III KK 31/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił wniosek o wyłączenie sędziów od udziału w sprawie z powodu braku konkretnych uzasadnień.
Wnioskodawca Ł.S. złożył wniosek o wyłączenie sędziów Dariusza Świeckiego, Jacka Błaszczaka i Waldemara Płóciennika od udziału w sprawie karnej o sygn. akt III KK 31/25. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu bez udziału stron, nie uwzględnił wniosku. Uzasadnienie opiera się na art. 41 § 1 k.p.k. i orzecznictwie wskazującym na konieczność podania konkretnych okoliczności uzasadniających wątpliwość co do bezstronności sędziego.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał wniosek Ł.S. o wyłączenie sędziów Dariusza Świeckiego, Jacka Błaszczaka i Waldemara Płóciennika od udziału w sprawie o sygnaturze akt III KK 31/25. Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2025 r. Sąd Najwyższy nie uwzględnił tego wniosku. Uzasadnienie opiera się na treści art. 41 § 1 Kodeksu postępowania karnego, który stanowi, że sędzia ulega wyłączeniu, gdy istnieją okoliczności mogące wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności. Sąd Najwyższy przywołał utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym bezstronność sędziego należy rozumieć obiektywnie, zarówno w odbiorze subiektywnym, jak i zewnętrznym, opartym na zobiektywizowanych przesłankach. Podkreślono, że wątpliwość taka musi być należycie i wystarczająco uzasadniona. Dodatkowo, Sąd odwołał się do orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, wskazując na zasadę domniemania wolności sądu od osobistych uprzedzeń. Wnioskodawca nie przedstawił jednak żadnych konkretnych argumentów, które uzasadniałyby żądanie wyłączenia sędziów, co skutkowało oddaleniem wniosku.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, brak konkretnych argumentów uzasadniających wątpliwość co do bezstronności sędziego jest podstawą do oddalenia wniosku o jego wyłączenie.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołując się na art. 41 § 1 k.p.k. oraz orzecznictwo krajowe i europejskie, podkreślił, że wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona konkretnymi okolicznościami. Wnioskodawca nie przedstawił takich okoliczności, co skutkowało oddaleniem wniosku.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględnić wniosku
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Ł. S. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
Przepisy (1)
Główne
k.p.k. art. 41 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Należy ją rozumieć jako obiektywną bezstronność sędziego, w tym zarówno subiektywne poczucie sędziego co do własnej bezstronności, jak i jego bezstronność w odbiorze zewnętrznym, opartą na zobiektywizowanych przesłankach oraz analizowaną przez odwołanie się do oceny sytuacji dokonanej przez przeciętnego, rozsądnie rozumującego obserwatora procesu. Wątpliwość co do bezstronności sędziego powinna być więc należycie, a zatem wystarczająco „uzasadniona".
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak konkretnych argumentów uzasadniających wniosek o wyłączenie sędziów.
Godne uwagi sformułowania
istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie bezstronność w odbiorze zewnętrznym, opartą na zobiektywizowanych przesłankach oceny sytuacji dokonanej przez przeciętnego, rozsądnie rozumującego obserwatora procesu Wątpliwość co do bezstronności sędziego powinna być więc należycie, a zatem wystarczająco „uzasadniona" zasada domniemania, że sąd jest wolny od osobistych uprzedzeń lub stronniczości
Skład orzekający
Marek Motuk
przewodniczący
Dariusz Świecki
członek
Jacek Błaszczak
członek
Waldemar Płóciennik
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wniosków o wyłączenie sędziego i interpretacja pojęcia bezstronności."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji braku konkretnych podstaw do wyłączenia sędziego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to orzeczenie proceduralne dotyczące wniosku o wyłączenie sędziego, które nie zawiera nowych ani zaskakujących interpretacji prawa. Jest ono istotne głównie dla prawników procesowych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN III KK 31/25 POSTANOWIENIE Dnia 11 kwietnia 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie Ł. S. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 11 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu bez udziału stron wniosku Ł. S. o wyłączenie sędziów: SSN Dariusza Świeckiego, SSN Jacka Błaszczaka i SSN Waldemara Płóciennika od udziału w rozpoznaniu sprawy o sygn. akt III KK 31/25 na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. a contrario. postanowił nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjęto, że należy ją rozumieć jako obiektywną bezstronność sędziego, w tym zarówno subiektywne poczucie sędziego co do własnej bezstronności, jak i jego bezstronność w odbiorze zewnętrznym, opartą na zobiektywizowanych przesłankach oraz analizowaną przez odwołanie się do oceny sytuacji dokonanej przez przeciętnego, rozsądnie rozumującego obserwatora procesu (zob. uchwała SN z dnia 26 kwietnia 2007 r., I KZP 9/07, OSNKW 2007/5/39; wyrok SN z dnia 8 stycznia 2009 r„ III KK 257/08, LEX nr 532400; wyrok SN z dnia 18 marca 2009 r., IV KK 380/08, LEX nr 491543). Wątpliwość co do bezstronności sędziego powinna być więc należycie, a zatem wystarczająco „uzasadniona". Także w świetle orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, w prowadzonym postępowaniu obowiązuje zasada domniemania, że sąd jest wolny od osobistych uprzedzeń lub stronniczości (por. sprawa Le Compte, Van Leuven i De Meyere p-ko Belgii, § 58; Driza p-ko Albanii, § 75). Aby zatem wykazać konieczność wyłączenia sędziego od udziału w sprawie, należy podać określone okoliczności należycie uzasadniające przedstawianą obawę. Tymczasem wnioskodawca domagając się wyłączenia sędziów wyznaczonych do rozpoznania sprawy o sygn. akt III 31/25 nie podniósł żadnego konkretnego argumentu, uzasadniającego żądanie. Z tego też względu Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. [J.J.] [a.ł]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI