy zwrócić uwagę, że Sąd Apelacyjny miał na względzie, że zeznania powołanych świadków nie zostały wprowadzone do materiału dowodowego postępowania w żadnej z przewidzianych przez normy postępowania karnego form, co w istocie można sklasyfikować jako obrazę art. 410 k.p.k. Sąd Apelacyjny, mimo posiadania określonego poglądu co do możliwości wpływu wskazanego uchybienia na treść wyroku uznał jednak, iż brak jest przeszkód do ujawnienia kontestowanych zeznań na etapie postępowania odwoławczego, a tym samym konwalidowania deficytu w procedowaniu sądu I instancji. Na tego rodzaju zabieg, jak słusznie podkreślono w pisemnym uzasadnieniu, zezwalał przepis art. 452 § 2 k.p.k. również w jego brzmieniu obowiązującym do dnia 30.06.2015 r., który zgodnie z art. 36 pkt. 1 i 37 ustawy z dnia 27.09.2013 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz.1247) - miał zastosowanie w niniejszym procesie (s. 51 - 52 uzasadnienia SA). Sąd odwoławczy mimo jedynie formalnego wprowadzenia do procesu zeznań świadków, utrzymał wyrok Sądu I instancji w mocy. Należy przy tym zauważyć, iż nie jest to „uzupełnienie” materiału dowodowego, gdyż Sąd Okręgowy wydając rozstrzygnięcie dokonał tego na podstawie całokształtu materiału dowodowego, a jedynie nie zawarł wzmianki w protokole o ujawnieniu zeznań tychże świadków bez odczytywania. Abstrahując od powyższego z punktu widzenia istoty wniesionej kasacji, w świetle przesłanek z art. 523 § 1 k.p.k. uznać należy, iż skarżący nie wykazał możliwości wpływu przedmiotowego uchybienia na treść zapadłego wyroku. Jedynie lakonicznie twierdzenie skarżącego, iż przedmiotowe naruszenie przepisów mogło mieć wpływ na treść wyroku, ponieważ skutkowało utrzymaniem w mocy wyroku Sądu I instancji, nie stanowi o wykazaniu takiej zależności.
Zauważyć również należy, że odnosząc się do naruszenia art. 410 k.p.k., który obrońca wskazywał w zwykłym środku odwoławczym, Sąd Apelacyjny wskazał, że koniecznym jest sięgnięcie do założeń, jakie racjonalny ustawodawca wiązał z wprowadzeniem przedmiotowego unormowania. Ratio legis tego przepisu odnosi się nie tyle do kwestii czysto „technicznego” ujawnienia określonych dowodów - a więc dokonania stosownego zapisu w protokole rozprawy, lecz sięga sfery szerszej - a mianowicie nakłada na sąd obowiązek uwzględnienia w dochodzeniu do prawdy materialnej wszystkich dowodów jakie zostały przeprowadzone w trakcie postępowania. Innymi słowy - sąd może czynić swe ustalenia faktyczne w oparciu o niektóre tylko dowody, które uzna za wiarygodne, ale w procesie ustalania bądź wykluczania zawinienia danej osoby jest zobligowany do poddania procesowi ocennemu całokształtu materiału dowodowego. Mimo zatem, że Sąd Okręgowy nie zawarł w protokole rozprawy zapisu o ujawnieniu zeznań części świadków - to dowody te realnie znalazły się w polu jego rozważań i oceny. Co ważne - zarzutu, iż owe depozycje nie zostały uwzględnione w procesie decyzyjnym sądu nie formułuje także sam skarżący, ograniczając się do wskazania samego uchybienia. Co więcej jak wskazano w uzasadnieniu orzeczenia, aby przybliżyć charakter podniesionego uchybienia należałoby zadać pytanie w jakiej mierze zapadły wyrok mógłby bądź musiałby ulec weryfikacji lub uchyleniu gdyby zapis tyczący ujawnienia kontestowanych przez skarżącego zeznań został, stosownie do reguł z art. 394 § 2 k.p.k., umieszczony w protokole rozpraw (s. 52 - 53 uzasadnienia SO).
Jako oczywiście bezzasadne jawią się także zarzuty z pkt 3 obu kasacji, a odnoszące się do naruszenia art. 6 ust. 1 i 3 Europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r., nr 61, poz. 284), art. 45 ust 1 Konstytucji RP oraz art. 433 § 1 i 2 k.p.k.  Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd Apelacyjny odniósł się do każdego z postawionych w zwyczajnych środkach zaskarżenia zarzutów, jak również szczegółowo, uargumentował swoje stanowisko w odniesieniu do każdego z nich. Przede wszystkim zarzut nienależytego rozpoznania zarzutów opisanych przez skarżącego w punktach I 2 i I 3 apelacji z oczywistych względów uznać należy za nietrafny, bowiem dotyczą one braku ujawnienia przez Sąd Okręgowy zeznań świadków bez odczytywania na rozprawie, podczas gdy Sąd odwoławczy dokonał drobiazgowej analizy przedmiotowych zastrzeżeń, jednocześnie ustosunkowując się do nich i popierając adekwatną argumentacją, do czego
nota bene
odnosi się sam skarżący we wniesionej kasacji. Podobnie jeżeli chodzi o inne zarzuty wskazane w instancji
ad quem
, w odniesieniu do których Sąd Apelacyjny również zawarł swoje stanowisko, szczegółowo je motywując. Sąd Apelacyjny wydając zaskarżony wyrok wziął pod rozwagę wszystkie zarzuty i wnioski wskazane w środku odwoławczym, podając jednocześnie czym kierował się podczas procesu decyzyjnego.
Podzielić należy stanowisko prokuratora, iż tak sformułowane zarzuty kasacyjne stanowią zawoalowaną próbę uczynienia z postępowania kasacyjnego trzeciej merytorycznej instancji kontroli orzeczenia. Nie jest rolą Sądu Najwyższego czynienie własnych ustaleń faktycznych w przekazywanych mu do rozpoznania sprawach, do czego najwyraźniej dąży skarżący w taki, a nie inny sposób formułując złożony przez siebie nadzwyczajny środek odwoławczy. Pamiętać należy, a zwłaszcza na uwadze winien mieć to profesjonalny pełnomocnik będący adwokatem, że celem postępowania kasacyjnego nie jest ani powielająca kontrolę apelacyjną ocena rozumowania sądu
meriti
, ani kontrola przeprowadzonych w sprawie ustaleń faktycznych (tak m.in.
postanowienie
Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2012 r.
V K.K. 125/12
,
LEX nr 1277781).
Podsumowując powyższe  rozważania stwierdzić należy, że kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia o bardzo rygorystycznych uwarunkowaniach formalnych co do rodzaju i konstrukcji zarzutów kasacyjnych. W żadnym razie nie jest wystarczającym do uwzględnienia kasacji oparcie się przez jej autora na prezentacji własnych ocen materiału dowodowego i własnych wniosków z tych ocen płynących, bez wykazania uchybień - i to rażących - w procedowaniu bądź rozumowaniu sądu odwoławczego, które w dodatku mogły mieć istotny wpływ na treść orzeczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2017 r., sygn. akt III KK 265/17, baza orzeczeń Supremus).
Implikacją przedstawionych powyżej rozważań Sądu Najwyższego było orzeczenie o oddaleniu, jako oczywiście bezzasadnych, wniesionych w tej sprawie kasacji. Zasadnym było obciążyć skazanych kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.