III KK 331/23

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez prokuratora od wyroku Sądu Okręgowego w Krośnie, który zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Krośnie i uniewinnił oskarżonego A.S. od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 200a § 1 i 2 k.k. (usiłowanie popełnienia przestępstwa seksualnego wobec osoby podającej się za małoletnią poniżej 15 lat). Sąd Rejonowy skazał oskarżonego na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy, uwzględniając apelację obrońcy, uniewinnił oskarżonego, uznając m.in., że nie zrealizował on znamion czynu z art. 200a § 1 k.k. oraz że usiłowanie nieudolne w tym zakresie nie jest prawnie dopuszczalne. Prokurator w kasacji zarzucił Sądowi Okręgowemu rażące naruszenie prawa materialnego, wskazując na błędną wykładnię art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 200a § 1 i 2 k.k. oraz pominięcie w ocenie prawnej art. 200a § 2 k.k. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną. Podkreślił, że Sąd Okręgowy przeoczył, iż czyn przypisany oskarżonemu przez Sąd I instancji kwalifikowano również z art. 200a § 2 k.k., a następnie pominął analizę tego przepisu. Sąd Najwyższy wyjaśnił różnicę między art. 200a § 1 k.k. a art. 200a § 2 k.k., wskazując, że ten drugi nie wymaga stosowania podstępów czy groźb, a polega na bezpośrednim składaniu propozycji o charakterze seksualnym. Sąd Najwyższy zgodził się również z poglądem, że możliwe jest pociągnięcie sprawcy do odpowiedzialności za usiłowanie nieudolne przestępstwa groomingu. W związku z powyższym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Krośnie do ponownego rozpoznania, z uwzględnieniem wskazówek Sądu Najwyższego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający