III KK 320/16

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał na posiedzeniu kasacje wniesione przez obrońców skazanego P. T. od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 14 kwietnia 2016 r., który zmieniał wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 15 września 2015 r. Skazany P. T. został pierwotnie skazany za czyny z art. 293 § 1 k.k. w zw. z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. oraz z art. 116 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych w zw. z art. 12 k.k. Wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zostało warunkowo zawieszone. Obrońcy skazanego wnieśli kasacje, kwestionując wyrok Sądu Okręgowego w zakresie utrzymania w mocy skazania za oba przestępstwa. Sąd Najwyższy postanowił oddalić obie kasacje jako oczywiście bezzasadne w zakresie, w jakim dotyczyły skazania za czyn z ustawy o prawie autorskim. W pozostałym zakresie, dotyczącym skazania za czyny z kodeksu karnego, kasacje zostały pozostawione bez rozpoznania na podstawie art. 531 § 1 w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. Uzasadnienie wskazuje, że zarzut uchybienia z art. 439 k.p.k. (np. przedawnienie) powinien być podniesiony w odniesieniu do każdego zaskarżonego przestępstwa, a w tej sprawie został podniesiony jedynie w odniesieniu do naruszenia prawa autorskiego. W związku z tym, kasacje w części dotyczącej czynów z kodeksu karnego uznano za niedopuszczalne z mocy ustawy. Skazanemu P. T. zasądzono od Skarbu Państwa koszty postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający