III KK 324/22

Sąd Najwyższy2022-07-13
SNKarneprzestępstwa przeciwko mieniuNiskanajwyższy
prawo karnekasacjasąd najwyższyoszustwoprowadzenie pojazdu pod wpływempaserstwokradzież z włamaniemprawo do obronypostępowanie karne

Sąd Najwyższy oddalił kasację skazanego od wyroku utrzymującego w mocy wyrok skazujący za szereg przestępstw, uznając ją za oczywiście bezzasadną.

Skazany M. B. wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego, który utrzymał w mocy wyrok skazujący go za prowadzenie pojazdu pod wpływem narkotyków, wyłudzenie poświadczenia nieprawdy, oszustwo ubezpieczeniowe, paserstwo i kradzież z włamaniem. Obrońca zarzucał m.in. naruszenie prawa do obrony poprzez nieobecność skazanego na rozprawie apelacyjnej oraz błędy w ocenie dowodów. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną, uznając zarzuty za niezasadne i wskazując, że skarżący kwestionuje ocenę dowodów, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym.

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego M. B. od wyroku Sądu Okręgowego w K., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. skazujący skazanego za szereg przestępstw, w tym prowadzenie pojazdu pod wpływem narkotyków (art. 178a § 1 k.k.), wyłudzenie poświadczenia nieprawdy (art. 272 k.k.), usiłowanie oszustwa ubezpieczeniowego (art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k.), paserstwo (art. 291 § 1 k.k.) i kradzież z włamaniem (art. 279 § 1 k.k.). Obrońca zarzucił w kasacji rażące naruszenie prawa, w tym art. 451 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. i art. 42 ust. 2 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 i 3 EKPC, wskazując na niesłuszne nieuznanie konieczności doprowadzenia skazanego na rozprawę apelacyjną, co naruszyło jego prawo do obrony. Ponadto zarzucono obrazę art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. w zakresie oceny zeznań świadków oraz pominięcie w wyroku odniesienia się do zarzutu braku wymogu posługiwania się rachunkiem lub fakturą za zmiany konstrukcyjne pojazdu. Kwestionowano również wypełnienie znamion usiłowania oszustwa. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną. Odnosząc się do pierwszego zarzutu, stwierdził, że Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił brak konieczności doprowadzenia skazanego na rozprawę, a skazany nie złożył apelacji osobiście ani nie wnosił o przeprowadzenie dowodów w II instancji. Pozostałe zarzuty dotyczące oceny dowodów i ustaleń faktycznych uznano za niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym, wskazując, że skarżący de facto kwestionuje ocenę dowodów dokonaną przez sądy niższych instancji. Sąd Najwyższy podkreślił rygorystyczne wymogi formalne kasacji i konieczność wykazania rażących uchybień sądu odwoławczego, które mogły mieć istotny wpływ na treść orzeczenia. W konsekwencji Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli skazany nie złożył apelacji osobiście ani nie wnosił o przeprowadzenie dowodów w II instancji, a jego obrońca skutecznie reprezentował jego interesy.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił brak konieczności doprowadzenia skazanego na rozprawę, a jego obrońca reprezentował go fachowo. Nie doszło do umniejszenia praw skazanego do aktywnego prowadzenia obrony.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie kasacji

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
M. B.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (33)

Główne

k.p.k. art. 535 § 3

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do oddalenia kasacji jako oczywiście bezzasadnej.

Pomocnicze

k.k. art. 178a § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczący prowadzenia pojazdu pod wpływem środka odurzającego.

k.k. art. 272

Kodeks karny

Przepis dotyczący wyłudzenia poświadczenia nieprawdy.

k.k. art. 279 § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczący kradzieży z włamaniem.

k.k. art. 291 § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczący paserstwa.

k.k. art. 13 § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczący usiłowania przestępstwa.

k.k. art. 286 § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczący oszustwa.

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

Przepis dotyczący zbiegu przepisów.

k.k. art. 12

Kodeks karny

Przepis dotyczący działania w krótkich odstępach czasu.

k.k. art. 91 § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczący ciągu przestępstw.

k.k. art. 86 § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczący kary łącznej.

k.k. art. 4 § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczący wstecznego stosowania ustawy.

k.k. art. 46 § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczący obowiązku naprawienia szkody.

k.k. art. 63 § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczący zaliczenia okresu pozbawienia wolności na poczet kary.

k.k. art. 63 § 4

Kodeks karny

Przepis dotyczący zaliczenia okresu zatrzymania prawa jazdy na poczet zakazu.

k.k. art. 42 § 2

Kodeks karny

Przepis dotyczący zakazu prowadzenia pojazdów.

k.k. art. 43 § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczący zakazu prowadzenia pojazdów.

k.k. art. 43a § 2

Kodeks karny

Przepis dotyczący świadczenia pieniężnego na Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym.

k.p.k. art. 451

Kodeks postępowania karnego

Przepis dotyczący obecności oskarżonego na rozprawie apelacyjnej.

k.p.k. art. 6

Kodeks postępowania karnego

Przepis dotyczący prawa do obrony.

Konstytucja RP art. 42 § 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Przepis dotyczący prawa do obrony.

EKPC art. 6 § 1

Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności

Przepis dotyczący prawa do rzetelnego procesu.

EKPC art. 6 § 3

Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności

Przepis dotyczący prawa do obrony.

k.p.k. art. 433 § 2

Kodeks postępowania karnego

Przepis dotyczący obowiązku ustosunkowania się do zarzutów apelacji.

k.p.k. art. 457 § 3

Kodeks postępowania karnego

Przepis dotyczący uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego.

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Przepis dotyczący oceny dowodów.

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

Przepis dotyczący podstawy ustaleń faktycznych.

k.p.k. art. 523 § 1

Kodeks postępowania karnego

Przepis dotyczący podstaw kasacji.

u.p.r.d. art. 66 § 4

Ustawa Prawo o ruchu drogowym

Przepis dotyczący warunków technicznych pojazdów.

k.p.k. art. 368 § 1

Kodeks postępowania karnego

Przepis dotyczący uprawnień oskarżonego w postępowaniu odwoławczym.

k.p.k. art. 390 § 1

Kodeks postępowania karnego

Przepis dotyczący możliwości składania wniosków dowodowych w postępowaniu odwoławczym.

k.p.k. art. 636 § 1

Kodeks postępowania karnego

Przepis dotyczący kosztów postępowania.

k.p.k. art. 637a

Kodeks postępowania karnego

Przepis dotyczący kosztów postępowania kasacyjnego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kasacja jest oczywiście bezzasadna. Zarzuty dotyczące naruszenia prawa do obrony są niezasadne, gdyż sąd prawidłowo ocenił brak konieczności doprowadzenia skazanego na rozprawę. Zarzuty dotyczące oceny dowodów i ustaleń faktycznych są niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym. Skarżący nie wykazał rażących uchybień sądu odwoławczego, które mogły mieć istotny wpływ na treść orzeczenia.

Odrzucone argumenty

Rażąca obraza art. 451 k.p.k. w zw. art. 6 k.p.k. i art. 42 ust. 2 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 i 3 EKPC poprzez nieuznanie konieczności doprowadzenia oskarżonego na rozprawę apelacyjną. Obraza art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. w zakresie oceny zeznań świadków. Obraza art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. poprzez pominięcie w wyroku odniesienia się do zarzutu braku wymogu posługiwania się rachunkiem lub FV za zmiany konstrukcyjne pojazdu. Czyn zarzucony oskarżonemu nie wypełnia znamion usiłowania oszustwa.

Godne uwagi sformułowania

kasacja jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k. o "rażącym naruszeniu prawa" w rozumieniu art. 523 § 1 k.p.k. wolno mówić tylko wtedy, gdy doszło do poważnej obrazy prawa, a więc odgrywającej przy rozstrzyganiu sprawy zasadniczą rolę. de facto w odniesieniu do czynów przypisanych oskarżonemu M. B., pod pozorem naruszenia norm prawa procesowego przez Sąd odwoławczy kwestionuje w istocie nie tylko ocenę dowodów przeprowadzoną przez Sąd Rejonowy w K., ale przede wszystkim dokonane przez ten Sąd na ich podstawie ustalenia faktyczne, co nie jest możliwym w postępowaniu kasacyjnym. kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia o bardzo rygorystycznych uwarunkowaniach formalnych co do rodzaju i konstrukcji zarzutów kasacyjnych.

Skład orzekający

Jacek Błaszczyk

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie rygorystycznych wymogów formalnych kasacji i niedopuszczalności kwestionowania oceny dowodów w tym postępowaniu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i zarzutów podniesionych w kasacji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy typowych zarzutów w postępowaniu kasacyjnym, a jej wartość merytoryczna jest ograniczona do potwierdzenia utrwalonej linii orzeczniczej dotyczącej dopuszczalności kasacji.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt III KK 324/22
POSTANOWIENIE
Dnia 13 lipca 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Błaszczyk
w sprawie
M. B.
skazanego z art. 178a k.k., art. 272 k.k. i inne
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 13 lipca 2022 r., w trybie art. 535 § 3 k.p.k.,
kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego w K.
z dnia 22 lutego 2022 r., sygn. akt V Ka
[…]
‎
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K.
z dnia 15 września 2021 r., sygn. akt II K
[…]
,
p o s t a n o w i ł:
1.
oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2.
obciążyć skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
M. B.
został oskarżony o to, że:
1.
w dniu 14 czerwca 2016r. w K. jadąc ulicą G., kierował samochodem marki V. nr rej.
[…]
będąc w stanie pod wpływem narkotyku w postaci kokainy w stężeniu 43,75 ng/ml kokainy we krwi,
tj. o czyn z art 178a § 1 k.k.;
2.
w dniu 27 stycznia 2014r. w K. przy rejestracji samochodu marki F. nr Vin:
[…]
użył jako autentyczną podrobiona fakturę Vat nr
[…]
wystawioną przez sprzedawcę A.  S. z s. w m. F. dot. nabycia przez niego wymienionego pojazdu ciężarowego oraz nierzetelny rachunek nr.
[…]
datowany na 2 stycznia 2014r. na kwotę 300 zł. wystawiony na nazwisko M. A. dotyczący zapłaty za zmianę przeznaczenia pojazdu z ciężarowego na pojazd specjalny typu Camper czym wprowadził w błąd pracowników Urzędu Miejskiego Miasta K. Wydział Komunikacji co do autentyczności i rzetelności przedłożonych dokumentów w wyniku czego wyłudził poświadczenie nieprawdy w postaci dowodu rejestracyjnego nr
[…]
pojazdu typu kampingowy nr rej.
[…]
na szkodę Urzędu Miejskiego w K.,
tj. o czyn z art 272 k.k.;
3.
w okresie od 14 czerwca 2014r. do 25 września 2015r. w K. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z góry powziętym zamiarem i krótkich odstępach czasu, przy zawarciu umowy ubezpieczenia pojazdu F. typu Camper o nr Vin:
[…]
użył nierzetelne i podrobione dokumenty dotyczące nabycia pojazdu ciężarowego oraz jego zmiany przeznaczenia a także wyłudzony podstępnie dowód rejestracyjny samochodu marki F. typu Camper nr rej. rej.
[…]
czym wprowadził w błąd przedstawiciela
[…]
Towarzystwo Ubezpieczeniowego SA z s. w Ł. co do autentyczności dokumentów, ich rzetelności i zawarł umowę ubezpieczenia samochodu AC nr polisy
[…]
wprowadzając w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów jak i okoliczności rejestracji samochodu a następnie w dniu 25 września 2015r. zgłaszając szkodę w postaci utraty pojazdu w wyniku przestępstwa usiłował doprowadzić ubezpieczyciela do wypłaty odszkodowania w wysokości 180 000 zł., lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na podjęte działania ubezpieczyciela,
tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 272 k.k. i w zw. z art. 273 k.k. w zw. z art. 12 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k.;
4.
w nocy z dnia 21 na 22 grudnia 2015 r. w K. z parkingu przy ul. Z., zabrał w celu przywłaszczenia przyczepę campingowa marki H. nr Vin:
[…]
o wartości 10 000 zł. wraz z wyposażeniem a następnie poprzez pokonanie zabezpieczeń włamał się do jej wnętrza i zabrał w celu przywłaszczenia mienie w postaci wędek wraz z oprzyrządowaniem, kapoków, pontonu z wiosłami naczyń, radia, i innych drobnych przedmiotów wyposażenia o łącznej wartości 5850 zł., czym działał na szkodę J.B.,
tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k
.;
5.
w dniu 15 czerwca 2016 r. w K. w nieustalonych okolicznościach nabył a następnie ukrywał na ternie swojej posesji przy ul. P., pochodzący z przestępstwa skuter wodny marki Y. z przerobionym nr Vin: US -
[…]
o wartości 65 919,98 zł. należący do R. B. oraz silnik marki B. nr
[…]
wraz z skrzynią biegów nr
[…]
pochodzący z pojazdu marki B. na terenie Niemiec w wyniku przestępstwa,
tj. o czyn z art. 291 § 1 k.k
.
Sąd Rejonowy w K. wyrokiem z dnia 15 września 2021 r. wydanym w sprawie sygn. akt II K
[…]
:
1.
uznał oskarżonego M. B. za winnego tego, że w dniu 14 czerwca 2016 roku w K. na ulicy G. prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny — samochód marki V. nr rej.
[…]
będąc w stanie pod wpływem środka odurzającego w postaci kokainy w stężeniu powyżej 20, 00 ng/ml we krwi i nie wyższym niż 43,75 ng/ml we krwi, tj. popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 178a § 1 k.k.
i
za to na podstawie art. 178a § 1 k.k. skazał go na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności;
2.
na podstawie art. 42 § 2 k.k. w zw. z art. 43 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego M. B. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, na poczet którego na podstawie art. 63 § 4 k.k. zaliczył okres zatrzymania dokumentu prawa jazdy od dnia 14 czerwca 2016 roku do dnia 10 sierpnia 2016 roku,
3.
na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego M. B. świadczenie pieniężne w kwocie 5 000,00 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej,
4.
uznał oskarżonego M. B. za winnego tego, że w dniu 27 stycznia 2014 roku w K. wyłudził poświadczenie nieprawdy w dokumencie w postaci dowodu rejestracyjnego nr
[…]
pojazdu typu kampingowy nr rej.
[…]
poprzez podstępne wprowadzenie funkcjonariusza publicznego uprawnionego do wydania decyzji w przedmiocie rejestracji pojazdu w przy rejestracji samochodu marki F. nr Vin:
[…]
w błąd co do tego, że doszło do zmiany rodzaju pojazdu - z pojazdu ciężarowego na samochód specjalny - typu kamper poprzez przedłożenie zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu stwierdzającego ww. okoliczność oraz kopię nierzetelnego rachunku nr
[…]
z dnia
1
stycznia 2014 roku dotyczącego zapłaty za zmianę przeznaczenia pojazdu z ciężarowego na pojazd specjalny, tj. popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 272 k.k. i za to na podstawie art. 272 k.k. skazał go na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności;
5.
uznał oskarżonego M. B. za winnego tego, że w okresie od 10 września 2014 roku do 05 września 2015 roku w K. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przy zawarciu umowy ubezpieczenia pojazdu F. typu C. o nr VIN:
[…]
użył podstępnie wyłudzony dokument - dowód rejestracyjny samochodu marki F. typu Camper o numerze rej.
[…]
, czym wprowadził w błąd co do rzetelności danych zawartych w dokumencie przedstawiciela
[…]
Towarzystwo Ubezpieczeń SA z siedzibą w Ł., który zawarł umowę ubezpieczenia samochodu AC o numerze polisy
[…]
z okresem obowiązywania od 10 września 2014 roku do 15 września 2015 roku, a następnie w dniu 05 września 2015 roku usiłował doprowadzić
[…]
Towarzystwo Ubezpieczeń SA z siedzibą w Ł. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 180 000, 00 złotych tytułem wypłaty odszkodowania w związku ze zgłoszeniem szkody w tytułu zawartej umowy ubezpieczenia potwierdzonej polisą numer
[…]
, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na weryfikację zgłoszenia szkody przez ubezpieczyciela, tj. popełnienia czynu kwalifikowanego z art. 13 § 1 k.k. w zb. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 273 k.k. w zw. z art. 12 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. przy zast. art. 14 § 1 k.k. i art. 11 § 3 k.k. skazał go na karę roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności;
6.
w ramach czynu zarzucanego w punkcie IV zarzutu uznał oskarżonego M. B. za winnego tego, że w nieustalonym bliżej dniu pomiędzy dniem 22 grudnia 2015 roku a 28 grudnia 2015 roku w K. przyjął pochodzącą z przestępstwa kradzieży z włamaniem rzecz ruchomą w postaci przyczepy campingowej marki H. nr Vin:
[…]
o wartości 10 000 złotych, czym działał na szkodę J. B., tj. popełnienia czynu kwalifikowanego z art. 291 §1 k.k.;
7.
w ramach czynu zarzucanego w punkcie V zarzutu uznał oskarżonego M. B. za winnego tego, że w nieustalonym bliżej dniu nie wcześniej niż w dniu 15 września 2015 roku i później niż 14 czerwca 2016 roku w nieustalonym miejscu nabył pochodzący z przestępstwa kradzieży skuter wodny marki Y. z przerobionym nr Vin z oryginalnego US -
[…]
na US-
[X.]
o wartości 30 000, 00 złotych, czym działał na szkodę R. B., popełnienia czynu kwalifikowanego z art. 291 §1 k.k.;
8.
ustalając, że czyny przypisane oskarżonemu w punkcie VI i VII wyroku zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw z art. 91 §1 k.k., na podstawie art. 291 § 1 k.k. przy zast. art. 91 § 1 k.k. skazał oskarżonego M. B. na karę 8  miesięcy pozbawienia wolności;
9.
na podstawie art. 91 § 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. przy zast. art. 4 § 1 k.k. połączył orzeczone wobec oskarżonego M. B. w punkcie I, IV, V, VIII kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności;
10.
na podstawie art. 46  §1 k.k. orzekł wobec oskarżonego M. B. obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego R. B. kwoty 6 291, 26 złotych;
11.
na podstawie art. 63 §1 k.k. na poczet orzeczonej kary zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 14 czerwca 2016 roku (godz. 23.40.) dnia 15 czerwca 2016 roku (godz. 12.22.);
12.
zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania, lecz zwolnił go od opłaty.
Od powyższego wyroku apelacje wnieśli obrońca oskarżonego M. B. oraz prokurator.
Wyrokiem z dnia 22 lutego 2022 r. wydanym w sprawie o sygn. akt V Ka
[…]
Sąd Okręgowy w K. zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
Od tego wyroku skargę kasacyjną wniósł obrońca skazanego zarzucając - na podstawie art. 523 k.p.k. – „rażące naruszenie prawa mogące mieć wpływ na treść orzeczenia, a to obrazę następujących przepisów prawa:
1.
rażącą obrazę art. 451 k.p.k. w zw. art. 6 k.p.k. i art. 42 ust. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej oraz. art. 6 ust. 1 i 3 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, która przejawiła się w niesłusznym uznaniu, że nie zachodziła konieczność doprowadzenia oskarżonego z Aresztu Śledczego w G. na rozprawę przed Sądem Okręgowym w K. w dniu 22.02.2022 r., co skutkowało przeprowadzeniem rozprawy pod jego nieobecność i naruszeniem jego prawa do obrony oraz prawa do rzetelnego procesu, pozbawieniem oskarżonego prawa do popierania apelacji, przedstawienie swojego stanowiska odnośnie wyroku, ustalonych faktów a także wypowiedzieć się zakresie apelacji oskarżyciela publicznego w sytuacji gdy zagadnienia apelacji dotyczyły ustaleń faktycznych oraz winy oskarżonego,
2.
obrazę art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., a pośrednio art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k., która przejawiła się w nieuznaniu zarzutów punktu II apelacji i akceptacji wyroku w tym zakresie w sytuacji, gdy świadkowie M. A. i K. S. wyjaśnili powód zmiany zeznań a także uznaniu jako nic nie wnoszące do sprawy zeznania świadka Z. M. w sytuacji, gdy to Z. M. miał być podstępnymi zabiegami wprowadzony w błąd przez oskarżonego, nadto zignorowanie faktu, że diagnosta S. K. po przeprowadzeniu badania diagnostycznego potwierdził, że pojazd spełnia warunki techniczne,
3.
obrazę art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., a pośrednio art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k., która przejawiła się w pominięciu w wyroku i uzasadnieniu odniesienia się do podnoszonego w uzasadnieniu apelacji zarzutu o braku w treści art. 66 ust. 4 pkt 6b ustawy prawo o ruchu drogowym wymogu posługiwania się przez oskarżonego rachunkiem lub FV za zmiany konstrukcyjne pojazdu w sytuacji, gdy w opisie czynu posługiwanie się takim dokumentem jest jedną z czynności sprawczych,
4.
obrazę art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. i art. 13 w zw. z art. 286 § 1 k.k. poprzez pozorne rozważenie zarzutu nr III apelacji w sytuacji, gdy czyn zarzucony oskarżonemu M. B. nie wypełnia znamion usiłowania oszustwa albowiem nawet przy przyjęciu, że dowód rejestracyjny był nierzetelny, to treść dowodu nie ma znaczenia dla istnienia przestępstwa oszustwa albowiem towarzystwo ubezpieczeniowe zawarło umowę i ubezpieczyło pojazd który istniał w chwili zawierania umowy, jego wartość była potwierdzona opinią D., był sprawny technicznie zgodnie z badaniem diagnosty a nadto nie istnieje związek przyczynowy pomiędzy przedłożeniem określonych dokumentów i zawarciem umowy ubezpieczenia a zdarzeniem ubezpieczeniowym tj. kradzieżą pojazdu i zgłoszeniem szkody”.
Wskazując powyższe uchybienia autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w K. i przekazanie sprawy M. B. do ponownego rozpoznania Sądowi Odwoławczemu.
W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Okręgowej w K. wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniesiona przez obrońcę skazanego kasacja jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k.
Rozważania dotyczące przedstawionych w kasacji zarzutów trzeba rozpocząć od przypomnienia, że o "rażącym naruszeniu prawa" w rozumieniu art. 523 § 1 k.p.k. wolno mówić tylko wtedy, gdy doszło do poważnej obrazy prawa, a więc odgrywającej przy rozstrzyganiu sprawy zasadniczą rolę. To jednak dla uznania kasacji za skuteczną nie jest wystarczające, bowiem należy jeszcze wykazać, że owo rażące naruszenie prawa mogło wywrzeć istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia.
Jako oczywiście bezzasadny jawi się pierwszy z podniesionych zarzutów, odnoszący się do rażącej obrazy art. 451 k.p.k. w zw. art. 6 k.p.k. i art. 42 ust. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej oraz. art. 6 ust. 1 i 3 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, która przejawiła się w niesłusznym uznaniu, że nie zachodziła konieczność doprowadzenia oskarżonego z Aresztu Śledczego w G. na rozprawę przed Sądem Okręgowym w K. w dniu 22.02.2022 r., co skutkowało przeprowadzeniem rozprawy pod jego nieobecność i naruszeniem jego prawa do obrony oraz prawa do rzetelnego procesu.
Skarżący zupełnie pomija to, że
Sąd Okręgowy w K. w uzasadnieniu postanowienia z dnia 14 lutego 2022 r. wskazał wszystkie przesłanki prawne i faktyczne nakazujące podjąć negatywną decyzję w przedmiocie wniosku oskarżonego z dnia 7 lutego 2022 r.
Co więcej, jak słusznie dostrzega prokurator w pisemnej odpowiedzi na nadzwyczajny środek zaskarżenia,
oskarżony nie złożył apelacji sporządzonej osobiście, a w treści apelacji wniesionej przez jego obrońcę nie złożono żadnego wniosku o przeprowadzenie dowodów w toku rozpoznawania sprawy przez Sąd II instancji.
W takiej sytuacji nie doszło do umniejszenia praw oskarżonego do aktywnego osobistego prowadzenia swojej obrony poprzez realizację uprawnień zawartych w art. 368 § 1 k.p.k. oraz w art. 390 § 1 k.p.k.
Przedmiotem rozpoznania Sądu odwoławczego były natomiast okoliczności faktyczne i prawne podniesione przez obrońcę oskarżonego, jako podmiot fachowy, i obszernie omówione w uzasadnieniu wniesionej na korzyść oskarżonego apelacji.
Jako oczywiście bezzasadne jawią się zarzuty dotyczące rzekomego naruszenia art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., a pośrednio art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. Skarżący zdaje się nie dostrzegać, że Sąd
ad quem
w uzasadnieniu zaznaczył, iż
wskazany przez obu świadków określonych w skardze etapowej powód zmiany zeznań na uznanie nie zasługuje, a zmiana zeznań celowo na korzyść oskarżonego jest aż nadto widoczna. Świadkowie przed Sądem starali się złożyć zeznania korespondujące z wyjaśnieniami oskarżonego - tyle tylko , że uczynili to w sposób zupełnie nieprzekonujący. Od samej zmiany zeznań nie zmieniło się przecież nic, choćby w warsztacie M. A.. Świadek nie prowadził warsztatu, który umożliwiałby taką przeróbkę pojazdu jaką miał przeprowadzić oskarżony (s. 4 uzasadnienia SO). Co więcej, jak słusznie dostrzeżono w toku kontroli instancyjnej, świadek Z. M. nie mógł mieć wiedzy, że przedłożone do rejestracji dokumenty nie są rzetelne, w tym zaświadczenie o badaniu technicznym i wykonując swoją pracę kierował się pragmatyką służbową, zwyczajną w tego rodzaju sprawach. Nic zatem do sprawy nie wnoszą stwierdzenia świadka, że dla niego rozstrzygające są informacje zawarte w badaniu technicznym, gdyż jest to stwierdzenie oczywiste. Nierzetelny rachunek nr
[…]
z dnia 02.01.2014 r. jest immanentnie związany z zaświadczeniem o badaniu technicznym, gdyż na podstawie oświadczenia oskarżonego diagnosta zawarł stwierdzenie o wykonaniu przeróbki w upoważnionym zakładzie, co faktycznie nie miało miejsca. Zeznania świadka Z. M. mają zatem charakter jedynie „formalny”. Świadek nie był w stanie ustalić, że doszło do przeróbki pojazdu inaczej niż na podstawie przedłożonych przez oskarżonego dokumentów, które faktycznie były nierzetelne (s. 5 uzasadnienia SO).
Jak zasadnie zwraca uwagę prokurator, w przedmiotowej sprawie,  autor kasacji nie przedstawił jakichkolwiek zarzutów odnoszących się bezpośrednio do orzeczenia Sądu II instancji. Za takie zarzuty nie można bowiem uznać stwierdzeń skarżącego zawartych w poszczególnych zarzutach kasacyjnych i jej uzasadnieniu, a sprowadzających się do tez o istnieniu poszczególnych uchybień i konieczności ich wyeliminowania, bez jednoczesnego wskazania, na czym w istocie te błędy i uchybienia miały polegać. Ogranicza się jedynie do stwierdzeń, że „Sąd Okręgowy w K. nie zaaprobował argumentacji apelacji...” oraz, że „....wyrok Sądu Okręgowego w K. budzi poważne zastrzeżenia.”
Treść zarzutów kasacyjnych wskazuje jednoznacznie, że skarżący
de facto
w odniesieniu do czynów przypisanych oskarżonemu M. B., pod pozorem naruszenia norm prawa procesowego przez Sąd odwoławczy kwestionuje w istocie nie tylko ocenę dowodów przeprowadzoną przez Sąd Rejonowy w K., ale przede wszystkim dokonane przez ten Sąd na ich podstawie ustalenia faktyczne, co nie jest możliwym w postępowaniu kasacyjnym.
Podsumowując powyższe  rozważania stwierdzić należy, że kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia o bardzo rygorystycznych uwarunkowaniach formalnych co do rodzaju i konstrukcji zarzutów kasacyjnych. W żadnym razie nie jest wystarczającym do uwzględnienia kasacji oparcie się przez jej autora na prezentacji własnych ocen materiału dowodowego i własnych wniosków z tych ocen płynących, bez wykazania uchybień - i to rażących - w procedowaniu bądź rozumowaniu sądu odwoławczego, które w dodatku mogły mieć istotny wpływ na treść orzeczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2017 r., sygn. akt III KK 265/17, baza orzeczeń Supremus).
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy oddalił kasację w formule kwalifikowanej, uznając ją za oczywiście bezzasadną.
Na mocy art. 636 § 1 k.p.k. i art. 637a k.p.k. obciążono skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
[as
]

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI