III KK 313/24

SN
III KK 313/24
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 września 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jarosław Matras (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Michał Laskowski
‎
SSN Eugeniusz Wildowicz
Protokolant Katarzyna Gajewska
w sprawie
E. P.
‎
skazanego za występek określony w art. 200 § 1 k.k. i in.
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,
‎
w dniu 18 września 2024 r.,
‎
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego
od wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim
z dnia 11 lipca 2023 r., sygn. akt IV Ka 275/23,
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim
z dnia 11 kwietnia 2023 r., sygn. akt II K 741/22,
uchyla wyrok w zaskarżonej części, tj. co do kary łącznej pozbawienia wolności i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Okręgowemu w Gorzowie Wielkopolskim do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
Michał Laskowski                       Jarosław Matras                    Eugeniusz Wildowicz
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2023 r., sygn. akt II K 741/22, Sąd Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim uznał oskarżonego E. P. za winnego popełnienia dwóch występków z art. 200
§
1 k.k. w zw. z art. 12
§
1 k.k. w zb. z art. 200
§
3 k.k. w zw. z art. 11
§
2 k.k., za które wymierzył mu odpowiednio kary dwóch lat i 6 miesięcy oraz dwóch lat pozbawienia wolności. Na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w miejsce orzeczonych jednostkowych kar pozbawienia wolności wymierzył oskarżonemu karę łączną trzech lat pozbawienia wolności. Nadto na podstawie art. 41a § 2 k.k. wyrokiem tym orzeczono wobec oskarżonego zakaz zbliżania się do na odległość nie mniejszą niż 50 m oraz zakaz osobistego, telefonicznego i za pomocą internetowych środków kontaktowania się z pokrzywdzonymi przez okres lat 3.
Wyrok ten w całości zaskarżył obrońca oskarżonego, który wskazując na obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a mianowicie art. 7 k.p.k. w zw. z art. 2 § 1 pkt 1 k.p.k. oraz art. 4 k.p.k. oraz  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na treść zaskarżonego wyroku, wniósł o „
zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie E. P. od zarzucanego mu czynu ewentualnie o zmianę wymierzonej kary i orzeczenie w miejsce kary łącznej 3 lat pozbawienia wolności, kary we względniejszym wymiarze, przy zastosowaniu przepisu art. 37b k.k.”
W przypadku nieuwzględnienia tych żądań skarżący wniósł o „
orzeczenie kary pozbawienia wolności we względniejszym wymiarze, przy zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary przewidzianego art. 60 § 2 k.k., tj. w wymiarze umożliwiającym podsądnemu odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego.”
Wyrokiem z dnia 11 lipca 2023 r., sygn. akt IV Ka 275/23, Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że orzeczoną w punkcie III części dyspozytywnej karę łączną złagodził do 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności (pkt I), w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymując w mocy (pkt II).
Kasację na niekorzyść oskarżonego złożył Prokurator Generalny. Zaskarżając wyrok sądu odwoławczego w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej pozbawienia wolności (pkt I części dyspozytywnej wyroku),  postawił zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k., polegającego na wymierzeniu oskarżonemu kary łącznej poniżej dolnego progu przewidzianego w powyższym przepisie. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Okręgowemu w Gorzowie Wielkopolskim do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym, co umożliwia jej rozpoznanie w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
Zaskarżony wyrok dotknięty jest rażącym naruszeniem art. 86 § 1 k.k., albowiem kara łączna została wymierzona poniżej najwyższej z kar jednostkowych orzeczonych wobec oskarżonego.  Zgodnie z art. 86 § 1 k.k. obowiązującym w dacie czynów popełnionych przez oskarżonego (art. 4
§
1 k.k. – taki stan wybrał sąd I instancji; por. uzasadnienie wyroku), sąd wymierza karę łączną w granicach
od najwyższej
z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy (treść art. 86 § 1 k.k. uległa zmianie od 24 czerwca 2020 r.). Skoro w niniejszej sprawie najwyższą z kar orzeczonych wobec  oskarżonego była kara dwóch lat i sześciu miesięcy pozbawienia wolności, to minimalna kara łączna mogła być orzeczona w takim wymiarze, a nie jako kara  dwóch lat i trzech  miesięcy pozbawienia wolności. Z tego powodu konieczne było uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Gorzowie Wielkopolskim w postępowaniu odwoławczym.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w wyroku.
[J.J.]
[ał]
Michał Laskowski      Jarosław Matras     Eugeniusz Wildowicz