III KK 328/22

Sprawa dotyczyła kasacji wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich od wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Końskich w zakresie orzeczonej nawiązki. Skazany J. K. został uznany za winnego kradzieży drewna sosnowego o wartości 1.607,70 zł. Sąd pierwszej instancji orzekł karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, grzywnę oraz nawiązkę w wysokości 3.215,40 zł na podstawie art. 290 § 2 k.k. Obrońca skazanego w apelacji zarzucił m.in. obrazę art. 290 § 2 k.k., wskazując, że przepis ten dotyczy nawiązki w przypadku skazania za wyrąb drzewa lub kradzież drzewa wyrąbanego lub powalonego, a nie kradzież drewna jako materiału. Sąd Okręgowy utrzymał wyrok w mocy, uznając, że przepis obejmuje również kradzież drzewa wyrąbanego bezpośrednio z lasu. Rzecznik Praw Obywatelskich w kasacji podniósł zarzut rażącego naruszenia prawa procesowego (art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k.) poprzez niewłaściwe rozważenie zarzutu apelacji dotyczącego art. 290 § 2 k.k. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną. Podkreślono, że sąd drugiej instancji nie sprostał wymogom kontroli instancyjnej, a przepis art. 290 § 2 k.k. ogranicza możliwość orzeczenia nawiązki jedynie do przypadków skazania za wyrąb drzewa lub kradzież drzewa wyrąbanego lub powalonego. Sąd Najwyższy przywołał orzecznictwo wskazujące, że pod pojęciem "drzewa" należy rozumieć drzewo w stanie surowym, nieprzerobionym. Ponieważ skazany dopuścił się zaboru drewna pociętego i składowanego, a więc materiału użytkowego, brak było podstaw do orzeczenia nawiązki na podstawie art. 290 § 2 k.k. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej nawiązki.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający